Ρηγούλα Γεωργιάδου «Οι Ναζί μπήκαν σε αυτόν τον πόλεμο με την μάλλον παιδιάστικη ψευδαίσθηση ότι θα μπορούσαν να βομβαρδίζουν όλους τους άλλους και κανείς δεν θα βομβάρδιζε αυτούς. Στο Ρότερνταμ, στο...

Πλήρες Κείμενο:

Ρηγούλα Γεωργιάδου «Οι Ναζί μπήκαν σε αυτόν τον πόλεμο με την μάλλον παιδιάστικη ψευδαίσθηση ότι θα μπορούσαν να βομβαρδίζουν όλους τους άλλους και κανείς δεν θα βομβάρδιζε αυτούς. Στο Ρότερνταμ, στο Λονδίνο, στη Βαρσοβία και σε άλλα πενήντα μέρη, έθεσαν σε εφαρμογή αυτή την μάλλον αφελή θεωρία τους.

Έσπειραν άνεμο και τώρα θα θερίσουν τη θύελλα». Μου αρέσει να επικαλούμαι αυτή τη δήλωση του Βρετανού πτεράρχου σερ Άρθουρ Χάρις, που έμεινε γνωστός στην ιστορία και με το προσωνύμιο «Bomber Harris» (Χάρις ο Βομβαρδιστής), γιατί κρύβει μέσα της μια διαχρονική αλήθεια που αφορά όλους τους βάρβαρους ιμπεριαλιστές. Ο Πούτιν ξεκίνησε την πλήρη εισβολή στην Ουκρανία έχοντας πάρει θάρρος αφενός από την ψοφοδεή στάση της Δύσης στις προηγούμενες παρανομίες του, όπως η προσάρτηση της Κριμαίας, η εισβολή στο Ντονμπάς και η δημιουργία των ψευδοκρατιδίων του Λουχάνσκ και του Ντονέτσκ στα ουκρανικά κατεχόμενα εδάφη, και αφετέρου από την ελλιπή, λανθασμένη και άκυρη πληροφόρηση που είχε από τις δικές του Υπηρεσίες.

Στελεχωμένες με αμόρφωτους γιους και εγγονούς παλιών συναδέλφων του καγκεμπιτών, που είχαν μπει με βύσμα νομίζοντας ότι θα έξυναν πατσές και θα την περνούσαν ζάχαρη, και έντρομους πράκτορες που μισοήξεραν την πραγματικότητα αλλά έτρεμαν να την πουν στον δικτάτορα, τον έκαναν να πιστέψει ότι η εισβολή θα ήταν περίπατος και σε μερικές μέρες θα είχε μπει θριαμβευτής στο Κύιβο, θα είχε εγκαταστήσει κυβέρνηση μαριονέτα και η Ουκρανία θα επέστρεφε στη φυλακή της, τούτη τη φορά όχι σαν κορώνα στο στέμα του τσάρου, ούτε ως σταλινική «σοσιαλιστική δημοκρατία», αλλά ως σφήνα της «ρωσικής» ψευδομοσπονδίας στο σβέρκο της Ευρώπης.

Λαμπρή ένδειξη αυτής της πλανεμένης πεποίθησης ήταν ότι οι επίλεκτες δυνάμεις του, τα Σπετσνάζ, είχαν κουβαλήσει μαζί τους τις επίσημες στολές για την θριαμβική παρέλαση στο Κύιβο, αλλά όχι βαρύ οπλισμό και εφόδια, με αποτέλεσμα να αποδεκατιστούν ήδη από τις πρώτες μέρες της πλήρους εισβολής! Ο στούμπος του Κρεμλίνου λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο, φυσικά.

Τους ίδιους τους Ουκρανούς.

Αλλά και μια Ευρώπη που, σαν τον αγωγιάτη της παροιμίας ξύπνησε από το ίδιο το αγώι, κοίταξε γύρω της και διαπίστωσε ότι ο κόσμος δεν ήταν πια όπως τον ήξερε.

Και ή θα προσαρμοζόταν ή θα πήγαινε καλιά της.

Είμαι απολύτως βέβαιη ότι ο επίδοξος σταλινοτσάρος ούτε στους χειρότερους εφιάλτες του δεν θα είχε δει την γενέτειρά του να βομβαρδίζεται για πρώτη φορά μετά τον ΒΠΠ, όταν οι σταλινικοί τα σπάσανε στη μοιρασιά με τα συνεταιράκια τους, τους ναζί, και από κει που ήταν αγάπες και λουλούδια, χαρές και αγγελούδια γίνανε από δυο χωριά χωριάτες.

Ο τοξικός στούμπος του Κρεμλίνου νόμιζε ότι βάζοντας τον βασάλο του στον Ντενεκεδένιο Οίκο να άρει τις κυρώσεις θα έπαιρνε ανάσα ζωής.

Το τι παίρνει το βλέπουμε.

Και θα το βλέπουμε ως το τέλος.

Δόξα στην Ουκρανία! Δόξα στους Ήρωες! Et preterea censeo Muscovia delenda est . . . . .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους