# «Έχω ήδη ξηλώσει την ταπετσαρία! Αυτό θα γίνει το δωμάτιό μου!» ανακοίνωσε η κουνιάδα μου. Κι εγώ ακύρωσα αμέσως την παράδοση της ντουλάπας της.Ο ήχος έμοιαζε σαν κάποιος να έσκιζε με ενθουσιασμό...
# «Έχω ήδη ξηλώσει την ταπετσαρία! Αυτό θα γίνει το δωμάτιό μου!» ανακοίνωσε η κουνιάδα μου.
Κι εγώ ακύρωσα αμέσως την παράδοση της ντουλάπας της.Ο ήχος έμοιαζε σαν κάποιος να έσκιζε με ενθουσιασμό ένα τεράστιο κομμάτι χοντρού χαρτονιού. Χρρρτς!Το Σάββατο προμηνυόταν ιδανικό.
Επέστρεψα στο σπίτι τρεις ώρες νωρίτερα από ό,τι είχα προγραμματίσει, επειδή ακυρώθηκε η συνάντησή μου με μια φίλη.
Ανυπομονούσα να απολαύσω λίγες ώρες ηρεμίας.
Στο διαμέρισμά μας επικρατούσε πάντα γαλήνη.
Εγώ και ο Μίσα αγαπούσαμε αυτή την ησυχία και εκτιμούσαμε το γεγονός ότι είχαμε τη δική μας ζεστή γωνιά, όπου κανείς δεν μας ενοχλούσε.Όμως, ήδη από τον διάδρομο, άκουσα έναν παράξενο θόρυβο να έρχεται από το δωμάτιο φιλοξενουμένων.Κάποιος έσκιζε κάτι.Πλησίασα και στάθηκα στην πόρτα.Η κουνιάδα μου, η Ζάννα, στεκόταν στη μέση του δωματίου και ξήλωνε την ταπετσαρία από τους τοίχους με τέτοια μανία, λες και είχε αναλάβει να γκρεμίσει ολόκληρο το σπίτι.
Δίπλα της είχε ήδη σχηματιστεί ένας σωρός από σκισμένα κομμάτια ταπετσαρίας.— Τι κάνεις εκεί; τη ρώτησα, προσπαθώντας να κρατήσω την ψυχραιμία μου.Η Ζάννα γύρισε προς το μέρος μου εντελώς ατάραχη, σαν να έκανε απλώς ηλεκτρική σκούπα.— Α, γύρισες κιόλας; Έχω ήδη ξηλώσει την ταπετσαρία.
Αυτό το χρώμα είναι τόσο μουντό! Και μόνο που το κοιτάζεις, σε πιάνει κατάθλιψη.
Αύριο θα βάψω τους τοίχους σε ροδακινί απόχρωση.
Θα γίνει πολύ πιο ζεστό και όμορφο.
Και η καινούργια μου ντουλάπα θα φτάσει σε λίγες ώρες!Την κοιτούσα αποσβολωμένη, αδυνατώντας να πιστέψω αυτά που άκουγα.Είχα χρειαστεί σχεδόν έναν μήνα για να διαλέξω εκείνη την ταπετσαρία.
Ήταν κομψή, χοντρή, με διακριτική υφή και μια υπέροχη απόχρωση του πράσινου της φυστικιάς.
Την είχα παραγγείλει από έναν εξειδικευμένο κατάλογο και είχα περιμένει αρκετό καιρό μέχρι να παραδοθεί.
Στη συνέχεια, είχα προσλάβει έναν πραγματικά εξαιρετικό τεχνίτη, ο οποίος είχε δουλέψει τόσο προσεκτικά, ώστε οι ενώσεις της ταπετσαρίας σχεδόν δεν φαίνονταν.Είχαμε ανακαινίσει το δωμάτιο φιλοξενουμένων έναν χρόνο νωρίτερα.
Είχα αφιερώσει χρόνο, χρήματα και πολλή φροντίδα σε κάθε λεπτομέρεια.Και τώρα η κουνιάδα μου κατέστρεφε τα πάντα, λες και έσκιζε παλιό χαρτί περιτυλίγματος.— Ζάννα, αυτό είναι το σπίτι μας.
Δεν μπορείς να μπαίνεις έτσι απλά και να αρχίζεις να καταστρέφεις τα πράγματά μας.Εκείνη γύρισε τα μάτια της προς τα πάνω.— Έλα τώρα, μην τα παίρνεις όλα τόσο προσωπικά! Κάπου πρέπει να μείνω κι εγώ, έτσι δεν είναι; Το διαμέρισμά μου ανακαινίζεται.
Έχουν ξηλώσει τα πατώματα, υπάρχει σκόνη από τις οικοδομικές εργασίες παντού και οι εργάτες μπαινοβγαίνουν όλη μέρα.
Θα χρειαστούν τουλάχιστον τρεις μήνες.
Τι θέλεις δηλαδή, να κοιμάμαι στον σιδηροδρομικό σταθμό;Τρεις ημέρες νωρίτερα, ο άντρας μου, ο Μίσα, είχε κάνει ένα λάθος για το οποίο τώρα μετάνιωνα πικρά.
Είχε δώσει στην αδελφή του ένα αντικλείδι του διαμερίσματός μας.Η Ζάννα μάς είχε ζητήσει να φυλάξουμε μερικά πράγματά της όσο διαρκούσαν οι εργασίες στο σπίτι της.
Μας είχε διαβεβαιώσει ότι επρόκειτο κυριολεκτικά για τρία μικρά κουτιά με τα πιο πολύτιμα αντικείμενά της.Είχαμε συμφωνήσει.Κανείς μας, όμως, δεν είχε συμφωνήσει να μετακομίσει και η ίδια στο σπίτι μας, να φέρει όλα της τα πράγματα, να αρχίσει να αποφασίζει πώς θα διακοσμήσουμε το διαμέρισμά μας και να παραγγέλνει έπιπλα για τον χώρο μας.— Το κλειδί το πήρες για να αφήσεις εδώ τα κουτιά σου, της εξήγησα. — Τα κουτιά δεν χρειάζονται ούτε ροδακινί τοίχους ούτε καινούργια ντουλάπα.Η Ζάννα αναστέναξε δυνατά.— Μα το δωμάτιο φιλοξενουμένων είναι έτσι κι αλλιώς άδειο! Τι πειράζει αν μείνω εδώ για λίγο; Έχω ήδη παραγγείλει μια ντουλάπα με συρόμενες πόρτες.
Απλώς άλλαξα τη διεύθυνση παράδοσης και έβαλα τη δική σας.
Όταν τελειώσει η ανακαίνιση του διαμερίσματός μου, θα επιστρέψω εκεί και θα πάρω μαζί μου τη ντουλάπα.Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι μιλούσε σοβαρά.Δεν είχε αποφασίσει απλώς να μείνει στο σπίτι μας.
Είχε σχεδιάσει να αλλάξει και τη διακόσμηση του δωματίου φιλοξενουμένων σύμφωνα με το δικό της γούστο, χωρίς καν να μας ρωτήσει.Έβγαλα το κινητό μου και φωτογράφισα την κατεστραμμένη ταπετσαρία.
Ήθελα να έχω αποδείξεις για όσα είχαν συμβεί.— Δεν χρειάζεται να βγάζεις φωτογραφίες! φώναξε η Ζάννα. — Είναι απλώς μια ταπετσαρία! Έχω ήδη πληρώσει τη ντουλάπα και η παράδοση είναι καθ’ οδόν.
Σε λίγο θα έρθουν οι μεταφορείς και θα τη συναρμολογήσουν.
Δεν πρόκειται να πετάξεις στον δρόμο την ίδια την αδελφή του άντρα σου, έτσι δεν είναι;Μιλούσε σαν να της έδινε η συγγένεια το δικαίωμα να κάνει ό,τι ήθελε μέσα στο σπίτι μας.— Ο Μίσα νοιάζεται πραγματικά για την οικογένειά του, συνέχισε. — Δεν θα μου φερόταν ποτέ έτσι.Δεν απάντησα.Ξαφνικά κατάλαβα πώς ακριβώς σκεφτόταν η Ζάννα.
Ήταν σαν τον κούκο που αφήνει τα αυγά του στη φωλιά ενός άλλου πουλιού και περιμένει από τους υπόλοιπους να φροντίσουν τα πάντα για λογαριασμό του.Πρώτα μπαίνεις στο σπίτι με μερικά κουτιά.
Μετά αρχίζεις να χρησιμοποιείς τον καναπέ και να συμπεριφέρεσαι σαν να βρίσκεσαι στο δικό σου σπίτι.
Ύστερα μεταφέρεις τα έπιπλά σου.
Και στο τέλος φέρεσαι σαν να κατοικούσες εκεί από πάντα.Αν κανείς δεν βάλει όρια από την αρχή, αργότερα γίνεται πολύ δυσκολότερο να τα επιβάλει.— Δεν μπορείς να αποφασίζεις εσύ τι θα γίνεται στο σπίτι μας, είπα τελικά. — Και δεν πρόκειται να φέρεις εδώ μια ντουλάπα που ποτέ δεν συμφωνήσαμε να παραλάβουμε.Η Ζάννα στράβωσε το στόμα της και μου γύρισε επιδεικτικά την πλάτη.— Τι έλλειψη οικογενειακού αισθήματος είναι αυτή! Πραγματικά πίστευα ότι μπορούσα να βασιστώ πάνω σας.Επέστρεψε στο δωμάτιο φιλοξενουμένων και συνέχισε να ξηλώνει την ταπετσαρία.Έμεινα για λίγο ακίνητη, κοιτάζοντας την καταστροφή.
Ύστερα γύρισα και πήγα στην κουζίνα.Δεν σκόπευα να της δώσω την ικανοποίηση να με δει να χάνω την ψυχραιμία μου.Αντί γι’ αυτό, αποφάσισα να μαγειρέψω λαχανόσουπα με κρέας, σύμφωνα με τη συνταγή της γιαγιάς μου.Πήρα ένα κομμάτι μοσχαρίσιο κρέας με κόκαλο και το έβαλα σε μια μεγάλη κατσαρόλα με κρύο νερό.
Μόλις το νερό άρχισε να βράζει, χαμήλωσα τη φωτιά και αφαίρεσα προσεκτικά τον αφρό που ανέβαινε στην επιφάνεια.
Άφησα τον ζωμό να σιγοβράζει για αρκετή ώρα, μέχρι να γίνει διαυγής και χρυσαφένιος, με μικρές κεχριμπαρένιες σταγόνες λίπους να γυαλίζουν στην επιφάνειά του.Στο μεταξύ, έκοψα το φρέσκο λάχανο σε λεπτές λωρίδες.
Δεν έπρεπε να λιώσει εντελώς στο βράσιμο· έπρεπε να διατηρήσει λίγη από τη σφιχτή υφή του.
Έτριψα τα καρότα και ψιλόκοψα το κρεμμύδι, το οποίο σοτάρισα σε λίγο λάδι μέχρι να γεμίσει η κουζίνα με το ζεστό, γλυκό άρωμά του.Όταν το κρέας μαλάκωσε, το έβγαλα από την κατσαρόλα, το έκοψα σε μικρότερα κομμάτια και το ξαναέβαλα στον ζωμό.
Στη συνέχεια, πρόσθεσα το λάχανο και τα σοταρισμένα λαχανικά.Τέλος, έλιωσα μερικές σκελίδες σκόρδου μαζί με αλάτι, έριξα ένα φύλλο δάφνης και πρόσθεσα μια γενναία χούφτα φρέσκο άνηθο.Το άρωμα ήταν υπέροχο.Η σούπα έγινε πλούσια και χορταστική, με μια ευχάριστη ισορροπία ανάμεσα στη γλυκιά και την ξινή γεύση.
Το κρέας σχεδόν ξεκολλούσε μόνο του από τα κόκαλα, ενώ ο ζωμός είχε εκείνη τη βαθιά νοστιμιά που αποκτά ένα φαγητό μόνο όταν του δώσεις τον χρόνο που χρειάζεται για να μαγειρευτεί αργά.Σέρβιρα στον εαυτό μου μια μεγάλη μερίδα, πρόσθεσα μια κουταλιά ξινή κρέμα και έκοψα μια φέτα ψωμί σίκαλης.Ακριβώς τη στιγμή που κάθισα στο τραπέζι, η Ζάννα εμφανίστηκε στην κουζίνα.Μύρισε τον αέρα και κοίταξε το πιάτο μου.— Πω πω, τι υπέροχα που μυρίζει! Βάλε και σε μένα ένα μπολ.Πλησίασε το ντουλάπι και άπλωσε το χέρι της για να πάρει ένα μπολ.— Αν πεινάς, πήγαινε στο καφέ στη γωνία, της απάντησα ήρεμα. — Εδώ δεν είναι δωρεάν συσσίτιο για όσους εγκαθίστανται σε ξένα σπίτια χωρίς άδεια.Η Ζάννα έμεινε ακίνητη.— Μιλάς σοβαρά; Δεν μπορείς να μου δώσεις ένα μπολ σούπα; Είναι τόσο δύσκολο να δείξεις λίγη καλοσύνη;Άφησα το κουτάλι κάτω.— Ακόμα θρηνώ για την ακριβή ιταλική ταπετσαρία που διάλεξα με τόση φροντίδα πέρυσι.
Και με εκπλήσσει το γεγονός ότι πιστεύεις πραγματικά πως μπορείς να μοιράζεις τα τετραγωνικά μέτρα των άλλων όπως σου αρέσει.
Συμπεριφέρεσαι σαν κονκισταδόρας που ανακάλυψε μια καινούργια γη. Μόνο που οι άνθρωποι που κατοικούν ήδη εδώ σκοπεύουν να υπερασπιστούν την επικράτειά τους.Η Ζάννα με κοίταξε με το στόμα ανοιχτό.— Είσαι απίστευτη! μουρμούρισε. — Θα μιλήσω με τον Μίσα.
Τουλάχιστον εκείνος θα με καταλάβει.— Όπως θέλεις, απάντησα και ήπια μια γουλιά από το τσάι μου.Επέστρεψε στο δωμάτιο φιλοξενουμένων και έκλεισε την πόρτα με δύναμη.Τελείωσα τη σούπα μου, έπλυνα το πιάτο και ετοίμασα πράσινο τσάι.
Έπειτα, κοίταξα το ρολόι.Η παράδοση θα έφτανε από στιγμή σε στιγμή.Φόρεσα το παλτό μου, έβαλα το κινητό στην τσέπη και κατέβηκα στην είσοδο της πολυκατοικίας.Δεν σκόπευα να σταθώ αμέτοχη και να παρακολουθώ αγνώστους να μεταφέρουν στο σπίτι μας μια ντουλάπα που κανείς δεν είχε συμφωνήσει να παραλάβει.Λίγα λεπτά αργότερα, ένα φορτηγό διανομών μπήκε στην αυλή.Δύο γεροδεμένοι μεταφορείς πήδηξαν από την καμπίνα, πήγαν στο πίσω μέρος του οχήματος και άνοιξαν τις πόρτες του χώρου φόρτωσης.
Μέσα υπήρχαν αρκετά μακριά και βαριά κουτιά με τα εξαρτήματα της ντουλάπας.Άρχισαν να τα ξεφορτώνουν.Προχώρησα προς το μέρος τους.**Η συνέχεια βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο!**👇👇
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους