- Από την εποχή της Αυτοϋπέρβασης στην Ηθική της Αυτοέκφρασης. - (Μέρος Γ του «Ο Άνδρας και πώς κατασκευάζεται») - Τους όρους τους πρωτοείδα σε ένα βιβλίο του Παναγιώτη Κονδύλη.

Πλήρες Κείμενο:

- Από την εποχή της Αυτοϋπέρβασης στην Ηθική της Αυτοέκφρασης. - (Μέρος Γ του «Ο Άνδρας και πώς κατασκευάζεται») - Τους όρους τους πρωτοείδα σε ένα βιβλίο του Παναγιώτη Κονδύλη. - Ηθική της αυτοϋπέρβασης: ηθική της καταπίεσης των ατομικών επιθυμιών και των απαιτήσεων του Εγώ, χάριν ενός ανώτερου σκοπού.

Είχαμε κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, στο μεγαλύτερο μέρος του. - Οι κομμουνιστές, για παράδειγμα, έπρεπε να καταπιέσουν, να πνίξουν τις προσωπικές επιθυμίες τους ή τις φιλοδοξίες τους για τις ανάγκες του Υπέρτερου Σκοπού.

Εξ ου και η μυθοποίηση του Κόμματος: «Το Κόμμα είπε…». Βλ και το «Κιβώτιο» του Α. Αλεξάνδρου. - Ηθική της αυτοέκφρασης είναι, κατ’ εμέ, η απόδοση του όρου του Φουκώ «Καλιφορνέζικη καλλιέργεια του εαυτού». - Μια ηθική χειραφέτησης, όχι όμως όπως την φαντάζονταν στο μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα, ως αλλαγής της κοινωνίας, αλλά ικανοποίησης επιθυμιών, καλλιέργειας προσωπικών ικανοτήτων για απόλαυση, ανακάλυψης της σεξουαλικότητάς σου ως καθοριστικού στοιχείου της προσωπικότητάς σου. - Με μια λέξη: εξατομίκευση. - Στην Ελλάδα, νομίζω, πως η Ηθική της Αυτοϋπέρβασης (και η ανάδειξη της ηθικής της Αυτοέκφρασης) άρχισε να κλονίζεται γύρω στα 1977–78. Τουλάχιστον για το τμήμα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, όπου τότε κινούμασταν. - Παρέκβαση: Ο Ε. Γκέλλνερ (στο «Η κοινωνία πολιτών και οι αντίπαλοί της») εξηγεί την αποτυχία του Μαρξισμού και την επιβίωση των θρησκειών όχι από την εγκατάλειψη του Υπερβατικού, του επέκεινα, εκ μέρους του Μαρξισμού, αλλά αντίθετα από την υπερβατική θεοποίηση του Εγκόσμιου. - Η πίστη που απαιτούσε ο Μαρξισμός ήταν πίστη στην Οικονομία και στην Εργασία, στον Εργάτη. - Ο Σοσιαλιστικός Ρεαλισμός εξυψώνει την Εργασία και το Σώμα, αλλά δεν έχει τίποτε το ερωτικό. - Άρα (συνεχίζω εγώ) δεν έχει τίποτε να πει για τα καθημερινά ζητήματα του ανθρώπου του εργάτη, τη ρουτίνα του.

Πώς θα αντιμετωπίσω την εφηβεία μου, τη σεξουαλικότητα, τον Έρωτα; - Οι μεγάλες θρησκείες είχαν αυτή την εξυπνάδα, την πονηριά αν θέλετε, να αφήνουν αρκετό χώρο για το Εγκόσμιο: αρκούσε να έχεις πίστη στα ιερά κείμενα και να συνεχίζεις τη ζωή σου με βάση την παράδοση. - Ο Μαρξισμός, όμως, στην επαναστατική του φάση ιεροποίησε πανθεϊστικά την Κοινωνία και το Εγκόσμιο — αλά Σπινόζα και Χέγκελ. - Και όταν ήρθε η αμπώτις — γιατί κανείς δεν αντέχει τη διαρκή επανάσταση — δεν έμεινε τίποτε. - Γιατί ο Μαρξισμός δεν είχε τίποτε σχεδόν να πει για την εγκόσμια ρουτίνα, τον αδιάκοπο λαβύρινθο των καθημερινών σχέσεων. - ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ… Πετρος Θεοδωρίδης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους