Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πάρε μία εβδομάδα άδεια!— Τι λες τώρα; Έχω δρομολόγια μέχρι τον Δεκέμβριο.

Άκου, είσαι γυναίκα.

Σε εσάς αυτά γίνονται κάπως από μόνα τους.

Σαλάτες, πιτάκια… Τι δύσκολο έχει; Τι να κάνω εγώ στην κουζίνα; Μόνο εμπόδιο θα είμαι.— Από μόνα τους… — επανέλαβε η Άννα.— Έτσι μπράβο! Εγώ πιστεύω σε σένα.Λίγες ημέρες αργότερα, τηλεφώνησε η θεία Ζίνα, μια συγγενής που ζούσε στην επαρχία. — Ανιούσκα μου, προσπάθησε λίγο, σε παρακαλώ! Η Γκάλια μας έχει ζαλίσει όλους ότι τα τραπέζια θα λυγίζουν από τα φαγητά.

Έχουμε ήδη βγάλει εισιτήρια.

Ο άντρας μου λατρεύει τα ψάρια, γι’ αυτό φτιάξε αρκετά! Και κάτι γλυκό, φυσικά.

Τα παιδιά ανυπομονούν ήδη για τα γλυκάκια.Η Άννα έκλεισε το τηλέφωνο και πήγε να ανοίξει το τετράδιο.

Διάβασε ξανά τη λίστα.Εννέα σαλάτες.

Τρία κυρίως πιάτα.

Κρέας σε ζελέ. Ψάρι.

Πέντε πίτες.

Τούρτα.Τηλεφώνησε ξανά στην πεθερά της.— Μήπως θα μπορούσαν να βοηθήσουν και οι συγγενείς; Όσοι έρθουν νωρίτερα θα μπορούσαν να κόψουν τα υλικά ή να βοηθήσουν με το στρώσιμο του τραπεζιού. — Οι συγγενείς είναι καλεσμένοι.

Οι καλεσμένοι ξεκουράζονται και απολαμβάνουν τη γιορτή.

Εσύ είσαι η οικοδέσποινα, εσύ θα τρέχεις από εδώ κι από εκεί.

Ή μήπως θέλεις να με ντροπιάσεις;— Δεν θέλω.— Έτσι μπράβο! Μια γυναίκα μπορεί να κάνει τα πάντα όταν αγαπάει την οικογένειά της.

Αγαπάς την οικογένειά μου;Η Άννα σώπασε.Στην άλλη άκρη της γραμμής ακουγόταν μόνο η ανάσα της πεθεράς της.Τελικά, η Άννα έκλεισε το τηλέφωνο.Ο Ντίμα επέστρεψε στο σπίτι μία εβδομάδα πριν από τα γενέθλια.

Έφαγε, ξάπλωσε στον καναπέ και άνοιξε την τηλεόραση. Η Άννα κάθισε δίπλα του και του πήρε το τηλεκοντρόλ.— Ντίμα, δεν έχουμε αρκετά πιάτα για τόσο κόσμο.

Έχουμε μόνο ένα ψυγείο.

Δεν θα αντέξω να μαγειρεύω όλη τη νύχτα.

Γιατί δεν παραγγέλνουμε φαγητό από κάποιο μαγειρείο; Μπορεί να μας βγει και φθηνότερα.Ο Ντίμα εξακολουθούσε να κοιτάζει την οθόνη.

Δεν γύρισε καν το κεφάλι του προς το μέρος της.— Άνια, άσε με ήσυχο! Η μαμά θέλει να γιορτάσει στο σπίτι.

Κάνε της αυτή τη χάρη.

Γιατί συμπεριφέρεσαι σαν να μην είσαι μέλος της οικογένειάς μας; Όλοι οι άλλοι έχουν κανονικές γυναίκες, ενώ εσύ κάνεις συνεχώς δράματα.

Σαλάτες, πιτάκια… Σιγά το πράγμα!— Σιγά το πράγμα… — επανέλαβε η Άννα και σηκώθηκε.

Εκείνη τη νύχτα δεν μπορούσε να κοιμηθεί.Το τετράδιο βρισκόταν στο κομοδίνο.

Το μπλε εξώφυλλό του γυάλιζε στο φως του φανοστάτη του δρόμου. Η Άννα έκλεισε τα μάτια της, αλλά οι γραμμένες λέξεις εξακολουθούσαν να χορεύουν μπροστά της: «κρέας σε ζελέ», «γεμιστό ψάρι», «σαλάτα Μιμόζα», «σαλάτα Ολιβιέ».Την ημέρα πριν από τα γενέθλια πήρε άδεια από τη δουλειά, πήγε τον Αλιόσα στη μητέρα της και στη συνέχεια αγόρασε τρόφιμα αξίας τριάντα δύο χιλιάδων ρουβλίων.Ξόδεψε και τις τελευταίες τους οικονομίες.

Η αγορά χειμερινών μποτών για τον γιο της αναβλήθηκε για άγνωστο χρονικό διάστημα.Στις δέκα το πρωί άρχισε να μαγειρεύει.Στις τρεις το μεσημέρι, η πλάτη της είχε πιαστεί τόσο πολύ που δυσκολευόταν να ισιώσει.Στις επτά το βράδυ κάθισε στο πάτωμα της κουζίνας και ξέσπασε σε κλάματα.Η τούρτα είχε σπάσει στα δύο, η κρέμα είχε χυθεί πάνω στο τραπέζι και το παντεσπάνι είχε διαλυθεί σε τρία κομμάτια. Συνέχεια στην πρώτη σημείωση παρακάτω, 2. ΜΈΡΟΣ ⬇️ ⬇️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους