Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Δύναμη της Μη Αποδοχής: Πώς ο Σύγχρονος Δογματισμός Χτίζει Χάρτινες Δημοκρατίες Στην Ψυχολογία και την Κοινωνιολογία, η μη αποδοχή είναι η συνειδητή απόρριψη, ο αποκλεισμός ή η αποδοκιμασία ενός ατόμου, μιας ομάδας ή μιας ιδέας από ένα συγκεκριμένο σύνολο.

Δεν πρόκειται για μια απλή διαφωνία ας πούμε ένα απλό "διαφωνώ με αυτό που λες", αλλά για μια στάση που δηλώνει με βία "Αυτό που είσαι ή αυτό που πρεσβεύεις δεν έχει θέση ανάμεσά μας". Τόσο απλά! Όταν ένας στοχαστής, ένας καλλιτέχνης ή ένας επαγγελματίας ξυπνάει το πρωί και βλέπει το έργο του να εξαφανίζεται από τα ράφια των καταστημάτων που βρισκόταν, με συνοπτικές διαδικασίες, τις ιδέες του να ποινικοποιούνται και το όνομά του να σβήνεται από την κοινή συλλογική μνήμη επειδή απλώς εξέφρασε μια γνώμη διαφορετική από αυτήν που βολεύει το σύστημα στην παρούσα χρονική στιγμή, δεν έχουμε να κάνουμε με μια απλή κοινωνική διαφωνία.

Αυτό που ζούμε είναι ένας ιδιότυπος, "βελούδινος" φασισμός.

Ο παραδοσιακός ολοκληρωτισμός του περασμένου αιώνα ήταν τουλάχιστον ειλικρινής στη βία του.

Έστελνε τον στρατό, έκλεινε τα τυπογραφεία, δήλωνε ανοιχτά τον αυταρχισμό του.

Ο σύγχρονος αυταρχισμός είναι πολύ πιο ύπουλος καθώς φοράει το κουστούμι της ηθικής ανωτερότητας.

Η λογοκρισία σήμερα δεν επιβάλλεται από δικτάτορες, αλλά από την μάζα. Και το χειρότερο; Βαφτίζεται "κοινωνική ευθύνη", "προστασία" και "ασφάλεια".

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους