Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Νυχτερινός ρεμβασμός Διάβασα πρόσφατα το διήγημα Ανορθόγραφος Ερωτας της Αγγέλας Καστρινάκη, όπου μια διανοούμενη καθηγήτρια πανεπιστημίου εξηγεί γιατί αποφάσισε να συμβιώσει με έναν επιχειρηματία με μέτρια μόρφωση.

Λέει για τους άνδρες του δικού της κύκλου: "Η ζωή τους δε δικαιώνεται αν δεν καταναλώσουν μερικές δεκάδες τυπωμένες σελίδες την ημέρα, αν δε βουτηχτούν ως το λαιμό στις εφημερίδες, αν δεν κοιτάξουν φάτσα με φάτσα την οθόνη του υπολογιστή τους τις υπόλοιπες ώρες.

Και όλα αυτά δε με πειράζουν τόσο όσο το γεγονός ότι δεν ξέρουν να κάνουν διάλειμμα.

Είναι εντελώς μονόχνοτοι.

Δε γνωρίζουν πού να βάλουν μια τελεία και να βγουν στον έξω κόσμο.” Είμαι, νομίζω, κι εγώ κάπως έτσι.

Ακόμα και τώρα που δεν έχω την πίεση της καθημερινής δουλειάς, και θα μπορούσα "να βάλω μια τελεία και να βγω στον έξω κόσμο" εγώ τη βρίσκω με το να μαθαίνω από διαβάσματα - ακόμα και για την καλή ζωή μετά τα εβδομήντα, διαβάζω, δεν βιώνω. Χμμμ...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους