Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αγαπημένε μου Παναγιώτη Panos Baveas σήμερα μου ζήτησε η αγαπημένη σου κόρη η Άννα Μαρία και η Μπετίνα σου, να σε αποχαιρετήσω, και να πω δύο λόγια, αλλά δεν μπόρεσα εκείνη την δύσκολη ώρα όπως θα ήθελα ... Τώρα, με περισσότερη ψυχραιμία, θέλω να σου πω αυτά τα λίγα λόγια από εδώ, με όλη μου την αγάπη.

Υπήρξες φίλος του πατέρα μου από τη δεκαετία του 1980 και ήταν φυσικό, με τα χρόνια, να γίνεις και δικός μου φίλος.

Ένας άνθρωπος ακέραιος, δοτικός, εργατικός και, πάνω απ’ όλα, ευθύς και τίμιος.

Ένας άνθρωπος που ήξερες πού στεκόταν και τι πίστευε.

Δεν χρειάζονταν πολλά λόγια μαζί του.

Η στάση του, η παρουσία του και οι πράξεις του έλεγαν πάντα περισσότερα.

Ηρθε να ζήσει στον όμορφο οικισμό μας, στο μαγευτικό Πόρτο Ύδρα, Porto Hydra Village , αυτόν τον μικρό επίγειο παράδεισο που όλοι αγαπάμε.

Και δεν έμεινε απλώς εδώ.

Αγάπησε αυτόν τον τόπο.

Τον πόνεσε.

Τον έκανε δικό του.

Για περισσότερα από είκοσι χρόνια έβαλε πλάτη στα προβλήματα του οικισμού μας.

Και το έκανε παρά τα δικά του προβλήματα υγείας, με ενεργή και καθημερινή παρουσία.

Από το Διαχειριστικό Συμβούλιο, στο οποίο συμμετείχε αδιάλειπτα όλα αυτά τα χρόνια, έδινε λύσεις, βοηθούσε, ενδιαφερόταν και αγωνιζόταν για όλους.

Δεν το έκανε για να τον χειροκροτήσουν.

Το έκανε γιατί τον ένοιαζε.

Γιατί ο Παναγιώτης δεν ήταν άνθρωπος που μπορούσε να βλέπει ένα πρόβλημα και να προσπερνά.

Έβαζε τον εαυτό του μπροστά και προσπαθούσε να βοηθήσει.

Ήταν αθλητής.

Και γνώριζε πολύ καλά τι σημαίνει ευ αγωνίζεσθαι. και το εφάρμοσε σε ολόκληρη τη ζωή του.

Τα εμπόδια που χρειάστηκε να υπερπηδήσει δεν ήταν λίγα.

Πάλεψε, αγωνίστηκε, λύγισε ίσως κάποιες φορές, αλλά δεν το έβαλε κάτω, ειδικά μετά από ένα ιατρικό λάθος που τον άφησε παράλυτο, πρέπει να αποτελεί για όλους μας ένα μάθημα ζωής το επίτευγμα , ενω του είπαν ότι δεν θα ξαναπερπατήσει , εκείνος δεν το δέχτηκε.

Κόντρα στις προβλέψεις, κόντρα στις δυσκολίες, κόντρα σε όλα όσα έμοιαζαν να του λένε «δεν γίνεται», ο Παναγιώτης σηκώθηκε.και περπάτησε ξανά. πέτυχε έναν άθλο ζωής..Στάθηκε όρθιος.

Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Θέλω να πιστεύω πως η ψυχή σου αναπαύεται πλέον στον αληθινό Παράδεισο του Κυρίου.

Και εκεί, στον Παράδεισο, θα συναντήσεις ξανά τους φίλους σου.

Και αυτό, για όσους μένουμε πίσω, είναι μια μικρή παρηγοριά.. Θέλω να σε αποχαιρετήσω όπως σου αξίζει , Για τη φιλία σου.

Για την ανθρωπιά σου.

Για την προσφορά και την δοτικότητά σου σου.

Για τους αγώνες σου.

Για το παράδειγμα που άφησες.

Και πάνω απ’ όλα, για εκείνο το μεγάλο μάθημα που μας δίδαξες χωρίς μεγάλα λόγια: Ότι όσο δύσκολος κι αν είναι ο αγώνας, δεν πρέπει ποτέ να το βάζουμε κάτω.

Εσύ το έκανες πράξη.

Έπεσες και σηκώθηκες.

Πόνεσες και συνέχισες.

Δυσκολεύτηκες και αγωνίστηκες.

Και τελικά έζησες.

Καλό ταξίδι, αγαπημένε μου Παναγιώτη.

Και να ξέρεις πως εδώ, στον τόπο που αγάπησες τόσο, στο Πόρτο Ύδρα αλλά και στην όμορφη Ερμιονίδα μας, θα υπάρχει πάντα μια θέση στη μνήμη και στην καρδιά των αληθινών φίλων σου για σένα. Θα σε θυμόμαστε όρθιο και με αγάπη. Καλό σου ταξίδι, φίλε μου καλέ !

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους