✝️ Σαν σήμερα, 18 Οκτωβρίου 1979, ανήμερα της εορτής του Αγίου Λουκά του Ευαγγελιστή, ανακοινώθηκε η απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Οδυσσέα Ελύτη, τον ποιητή που ύμνησε όσο λίγοι την ελληνική...

Πλήρες Κείμενο:

✝️ Σαν σήμερα, 18 Οκτωβρίου 1979, ανήμερα της εορτής του Αγίου Λουκά του Ευαγγελιστή, ανακοινώθηκε η απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Οδυσσέα Ελύτη, τον ποιητή που ύμνησε όσο λίγοι την ελληνική ψυχή, το Αιγαίο και την αδιάσπαστη συνέχεια του Ελληνισμού. Ο Γιάννης Ρίτσος, σχολιάζοντας τη βράβευση, φέρεται να δήλωσε: «Η απονομή του βραβείου Νόμπελ στον μεγάλο μας Έλληνα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη δεν είναι μια τιμή προς τον Ελύτη, αλλά μια τιμή προς το ίδιο το Νόμπελ». 📜 Για την Ελληνικότητα, ο ίδιος ο Ελύτης είχε πει: «Η Ελληνικότητα δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας τρόπος να βλέπεις και να αισθάνεσαι τα πράγματα.Είτε στην κλίμακα τη μεγάλη είτε στην ταπεινή.

Θέλω να πω, είτε σ’ έναν Παρθενώνα είτε σ’ ένα λιθάρι.Το παν είναι η ευγένεια, η ποιότητα, σε αντίθεση με το μέγεθος και την ποσότητα που χαρακτηρίζουν τη Δύση». Και εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, η ουσία της ελληνικής ιδιοπροσωπίας στην ποιότητα αντί της ποσότητας, στο μέτρο αντί της επίδειξης, στην πνευματική καλλιέργεια αντί της άγονης συσσώρευσης υλικών αγαθών. ⚜️ Αλλά ο Ελύτης δεν σταμάτησε στην αρχαία Ελλάδα.

Στην ομιλία του στη Στοκχόλμη, τον Δεκέμβριο του 1979, ανέδειξε και τη βαθύτερη σχέση της ελληνικής αρχαιότητας με τη βυζαντινή παράδοση: «Εδώ αξίζει να σκεφτεί κανείς ότι, ακόμη και μία Παρθένος της βυζαντινής εικονογραφίας, δε διαφέρει πολύ.

Παρά ένα κάτι ελάχιστο, συχνά, το εγκόσμιο φως γίνεται υπερκόσμιο και τανάπαλιν.

Μια αίσθηση που μας δόθηκε από τους αρχαίους και μια άλλη από τους μεσαιωνικούς έρχονται να γεννήσουν μια τρίτη, που τους μοιάζει όπως το παιδί στους γεννήτορές του.

Μπορεί η Ποίηση ν’ ακολουθήσει έναν τέτοιο δρόμο; Οι αισθήσεις μέσ’ απ’ τον αδιάκοπο καθαρμό τους να φτάσουν στην αγιότητα; Τότε η αναλογία τους θα επαναστραφεί επάνω στον υλικό κόσμο και θα τον επηρεάσει.

Δεν αρκεί να ονειροπολούμε με τους στίχους.

Είναι λίγο.

Δεν αρκεί να πολιτικολογούμε.

Είναι πολύ.

Κατά βάθος ο υλικός κόσμος είναι απλώς ένας σωρός από υλικά.

Θα εξαρτηθεί από το αν είμαστε καλοί ή κακοί αρχιτέκτονες το τελικό αποτέλεσμα. Ο Παράδεισος ή η Κόλαση που θα χτίσουμε». ☦️ Αρχαία Ελλάδα και Βυζάντιο.

Υλικό φως και υπερκόσμιο φως.

Ποίηση και αγιότητα.

Αυτή είναι η Ελλάδα που περιγράφει ο Ελύτης κόντρα σε όλες τις παλινωδίες των σύγχρονων ανερμάτιστων, μια παράδοση που δεν μένει φυλακισμένη στο παρελθόν, αλλά συνεχίζει να γεννά πολιτισμό, να καλλιεργεί την ψυχή και να αναζητά το υπερβατικό.Το ερώτημα παραμένει επίκαιρο τι κόσμο χτίζουμε με τις πράξεις μας; Έναν Παράδεισο ή μια Κόλαση; Γιατί, τελικά, δεν αρκεί να κληρονομούμε έναν μεγάλο πολιτισμό. Το ζητούμενο είναι να αποδεικνυόμαστε αντάξιοί του. ✍ Στυλ. Καβάζης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους