Όταν ένας φτωχός εργάτης σκοτώνεται στα διυλιστήρια του Βαρδινογιάννη για το μεροκάματο, είναι απλά ένας αριθμός στα ψιλά γράμματα χωρίς πρόσωπο, χωρίς όνομα, λες και δεν είχε μανάδες και παιδιά να...
Όταν ένας φτωχός εργάτης σκοτώνεται στα διυλιστήρια του Βαρδινογιάννη για το μεροκάματο, είναι απλά ένας αριθμός στα ψιλά γράμματα χωρίς πρόσωπο, χωρίς όνομα, λες και δεν είχε μανάδες και παιδιά να τον κλάψουν.
Όταν όμως πεθαίνει ο μεγιστάνας, βγαίνει ο ο Τσίπρας να γράψει ύμνους για μάγκες και καπεταναέους , ξεχνώντας ποιος παράγει τον πλούτο και ποιος αφήνει την τελευταία του πνοή για τον καπετάνιο.
Αυτή είναι η υποκρισία του Τσίπρα η ανθρώπινη αξία μετριέται με το χρήμα και την εξουσία, ακόμα και στον θάνατο.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους