· Μέσα από την κοινή μας πορεία στον ίδιο πολιτικό χώρο είχα την τύχη να γνωρίσω έναν εξαιρετικό άνθρωπο, που πλέον θεωρώ πραγματική φίλη μου, τη Δάφνη Χαλκιά! Και χαίρομαι ιδιαίτερα που στην Ομάδα...

Πλήρες Κείμενο:

· Μέσα από την κοινή μας πορεία στον ίδιο πολιτικό χώρο είχα την τύχη να γνωρίσω έναν εξαιρετικό άνθρωπο, που πλέον θεωρώ πραγματική φίλη μου, τη Δάφνη Χαλκιά! Και χαίρομαι ιδιαίτερα που στην Ομάδα Στήριξης του Κινήματός μας στον Έβρο υπάρχει αυτό που λέγαμε στον Στρατό «Πνεύμα Μονάδος»: Ένας για όλους και όλοι για τον καθένα! Το «εμείς» πάνω από το «εγώ»! Και, όπως ακριβώς συμβαίνει σε κάθε σωστά διοικούμενη Στρατιωτική Μονάδα, καθοριστικό ρόλο παίζει ο Διοικητής.

Στη δική μας περίπτωση, αυτόν τον ρόλο τον έχεις αναλάβει εσύ, με τον συντονισμό, τη διάθεση προσφοράς και το πνεύμα συνεργασίας που σε διακρίνουν.

Όσο για το κείμενό σου «Η σκακιέρα της ζωής και οι αόρατοι παίκτες», το θεωρώ εξαιρετικό, βαθιά ανθρώπινο και διαχρονικό.

Μας θυμίζει ότι η πραγματική δημοκρατία δεν είναι να αλλάζουμε απλώς τα πρόσωπα, αλλά να διεκδικούμε όλοι λόγο, συμμετοχή και ευθύνη για τις αποφάσεις που καθορίζουν τη ζωή μας.

Χίλια ευχαριστώ, καλή μου φίλη και… «Αρχηγέ μου»! Ας μη μηδενίζουμε και τα πάντα!!!!... 😂 Προχωράμε μαζί, με εμπιστοσύνη, αλληλοσεβασμό και το «εμείς» πάντα πάνω από το «εγώ»! Υ.Γ.: Θα ήθελα, βέβαια, να ευχαριστήσω δημόσια και από καρδιάς όλα τα μέλη της Ομάδας Στήριξης του Κινήματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» στον Νομό Έβρου.

Όλοι ανεξαιρέτως έχουν υπερβάλει εαυτόν και συνεχίζουν να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια, με ανιδιοτέλεια, πίστη και διάθεση προσφοράς, ώστε το Κίνημά μας να αναδειχθεί σε μια αξιόπιστη και ουσιαστική εναλλακτική πρόταση για τους πολίτες.

Μια πρόταση που δεν θα περιορίζεται σε λόγια και υποσχέσεις, αλλά θα συμβάλει πραγματικά στην αντιμετώπιση και την επίλυση των σοβαρών προβλημάτων του Έβρου, πολλά από τα οποία παραμένουν άλυτα εδώ και χρόνια.

Γιατί πιστεύουμε ότι ο τόπος μας αξίζει περισσότερα και ότι, με συλλογική προσπάθεια, υπευθυνότητα και το «εμείς» πάνω από το «εγώ», μπορούμε να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο αύριο για τον Έβρο μας! Απολαύστε παρακάτω το εξαιρετικό κείμενο της Δάφνης Χαλκιά" Η ΣΚΑΚΙΕΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΟΡΑΤΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ" ενας καλος πραγματικος φιλος , οχι μονο διαδικτυακος, Δήμος Τσαγκούδης ανεβασε μια φωτογραφια του σε μια σκακιστικη λεσχη.. Αυτη η φωτογραφια εγινε αιτια για το παρακατω κειμενο Η ΣΚΑΚΙΕΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΟΡΑΤΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ Η ζωή μοιάζει κάπως με μια παρτίδα σκάκι.

Μόνο που δεν καθόμαστε όλοι στην ίδια πλευρά της σκακιέρας.

Υπάρχουν τα πιόνια.

Στην πρώτη γραμμή, εκεί όπου οι συγκρούσεις είναι πραγματικές και το κόστος συχνά βαρύ.

Προχωρούν, υποχωρούν, θυσιάζονται για να εξυπηρετηθεί ένας σχεδιασμός που δεν γνωρίζουν πάντα.

Κι όμως, χωρίς αυτά, κανένα σχέδιο δεν μπορεί να πετύχει.

Υπάρχει η βασίλισσα.

Ισχυρή, ευέλικτη, με κινήσεις που μπορούν να αλλάξουν ολόκληρη την παρτίδα.

Συχνά συγκεντρώνει πάνω της όλα τα βλέμματα.

Μόνο που ακόμη κι εκείνη δεν είναι το υπέρτατο πρόσωπο του παιχνιδιού.

Υπάρχουν οι αξιωματικοί, που χαράζουν στρατηγικές διαγώνια, οι πύργοι που οχυρώνουν θέσεις και προστατεύουν συμφέροντα, και οι ίπποι που αιφνιδιάζουν, παρακάμπτοντας εμπόδια και κανόνες κίνησης που ισχύουν για τους υπόλοιπους.

Και υπάρχει ο βασιλιάς.

Δεν είναι ο ισχυρότερος, αλλά η απώλειά του τελειώνει την παρτίδα.

Κάπως έτσι μοιάζει και η πολιτική.

Άλλοι αποφασίζουν, άλλοι σχεδιάζουν, άλλοι εκτελούν και άλλοι πληρώνουν τον λογαριασμό.

Κάποιοι εμφανίζονται ως πρωταγωνιστές, κάποιοι κινούνται στο παρασκήνιο και κάποιοι ανακαλύπτουν εκ των υστέρων ότι η δική τους θυσία ήταν μέρος ενός σχεδίου που δεν γνώριζαν.

Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα.

Ποιος επιλέγει τις κινήσεις; Ποιος αποφασίζει ποιο πιόνι θα θυσιαστεί; Ποιος ορίζει τους κανόνες και ποιος έχει το δικαίωμα να τους αλλάζει; Και κυρίως: ποιος μας έπεισε ότι ο ρόλος μας είναι απλώς να παρακολουθούμε την παρτίδα και να χειροκροτούμε τον νικητή; Γιατί η πιο επικίνδυνη στιγμή για μια κοινωνία δεν είναι όταν χάνει μια παρτίδα.

Είναι όταν οι πολίτες της παύουν να αναρωτιούνται ποιος παίζει για λογαριασμό τους και ποιος χρησιμοποιεί τη δική τους δύναμη για να κερδίσει τη δική του παρτίδα.

Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη στο σκάκι: ένα πιόνι μπορεί να φτάσει στην απέναντι άκρη και να μεταμορφωθεί σε όποιο ισχυρό κομμάτι προβλέπουν οι κανόνες, με εξαίρεση τον βασιλιά.

Ίσως, λοιπόν, η θέση με την οποία ξεκινάς να μην καθορίζει υποχρεωτικά τη θέση στην οποία θα καταλήξεις.

Αλλά για να συμβεί αυτό, χρειάζεται να προχωρήσεις.

Να σκεφτείς.

Να συνεργαστείς.

Να αναγνωρίσεις τις παγίδες.

Και να καταλάβεις ότι η δύναμη δεν βρίσκεται πάντα σε εκείνον που έχει τις περισσότερες κινήσεις, αλλά και σε εκείνους που αποφασίζουν να μη συνεχίσουν να παίζουν με τους όρους των άλλων.

Γιατί η δημοκρατία δεν είναι να αλλάζουμε απλώς τα πρόσωπα πάνω στη σκακιέρα.

Είναι να έχουμε λόγο για τους κανόνες, έλεγχο σε εκείνους που αποφασίζουν και τη δυνατότητα να ανατρέπουμε μια παρτίδα όταν οι όροι της είναι άδικοι.

Και ίσως η σημαντικότερη ερώτηση να μην είναι ποιος θα κερδίσει την επόμενη παρτίδα.

Αλλά αν εμείς θα εξακολουθήσουμε να είμαστε τα πιόνια της ή αν θα διεκδικήσουμε επιτέλους να έχουμε λόγο στο παιχνίδι...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους