ΠΕΡΑΣΜΕΝΕΣ ΑΓΑΠΕΣ Περασμένες αγάπες, της ζωής μου αυταπάτες, που περάσαν και φύγανε, και καημούς με γεμίσανε. Στης καρδιάς το παιχνίδι, σαν θεάτρου σανίδι, με ατάκες και χάρες, με χαρές και λαχτάρες...
ΠΕΡΑΣΜΕΝΕΣ ΑΓΑΠΕΣ Περασμένες αγάπες, της ζωής μου αυταπάτες, που περάσαν και φύγανε, και καημούς με γεμίσανε.
Στης καρδιάς το παιχνίδι, σαν θεάτρου σανίδι, με ατάκες και χάρες, με χαρές και λαχτάρες.
Το κραγιόν σου στα χείλη μου, ανοιγμένο κοχύλι μου, μ’ ευωδιά της θαλάσσης, που κι’ εκείνο θα χάσεις.
Σ’ αγαπώ πεταλούδα μου, έλα, γέλα, τραγούδα μου, λαχταράει η καρδιά μου, να είσαι στην αγκαλιά μου.
Κοίτα οι δύο μόνο μείναμε, εις το σύμπαν που ζήσαμε, όλες οι άλλες χαθήκανε, σ’ ένα νέφος σβηστήκανε.
Και γελά ο παλιάτσος, σ’ ένα τσίρκο μονάχος, οι θεατές του χαμένοι και η τέντα σκισμένη.
Ψάχνεις .. γύρω βροχή, και μία κρύα εποχή, αδελφή ψυχή μου σε βρήκα, και στους δύο ίδια πίκρα.
Μα μία κούκλα στο πλάι, νάτην χαμογελάει, στο ένα χέρι απαλά, τα δύο χείλη ακουμπά.
Και ξυπνάει η ψυχή, νέα αγάπη έχει ‘ρθει, με χαρές και λουλούδια, αγκαλιές και τραγούδια.- ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΒΟΥΡΗΣ ΠΑΡΙΣΙ ( από την σειρά ποιημάτων μου ΕΡΩΤΙΚΟΙ ΠΑΛΜΟΙ που γράφω από το 1965 μέχρι σήμερα )
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους