Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ανακοινώθηκε ότι ανοίγουν οι αιτήσεις για τις Επιχορηγήσεις έτσι απρόσμενα Κι έτσι -δεν ξερω τι μ έπιασε, βρε να πάρει, κοίτα έμπνευση, το ένα φέρνει τ' άλλο - μου ρθε αυτό το κείμενο του Ντάριο Φο. "Σ’εναν καπιταλιστή δεν πρέπει ποτέ να λες : «Αχ, σας παρακαλώ, θα μπορούσατε λιγάκι να μου κάνετε λίγο χώρο ν’ αναπνεύσω κι εγώ; θα μπορούσατε να είστε λίγο πιο καλός, με λίγη περισσότερη κατανόηση; Ας συμφωνήσουμε…» Όχι . Ο μόνος τρόπος για να μιλήσεις μαζί τους είναι να τους στριμώξεις στον καμπινέ, να τους χώσεις το κεφάλι μέσα στη λεκάνη και να τραβήξεις το καζανάκι.

Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να φτιάξουμε έναν καλύτερο κόσμο, ίσως με λιγότερο φανταχτερές βιτρίνες, ίσως με λιγότερες λεωφόρους, αλλά με λιγότερες λιμουζίνες, με λιγότερους απατεώνες.

Τους πραγματικούς απατεώνες, αυτούς τους μισάνθρωπους με τις χοντρές κοιλιές.

Κι έτσι θα είχαμε δικαιοσύνη.

Έτσι, εμείς που βγάζουμε πάντα το φίδι απ' την τρύπα για τους άλλους, θα μπορούμε επιτέλους να σκεφτούμε και τον εαυτό μας.

Να χτίζουμε σπίτια που να ανήκουν σε μας.

Να ζούμε μια ζωή που θα ’ναι ολότελα δική μας.

Να ζούμε σαν ολοκληρωμένοι άνθρωποι τέλος πάντων.

Να ζούμε σ' εναν κόσμο όπου η επιθυμία σου να γελάσεις, ξεσπάει από μέσα σου σαν γιορτή, η επιθυμία να παίξεις και να γιορτάσεις.Κι επιτέλους να κάνεις μια δουλειά που να σ’ ευχαριστεί.

Σαν κανονικοί άνθρωποι κι όχι σαν ζώα που ζουν και υπάρχουν χωρίς χαρά και φαντασία.

Ενας κοσμος όπου μπορεί κανείς να δει ξανά ότι υπάρχει ακόμη ένας ουρανός.

Τα λουλούδια που ανθίζουν.

Ότι ακόμα υπάρχει άνοιξη.

Και τα κορίτσια που γελούν και τραγουδούν.

Κι όταν μια μέρα πεθάνεις , δεν θα πεθάνεις σαν γέρος, πεταμένος σαν στυμμένη λεμονόκουπα, αλλά σαν άνθρωπος που έζησε ελεύθερος κι ευχαριστημένος μαζί με τους άλλους ανθρώπους." Ντάριο Φο ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ , ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ Μετάφραση Σωτήρης Βερελής, εκδόσεις Κατσάνος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους