Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σκέπτομαι αρκετή ώρα το απόσπασμα του Λαζόπουλου. Ειλικρινά αιφνιδιάστηκα- τόσο που δεν μπορώ να πώ άμεσα και ελαφρά την καρδία, ευχάριστα.

Σίγουρα πολύ θετική τοποθέτηση, διερωτώμαι για τη μεταστροφή στον ήπιο δικό μας συντηρητισμό.

Αντίστοιχη, με έντονη φρεσκάδα τοποθέτηση δύο νέων γυναικών σε podcast (νομίζω) του Mega : «γιατί όχι Σαμαράς ; Εάν μη τί άλλο να θυμηθούμε επιτέλους πως κάποτε μιλούσαμε πολιτικά κι όχι συνέχεια για σκάνδαλα». Και οι δύο περιπτώσεις με προβλημάτισαν για διαφορετικούς λόγους.

Στάθηκα στην ανάλυση Λαζόπουλου, στην αποδόμηση - μάλλον ψυχόλυση της ΝΔ. Σοκαρίστηκα που έχει δίκιο.

Το διαχειριστικό κομμάτι, το νεοφιλελεύθερο, Ποταμίσιο και Σημιτικό έχει αποτραβηχτεί πίσω.

Πονηρά, περιμένει.

Το επικοινωνιακό κομμάτι, η εμπροσθοφυλακή, έμπλεο τοξικότητας, ύβρεων, ρατσιστικών, ακραία αντικοινωνικών τοποθετήσεων έχει συμπεριφορά ναζιστικού μορφώματος.

Τί να πρωτοθυμηθούμε : τις εγκυμονούσες δασκάλες της Βούλτεψη, τους κακομοίρηδες του Θεοχάρη, το «φίλη μου ήταν η δημοσιογράφος και τα έδωσα» του Γεωργιάδη, τις ατάκες Κυρανάκη, τους «καταπιεσμένους εργοδότες» της Μελέτη …..τελειωμό δεν έχουν.

Ναί, παρά την άβυσσο που μας χωρίζει πολιτικά το αισθητήριο του Λαζόπουλου είναι σωστό.

Για τις πιτσιρίκες (με πατρική αγάπη ο χαρακτηρισμός), τις ευχαριστώ. Εκεί χαμογελώ. Ναί, ας θυμηθούμε επιτέλους την Πολιτική. Συμφωνούμε ή διαφωνούμε, ας μιλήσουμε ξανά πολιτικά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους