Τι συμβαίνει τελικά με Wolt – efood; Δύο συν ένα ζητήματα με απασχολούν τελευταία, με το δεύτερο να απασχολεί, έχω την εντύπωση, ολοένα και περισσότερο κόσμο: 1. Έχουν μετατραπεί οι εν Ελλάδι...

Πλήρες Κείμενο:

Τι συμβαίνει τελικά με Wolt – efood; Δύο συν ένα ζητήματα με απασχολούν τελευταία, με το δεύτερο να απασχολεί, έχω την εντύπωση, ολοένα και περισσότερο κόσμο: 1. Έχουν μετατραπεί οι εν Ελλάδι πλατφόρμες διανομής φαγητού (Wolt – efood) σε ένα σύγχρονο σκλαβοπάζαρο; 2. Την ίδια στιγμή, βρίσκεται ολόκληρο το σύστημα διανομής μέσω αυτών των πλατφορμών στα πρόθυρα κατάρρευσης; +1. Σε τι βαθμό είμαστε όμηροι αυτού του συστήματος; 1. Κατ' αρχάς, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι.

Οι διανομείς των δύο εταιρειών δεν είναι απαραίτητα υπάλληλοί τους.

Η συνεργασία με ελεύθερους επαγγελματίες, τους λεγόμενους freelancers, αποτελεί εδώ και χρόνια μέρος του επιχειρηματικού τους μοντέλου.

Μέχρι εδώ, τίποτα κατ' ανάγκην παράνομο.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν ανάμεσα στην πλατφόρμα και στον διανομέα παρεμβάλλεται ένας τρίτος, ο λεγόμενος «στολάρχης». Πρόκειται για ιδιώτες ή εταιρείες εργολαβίας που αναλαμβάνουν να συγκροτήσουν στόλους διανομέων και οι οποίοι εκτελούν παραγγελίες για λογαριασμό των πλατφορμών.

Σύμφωνα με κοινοβουλευτική ερώτηση που κατέθεσε στις 29 Οκτωβρίου 2025 ο βουλευτής Μιχάλης Χουρδάκης, ορισμένοι από αυτούς τους μεσάζοντες φέρονται να ενοικιάζουν λογαριασμούς διανομέων και να απασχολούν αδήλωτους εργαζομένους.

Κατά την ίδια καταγγελία, παρακρατούν το 20-30% του τζίρου τους, ενώ οι πλατφόρμες δεν γνωρίζουν πάντοτε ποιος πραγματοποιεί τελικά την παράδοση.

Βεβαίως, πρόκειται για καταγγελίες που απαιτούν διερεύνηση, όχι για διαπιστωμένες παραβάσεις του συνόλου των εργολάβων.

Εάν όμως έστω και μέρος αυτών ισχύει, μιλάμε για ένα σύστημα που εγείρει σοβαρά ζητήματα εργασιακής εκμετάλλευσης, αδήλωτης εργασίας, φοροδιαφυγής και, κυρίως, ασφάλειας.

Θυμίζω την υπόθεση του διανομέα που τραυμάτισε σοβαρά οδηγό με αιχμηρό αντικείμενο στην Ιερά Οδό, πριν μερικούς μήνες.

Ο κατηγορούμενος φορούσε διακριτικά της Wolt, η οποία, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, δήλωσε ότι δεν εμφανιζόταν στα αρχεία της ως συνεργάτης.

Η πραγματική εργασιακή του σχέση δεν αποσαφηνίστηκε δημοσίως.

Ο κύριος Χουρδάκης έθεσε συγκεκριμένα ερωτήματα στα Υπουργεία Εργασίας, Ανάπτυξης και Προστασίας του Πολίτη.

Μεταξύ άλλων, ζήτησε στοιχεία για τους ελέγχους αδήλωτης εργασίας, την ταυτοποίηση των τελικών διανομέων και την ευθύνη των πλατφορμών. Το Υπουργείο Ανάπτυξης απάντησε, διά χειρός του υπουργού Παναγιώτη Θεοδωρικάκου, ότι τα ζητήματα «εκφεύγουν των αρμοδιοτήτων του Υπουργείου Ανάπτυξης». Αν όμως όχι το Υπουργείο Ανάπτυξης, τότε ποιος έχει την αρμοδιότητα να ελέγχει ένα σύστημα στο οποίο εμπλέκονται εργαζόμενοι, εργολάβοι, επιχειρήσεις και εκατοντάδες χιλιάδες καταναλωτές; 2. Την ίδια στιγμή, πληθαίνουν, τουλάχιστον στον δικό μου περίγυρο, οι αναφορές για μεγάλες καθυστερήσεις, παραγγελίες που ακυρώνονται, διανομείς που δεν βρίσκονται και εξυπηρέτηση πελατών που αδυνατεί να δώσει ουσιαστικές λύσεις.

Δεν έχω στη διάθεσή μου συνολικά στοιχεία που να αποδεικνύουν κατάρρευση του συστήματος, έχω όμως αρκετές προσωπικές εμπειρίες και μαρτυρίες ώστε να αναρωτιέμαι εάν το μοντέλο αρχίζει να εξαντλεί τα όριά του.

Μία ώρα και 50 λεπτά πέρασαν χθες μέχρι τελικά να ακυρώσω την παραγγελία που έκανα χθες για δυο πίτσες.

Είχε μπάσκετ, το καταλαβαίνω.

Ενδεχομένως λοιπόν και η κορύφωση των ματς να επηρέασαν την παραγγελία που κάθε δεκάλεπτο ξαναγέμιζε το κοντέρ της.

Oh well, τουλάχιστον μας επέστρεψαν τα χρήματα και μας έδωσαν κι «ένα κουπόνι 5 ευρώ για την επόμενη παραγγελία μας». +1. Δυστυχώς, σε μεγάλο βαθμό έχουμε παραδώσει μια καθημερινή μας ανάγκη σε δύο κυρίαρχες ψηφιακές πλατφόρμες.

Έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ την ευκολία τους, ώστε συχνά δυσκολευόμαστε να διανοηθούμε την παραγγελία φαγητού έξω από αυτές.

Ποιος όμως καθορίζει πλέον τους όρους της συναλλαγής; Το εστιατόριο, ο καταναλωτής ή η πλατφόρμα; Πόσο πραγματική ελευθερία επιλογής έχει μια μικρή επιχείρηση όταν σημαντικό μέρος των παραγγελιών της περνά από έναν μεσάζοντα; Πόσο ανεξάρτητος είναι ο διανομέας όταν το εισόδημά του εξαρτάται από τις χρεώσεις, τη διαθεσιμότητα εργασίας και τις αποφάσεις ενός αλγορίθμου; Και πόσο ελεύθερος είναι ο καταναλωτής όταν η ευκολία έχει γίνει συνήθεια και η συνήθεια εξάρτηση; Αυτή η «ευκολία» είναι που μας έχει οδηγήσει σε ένα καθεστώς σχεδόν ομηρίας απέναντι στις πλατφόρμες διανομής.

Μια ευκολία που άλλαξε άρδην την αγορά της εστίασης, της λιανικής πώλησης και της καθημερινότητάς μας.

Μια ευκολία που τελικά παρέχεται χωρίς διαφάνεια, σαφείς ευθύνες και αποτελεσματικό έλεγχο, ακόμη και από τα αρμόδια υπουργεία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους