Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΕΥΧΙΔΕΙΟΥ 13. Οι τρελοί, οι λύκοι και τα τσακάλια! Οι αγώνες άρχισαν να κυλούν κανονικά.

Όμως, μόλις στον 2ο Ευχίδειο Άθλο, το 2001, κάναμε έναν πειραματισμό που έμελλε στο μέλλον να γίνει μόνιμος! Αποφασίσαμε να κάνουμε νυχτερινό αγώνα! Ήταν ο πρώτος αγώνας στην Ελλάδα που διεξήχθη αποκλειστικά τη νύχτα, με εκκίνηση αργά το απόγευμα και τη διεξαγωγή του μέσα στη νύχτα.

Μέχρι τότε υπήρχε, βέβαια, το Σπάρταθλο, όπου οι αθλητές συναντούσαν τη νύχτα λόγω της μεγάλης διάρκειας του αγώνα.

Εμείς, όμως, αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό: να σχεδιάσουμε έναν αγώνα που θα ξεκινούσε βράδυ και θα διεξαγόταν αποκλειστικά τη νύχτα! Και ήμασταν οι πρώτοι που το τολμήσαμε! Ωωωωω ρε τι έγινε! Κάποιοι έπεσαν να μας φάνε! ΧΑΧΑΧΑΧΑ! «Πού θα πάτε, ρε εσείς; Θα σας φάνε οι λύκοι και τα τσακάλια! Αδύνατον! Να μην πάτε! Θα έχουμε δράματα!» Αυτά έλεγαν σε αθλητές, προσπαθώντας να τους αποτρέψουν από το να έρθουν.

Εκείνοι, όμως, ήρθαν! Και ήταν τέλεια! Η ιδέα δεν μας ήρθε τυχαία.

Την προηγούμενη χρονιά είχαμε δει τους αθλητές να υποφέρουν από τη ζέστη και σκεφτήκαμε πως ίσως η νύχτα να ήταν μια καλύτερη λύση.

Φυσικά, συνεχίσαμε να κάνουμε τους αγώνες και την ημέρα.

Αμφιταλαντευτήκαμε αρκετές φορές, όμως διαπιστώσαμε ότι ο νυχτερινός αγώνας πήγαινε καλά.

Είχε τη δική του γοητεία! Και έτσι, σιγά σιγά με τα χρόνια, περάσαμε πια στη νυχτερινή διεξαγωγή, ιδιαίτερα όταν έχουμε και τον διπλό αγώνα των 215 χιλιομέτρων, όπου η εκκίνηση δίνεται ακριβώς τα μεσάνυχτα! Και ο Ευχίδας, για άλλη μια φορά, άνοιξε τον δρόμο! Μετά από εμάς, άρχισαν σιγά σιγά να διοργανώνονται στη χώρα μας όλο και περισσότεροι νυχτερινοί αγώνες.

Σήμερα γίνονται δεκάδες, κάνουν ακόμη και αυτοί που τότε μας κορόιδευαν, και ορεινοί, και όχι μόνο υπεραποστάσεις αλλά και μαραθώνιοι, ημιμαραθώνιοι και γενικά αγώνες κάθε είδους.

Με περηφάνια το λέω, επιτρέψτε μου: ήμασταν οι πρώτοι που τολμήσαμε να κάνουμε έναν αγώνα αποκλειστικά τη νύχτα! Πες μας τρελούς, πες μας τολμηρούς, γενναίους, πες μας σκαπανείς, όπως ο κ. Λέφας! Πες ό,τι θέλεις.

Όμως αυτή είναι η αλήθεια! Και ο 2ος Ευχίδειος Άθλος του 2001 δεν είχε μόνο τη σημασία της νυχτερινής πρωτοπορίας.

Είχε και τους δικούς του πρωταγωνιστές.

Πρώτος τερμάτισε ο Κώστας Ρέππος, δεύτερος ο Κώστας Στάμος και τρίτος ο Γιώργος Ψάϊλας. Ο Ρέππος, που την πρώτη χρονιά είχε εγκαταλείψει ενώ ήταν από τους κορυφαίους αθλητές,( ίσως ο καλύτερος εκείνη την εποχή), αυτή τη φορά τερμάτισε πρώτος! Ο Στάμος, ο πολυνίκης μας, μπήκε ξανά στην τριάδα, εγκαινιάζοντας ένα σερί διακρίσεων, ενώ ο Γιώργος Ψάϊλας έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην τριάδα των νικητών.

Στον ίδιο αγώνα έκανε την παρθενική του εμφάνιση στις υπεραποστάσεις και ο Στέργιος Αναστασιάδης, πολύ νέος τότε.

Στη συνέχεια εξελίχθηκε σε εξαιρετικό αθλητή, που εξακολουθεί να πρωταγωνιστεί μέχρι σήμερα.

Οι αθλητές εκείνου του αγώνα ήταν πραγματικά δυνατοί! Όταν κοιτάζω πίσω, βλέπω ότι ο Ευχίδειος υπήρξε και φυτώριο μιας γενιάς εξαιρετικών αθλητών υπεραπόστασης.

Πολλοί συνέχισαν τη λαμπρή πορεία τους και κάποιοι εξακολουθούν ακόμη και σήμερα να συμμετέχουν και να διακρίνονται.( Αθλητές, «προπάτορες» , κι ας μην τους γνωρίζουν ευρέως οι νεότεροι

...) Και αυτό είναι κάτι που μας κάνει ιδιαίτερα χαρούμενους.

Γιατί, πέρα από τους ίδιους τους αγώνες, δημιουργήθηκαν εμπειρίες, δεσμοί και ευκαιρίες για ανθρώπους που αγάπησαν τις υπεραποστάσεις.

Ακόμη και σήμερα, παρόλο που υπάρχουν πλέον δεκάδες αγώνες κάθε μορφής, πιστεύω ότι ο Ευχίδειος εξακολουθεί να αποτελεί μια σχολή για τον αθλητή των υπεραποστάσεων.

Και υπάρχει κάτι ακόμη που συνδέω πάντα με την ιστορία του.

Παρακολουθώ το Σπάρταθλο εδώ και σαράντα χρόνια.

Ήμουν εκεί, έβλεπα τους τερματισμούς και γνώριζα πολλούς από τους αθλητές.

Θυμάμαι ότι πριν από τον Ευχίδειο οι Έλληνες που τερμάτιζαν στο Σπάρταθλο ήταν ελάχιστοι, συνήθως ένας έως τρεις, ενώ υπήρξε, αν θυμάμαι καλά και χρονιά χωρίς τερματισμό Έλληνα αθλητή.

Μετά την εμφάνιση του Ευχίδειου, είδαμε τους Έλληνες τερματίσαντες να αυξάνονται σημαντικά, φτάνοντας τους οκτώ με δέκα και στη συνέχεια ακόμη περισσότερους.

Αργότερα δημιουργήθηκαν φυσικά, και άλλοι αγώνες, που έδωσαν ακόμη μεγαλύτερη ώθηση στις υπεραποστάσεις.

Πιστεύω, όμως, ότι ο Ευχίδειος συνέβαλε καθοριστικά και ουσιαστικά σε αυτή την πορεία.

Και είναι όμορφο να βλέπεις σήμερα αθλητές που τότε ήταν πολύ μικροί να έχουν γράψει τη δική τους ιστορία στον χώρο! Έχω πει και δημόσια ότι για μένα ο Ευχίδειος είναι για τις υπεραποστάσεις ό,τι ο Αυθεντικός Μαραθώνιος της Αθήνας για τους μαραθωνίους.

Ίσως γιατί, πέρα από τα χιλιόμετρα και τις επιδόσεις, ένας αγώνας μπορεί να γίνει σχολείο, σημείο αναφοράς και κομμάτι της ιστορίας ενός αθλήματος.

Και χαίρομαι που είχαμε την τύχη να ήμασταν εκεί, από τα πρώτα βήματα αυτής της ιστορίας.

Να και η φωτογραφία των νικητών του 2ου Ευχίδειου Άθλου! Επίσης και τα αποτελέσματα, χειρόγραφα ! ( το είπαμε, τα κρατούσαμε στο χέρι με χρονόμετρα..) Ρίτσα/@Ritsa Antonopoulou Euchidas #storiesofEuchidiosathlos #EuchidiosAthlos

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους