[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα - 
 Αθλητικά - 
 Οικονομία - 
 Ροή

Κάποτε, ένας άνθρωπος έσπειρε στην καρδιά του χωραφιού του μικρούς σπόρους. Κάθε πρωί έβγαινε να τους δει. Μα η γη έμενε σιωπηλή. Ούτε πράσινο φυλλαράκι, ούτε σημάδι ζωής. «Μάταια κοπιάζω», είπε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάποτε, ένας άνθρωπος έσπειρε στην καρδιά του χωραφιού του μικρούς σπόρους.

Κάθε πρωί έβγαινε να τους δει.

Μα η γη έμενε σιωπηλή.

Ούτε πράσινο φυλλαράκι, ούτε σημάδι ζωής. «Μάταια κοπιάζω», είπε απογοητευμένος. «Ίσως αυτοί οι σπόροι να μην ήταν καλοί». Ένας ηλικιωμένος γεωργός που περνούσε από εκεί, τον άκουσε και χαμογέλασε. «Μην ξεριζώνεις αυτό που δεν πρόλαβε ακόμη να φανεί.

Κάτω από το χώμα, εκεί όπου τα μάτια σου δεν φτάνουν, μπορεί να συντελείται ένα θαύμα». Ο άνθρωπος σώπασε.

Πέρασαν ημέρες.

Έπειτα εβδομάδες.

Και ένα πρωινό, καθώς περπατούσε στο χωράφι του, είδε μικρά πράσινα βλαστάρια να ξεπροβάλλουν από την γη. Τότε κατάλαβε κάτι που δεν του είχε μάθει κανένα βιβλίο.

Δεν σημαίνει πως ο Θεός δεν εργάζεται επειδή εσύ δεν βλέπεις ακόμη τον καρπό.

Έτσι είναι και η ψυχή του ανθρώπου.

Ακούμε τον λόγο του Θεού, μα κάποιες φορές δεν αλλάζουμε αμέσως.

Προσευχόμαστε και δεν βλέπουμε απάντηση.

Προσπαθούμε να συγχωρήσουμε, να αγαπήσουμε, να γίνουμε καλύτεροι, μα τα ίδια πάθη επιστρέφουν και η καρδιά μας μοιάζει ακόμη σκληρή.

Κι όμως, κάθε λόγος του Ευαγγελίου που φυλάξαμε μέσα μας, κάθε προσευχή που ψιθυρίσαμε με δάκρυα, κάθε μικρή πράξη αγάπης που κάναμε χωρίς να μας δει κανείς, μπορεί να γίνει ένας σπόρος αιωνιότητας. Ο Χριστός δεν ζητά να καρποφορήσουμε μέσα σε μία ημέρα.

Ζητά να Του ανοίξουμε την γη της καρδιάς μας.

Να απομακρύνουμε τα αγκάθια του εγωισμού, τις πέτρες της σκληρότητας και τα ζιζάνια των λογισμών που πνίγουν την αγάπη.

Και όταν απογοητευόμαστε με τον εαυτό μας, να θυμόμαστε πως ο Γεωργός της ψυχής μας δεν παύει να μας περιμένει.

Ίσως σήμερα να μην είσαι το δέντρο που δίνει καρπούς.

Ίσως να είσαι ακόμη ένας μικρός σπόρος μέσα στο χώμα.

Μα μην απελπίζεσαι.

Όσο αφήνεις τον Χριστό να εργάζεται μέσα σου, υπάρχει ελπίδα να ανθίσει ακόμη και η πιο ξερή γη. «Ο δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ». (Λουκ. 8,15) 🌻 Εκ της συντακτικής ομάδας του: Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού π. Αθανάσιος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences