Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο αμερικανός πρόεδρος στην δεύτερη θητεία του, περισσότερο φανερά από την πρώτη, εκμεταλευόμενος την θέση του έκανε και κάνει μπίζνες για την πάρτη του.

Δίνοντας εμμέσως πλην σαφώς το παράδειγμα και το πράσινο φως, σε όλα τα μέλη της προσωπικής του προτίμησης στην αμερικανική διοίκηση να κάνουν το ίδιο.

Η πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα αποπέμφθηκε, λόγω αποκαλύψεων στον αμερικανικό τύπο, ότι πωλούσε διαμεσολάβηση και ζητούσε προμήθεια ή φιξ νταβατζηλίκι, για να ευνοήσει επιχειρηματικά συμφέροντα.

Προφανώς χωρίς σοβαρή αξιολόγηση των υπολοίπων ανταγωνιστικών τους.

Η εκπρόσωπος τύπου του Λευκού Οίκου, πωλούσε πρόσβαση στους κατάλληλους ανθρώπους για κάθε ενδιαφερόμενο.

Αποκαλύφθηκε από τον αμερικανικό τύπο.

Αν οι δύο αποπεμφθείσες έχουν περάσει και από το κρεβάτι του προέδρου, δεν θα εμβαθύνουμε σε ροζ σκάνδαλα.

Ωστόσο επισημαίνουμε, ότι οι εξαγορασμένες σιωπές και τα παντός είδους βολέματα στην αμερικανική διοίκηση, ήταν και είναι ακόμη περισσότερο παιχνίδια ισορροπίας.

Που περνούν μέσα από το ισοζύγιο της ισχύος, την χρησιμότητα της σιωπής, ή τον προσεταιρισμό της επιρροής, ανάμεσα σε άλλα.

Τυπικά χαρακτηριστικά του εξουσιαστικού φαινομένου και ειδικότερα της προσωποπαγούς εξουσίας. (Όπως π.χ. στην Ελλάδα, η πρωθυπουργοκεντρική εξουσία, και ό,τι αυτή συνεπάγεται για το ιεραρχικό οικοδόμημα της διοίκησης και τον συγκεντρωτισμό διοικητικά και γεωγραφικά). Μέλη της οικογένειας του αμερικανού προέδρου κάνουν ακριβώς το ίδιο, χωρίς ακόμη το στρατόπεδο των Δημοκρατικών, να τροφοδοτεί με στοιχεία την αποκάλυψη αυτών των περισσότερο προεδρικών σκανδάλων.

Η σκοπιμότητα των αποκαλύψεων είναι προφανής.

Και αφορά την επιρροή των ψηφοφόρων εναντίον του αμερικανού προέδρου εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών.

Και δεν είναι μόνον οι Δημοκρατικοί εναντίον του προέδρου.

Είναι και ένα μεγάλο κομμάτι της ελίτ των Ρεπουμπλικάνων, που θα προτιμούσαν περισσότερο παραδοσιακούς και καλοσχεδιασμένους τρόπους άσκησης της εξουσίας.

Ουσιαστικά προετοιμάζοντας το έδαφος της διαδοχής του σημερινού προέδρου, με χαρακτηριστικά που περιέχουν πολλά από τα σημερινά συστατικά και προτάγματα της σημερινής πολιτικής εσωτερικής και διεθνούς.

Αλλιώς εκπεφρασμένα και με ηπιότερους τόνους.

Η ουσία δεν θα αλλάξει πολύ.

Θα αλλάξει όμως ριζισπαστικά το περιτίλυγμα.

Διαφαίνεται ήδη δημοσκοπική υποχώρηση των Ρεμπουμπλικανών και στην δημοτικότητα του προέδρου τους.

Επίσης, στις τελευταίες δημοσκοπήσεις η διαφθορά τοποθετείται ως σημαντικότερη από το κόστος ζωής.

Ωστόσο, κάπως αλληλένδετα.

Στις προσεχείς ενδιάμεσες εκλογές ο πρόεδρος διατρέχει σοβαρό κίνδυνο να χάσει την πλειοψηφία στην Γερουσία και το Κογκρέσσο.

Ενδεχόμενο το οποίο θα φορέσει στενό κορσέ στις νομοθετικές του πρωτοβουλίες.

Και θς ανοίξει την όρεξη των Δημοκρατικών για την οριστική αποπομπή του, μέσω διαρκών αποκαλύψεων.

Γεγονός που έχει μόνο μία φορά συμβεί με τον Ρίτσαρντ Νίξον.

Μετά τις αποκαλύψεις του σκανδάλου Ουώτεργκέιτ. Η Υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο.

Γιατί οι ΗΠΑ έχουν μια μοναδικότητα και σε αυτό: Είναι η μόνη χώρα του Κόσμου, όπου μπορείς να βγάλεις πάρα πολλά λεφτά αποκαλύπτοντας ή συγκαλύπτοντας σκάνδαλα.

Η νοοτροπία της μάσας, της ρεμούλας και της μίζας, είναι κοινός τόπος σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη.

Για την περαιτέρω ανάπτυξη και ισχυροποίηση μεγαλοσυμφερόντων.

Επί της ουσίας αυτοκαταργεί τα θέσφατα και τις αρχές του νεοφιλευθερισμού περί ελεύθερου ανταγωνισμού, αυτορύθμισης της Αγοράς και το αξίωμα ότι η σκληρή δουλειά εις βάρος και εκμεταλευόμενη την υπεραξία που παράγει το εργατικό δυναμικό, μεγαλώνει από μόνη της το οικονομικό μέγεθος αξιοκρατικά.

Γιατί από ό,τι φαίνεται στην πράξη διεθνώς, όλες οι αποχρώσεις της νεοφιλελεύθερης εκδοχής του Καπιταλισμού, δεν απαρτίζονται από καπιταλιστές των κανόνων του.

Αλλά από μεταφεουρδάχες πλιατσικολόγους ευνοιοκρατιστές.

Που σε άλλα ομνύουν, αλλά την πάρτη τους κοιτούν.

Όλα είναι ένα ψέμα.

Μέσα - Έξω - Εντός - Εκτός - και Επί τα Αυτά. Πείτε μας τώρα, ότι κρυφοποθούμε τον "αγνό" καπιταλισμό έναντι της μεταφεουδαρχικής εκδοχής του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους