Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🕯️✨ⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ μⲉθ' ημών ⲤⲦⲎⲦΩ ✨🕯️ Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού Εορτάζει στις 18 Οκτωβρίου η Μεγαλομάρτυρας Χρυσή Μογκλέν ( Μεγκλίνσκαγια ) Η Μεγαλομάρτυς Ζλάτα του Μόγλεν († 1795) ήταν μια Βουλγάρα αγία που υπέφερε για την πίστη της στον Χριστό κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ήταν γνωστή για την ομορφιά, την αγνότητα και τη σταθερότητα της πίστης της.

Ένας ντόπιος Τούρκος προσπάθησε να την πείσει να ασπαστεί το Ισλάμ, αλλά ούτε η πειθώ ούτε οι μήνες βασανιστηρίων λύγισαν το πνεύμα της.

Πέθανε με μαρτυρικό θάνατο, παραμένοντας πιστή στον Χριστό.

Το 1912, κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης των Σκοπίων, η εμφάνισή της ενώπιον του σερβικού στρατού ενίσχυσε τους στρατιώτες και τους ενέπνευσε στη νίκη επί των Τούρκων εισβολέων.

Σύντομος βίος της Μεγαλομάρτυρος Ζλάτας (Χρύσας, Χρυσίας) του Μόγλεν Η Αγία Μεγαλομάρτυς Ζλάτα του Μόγλεν γεννήθηκε και έζησε στο βουλγαρικό χωριό Σλάτινο, στην επισκοπή Μόγλεν († 1795). Εκείνη την εποχή η Βουλγαρία βρισκόταν υπό τουρκική κυριαρχία.

Από τη νεότητά της, η Ζλάτα διακρινόταν για την εξαιρετική δύναμη του χαρακτήρα της, την ακλόνητη πίστη της στον Χριστό, την αγνότητα και την ομορφιά της.

Ένας ντόπιος Τούρκος προσπάθησε επανειλημμένα να αποπλανήσει την κοπέλα και να την αναγκάσει να ασπαστεί το Ισλάμ.

Αλλά ούτε η πειθώ, ούτε οι απειλές, ούτε τα τερατώδη βασανιστήρια, που συνεχίστηκαν για πολλούς μήνες, έσπασαν το πνεύμα αυτής της ένδοξης ομολογήτριας του Χριστού.

Ο πλήρης βίος της Μεγαλομάρτυρος Ζλάτας (Χρύσας, Χρυσίας) του Μόγλεν Αυτή η αγία μάρτυρας και αγνή νύφη του Ουράνιου Βασιλιά Χριστού Θεού, η Ζλάτα (ή Χρύσα στα Ελληνικά), καταγόταν από την πόλη Μέγκλεν.

Αν και φτωχή στην καταγωγή, κόρη ενός άγνωστου και φτωχού Χριστιανού που είχε τέσσερις κόρες, ήταν πλούσια σε δικές της φυσικές αρετές: ένθερμη πίστη στον Θεό, παρθενία, αγνότητα και σωματική ομορφιά, για τις οποίες κρίθηκε άξια του στεφάνου του μαρτυρίου.

Ένας από τους ντόπιους Τούρκους, βλέποντας την εξαιρετική ομορφιά της, άναψε από ένα σατανικό πάθος στην καρδιά του και άρχισε να αναζητά μια ευκαιρία για να πραγματοποιήσει το πονηρό του σχέδιο.

Μια μέρα, όταν η αγία έφυγε από το σπίτι με τους φίλους της, πήρε μαζί του μερικούς Τούρκους γνωστούς της, την άρπαξε και την έφερε στο σπίτι του.

Αρχικά, άρχισε να κερδίζει την εύνοια της αγίας με πολλές υποσχέσεις, προσπαθώντας να την πείσει και να την προσηλυτίσει στην πίστη του. Ο Τούρκος είπε ότι αν δεχόταν το Ισλάμ, θα την έπαιρνε για γυναίκα του, αλλά αν δεν υποτασσόταν, θα της προκαλούσε μεγάλα βασανιστήρια.

Και η Ζλάτα, χρυσή στην ψυχή και στο όνομα, άκουσε αυτά τα λόγια, δεν φοβήθηκε καθόλου.

Αντίθετα, επικαλούμενη νοερά το όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού για να τη βοηθήσει, απάντησε με μεγάλη τόλμη: «Πιστεύω και λατρεύω τον Χριστό μου, και Τον θεωρώ Νυμφίο μου, τον οποίο ποτέ δεν θα απορρίψω, ακόμα κι αν μου προκαλέσεις χίλια βασανιστήρια και μου κάνεις κομμάτια το σώμα». Οι Αγαρηνοί, ακούγοντας αυτό και συνειδητοποιώντας ότι δεν μπορούσαν να πείσουν οι ίδιοι την αγία, κατέφυγαν σε άλλο μέσο.

Γνωρίζοντας ότι οι γυναίκες είναι εκ φύσεως πιο επιδέξιες στην πειθώ, παρέδωσαν την αγία στις συζύγους τους, διατάζοντάς τες να την πείσουν με κάθε απαραίτητο μέσο.

Αφού συνέλαβαν τη μάρτυρα, οι γυναίκες κατέφυγαν σε κάθε μέσο, ​​προσπαθώντας συνεχώς να την πείσουν στην πίστη τους για έξι μήνες.

Αλλά οι προσπάθειές τους ήταν μάταιες, καθώς η Οσία Ζλάτα ήταν σταθερά εδραιωμένη στον ακλόνητο βράχο της χριστιανικής πίστης.

Στη συνέχεια, καλώντας τους γονείς και τις αδελφές της αγίας, τις απείλησαν να πείσουν την κόρη τους να ασπαστεί το Ισλάμ, για να μην τη σκοτώσουν και τις τιμωρήσουν.

Οι γονείς και οι αδελφές της μάρτυρος, που έρχονταν απρόθυμα σε αυτήν επειδή ο φόβος τους είχε οδηγήσει να το κάνουν, άρχισαν να της μιλάνε με κάθε τρόπο που θα μπορούσε να μαλακώσει ακόμη και την πιο σκληρή ψυχή.

Κλαίοντας, έλεγαν: «Αγαπημένη κόρη, λυπήσου τον εαυτό σου και εμάς, τους γονείς σου και τις αδελφές σου, αφού όλοι κινδυνεύουμε να χαθούμε εξαιτίας σου.

Απαρνήσου τον Χριστό μόνο εξωτερικά, για να βοηθήσεις και τον εαυτό σου και εμάς. Ο Χριστός είναι ελεήμων και θα σου συγχωρήσει αυτή την αμαρτία, όπως σου την επέβαλαν». Και εδώ ας φανταστεί ο καθένας τι μεγάλη και σκληρή μάχη άνοιξε ο διάβολος για να βάλει σε πειρασμό την αγία, και σε τι συναισθήματα και εμπειρίες τα δάκρυα της μητέρας, του πατέρα και των ετεροθαλών αδελφών της, που χύθηκαν μπροστά της, μπόρεσαν να οδηγήσουν το ευγενικό κορίτσι.

Αλλά πάρτε θάρρος, αγαπημένες, γιατί η δύναμη του Χριστού νίκησε τόσο αυτή τη μάχη όσο και τις πονηριές του διαβόλου, γιατί η θαρραλέα και μεγαλόψυχη Ζλάτα, αναμμένη από την εσωτερική φωτιά της αγάπης του Χριστού, δεν υποχώρησε, όπως θα περίμενε η φύση, στα λόγια και τα δάκρυα των γονέων και των αδελφών της.

Αντίθετα, υπερβαίνοντας τη σάρκα και το αίμα και τους νόμους της φύσης, είπε αυτά τα θαυμαστά, σοφά λόγια στους γονείς και τις αδελφές της: «Εσείς, αφού με κλίνετε να απαρνηθώ τον Χριστό τον αληθινό Θεό, δεν είστε πλέον γονείς και αδελφές μου, και δεν επιθυμώ πλέον να σας γνωρίζω ως τέτοιες.

Αντίθετα, έχω ως Πατέρα μου τον Κύριό μου Ιησού Χριστό, τη Μητέρα μου την Κυρία Θεοτόκο, και ως αδελφούς και αδελφές όλους τους αγίους». Και με αυτή την απάντηση τους άφησε.

Ω, μεγαλόψυχο θάρρος! Ω, αληθινή αγάπη του Θεού! Ω, σοφία άξια ουράνιου αίνου! Αληθινά, αδελφοί, σε αυτόν τον άγιο τόπο εκπληρώθηκε αυτό που είπε ο Άγιος Δαβίδ: «Ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν, αλλά ο Κύριος με ανέλαβε» ( Ψαλμός 27:10 ). Και αυτό που είπε ο Κύριος: «Μη νομίσετε ότι ήρθα να φέρω ειρήνη στη γη· δεν ήρθα να φέρω ειρήνη, αλλά μάχαιρα· ήρθα γιατί να διχάσω άνθρωπο ενάντια στον πατέρα του, και κόρη ενάντια στη μητέρα της, και νύφη ενάντια στην πεθερά της· και εχθροί του ανθρώπου θα είναι οι οικιακοί του» ( Ματθαίος 10:34-36 ). Βλέποντας ότι οι άπιστοι, και μαζί τους ο κακός άνθρωπος που ήταν ερωτευμένος με την κόρη, δεν είχαν καταφέρει τίποτα και δεν είχαν απομακρύνει την αγία από την πίστη της στον Χριστό, ακόμη και με τα μέσα που είχαν χρησιμοποιήσει, εγκατέλειψαν την πειθώ και τα λόγια και άρχισαν να την βασανίζουν.

Για τρεις ολόκληρους μήνες, την χτυπούσαν κάθε μέρα.

Έπειτα, γδέρνοντας το δέρμα της και κόβοντας λουριά από το δέρμα, τα άφησαν να κρέμονται γύρω από τη μάρτυρα, ώστε να τρομάζει στη θέα τους.

Αίμα έτρεχε σε ρυάκια από το παρθενικό της σώμα, έτσι ώστε όλο το έδαφος γύρω της να κοκκινίζει.

Έπειτα, θερμαίνοντας την αιχμή του δοντιού, τρύπησαν το κεφάλι της αγίας μέσα από τα αυτιά της, έτσι ώστε καπνός να βγαίνει από τη μύτη και το στόμα της.

Η μάρτυρας του Χριστού, υπομένοντας τόσο φρικτά μαρτύρια που θα είχαν συντρίψει ακόμη και τους πιο γενναίους άνδρες, παρέμεινε θαρραλέα, ενισχυμένη από τη δύναμη του Σταυρού και την εγκάρδια αγάπη της για τον Χριστό.

Μαθαίνοντας ότι ο πατήρ Τιμόθεος, ηγούμενος της Μονής Σταυρονικήτα στο Άγιο Όρος και πνευματικός της πατέρας (ο οποίος αργότερα διηγήθηκε τα παθήματά της), βρισκόταν κοντά, του μετέφερε μέσω ενός Χριστιανού την παράκληση να προσευχηθεί γι' αυτήν, ώστε να ολοκληρώσει το μαρτύριό της με τρόπο που ευαρεστεί τον Θεό.

Τελικά, οι σκληροί και κτηνώδεις Αγαρηνοί, ή μάλλον, ακόμη πιο σκληροί από τα θηρία, μη ικανοποιημένοι με τα βασανιστήρια που είχαν επιβάλει στην αγία, αλλά θαυμάζοντας που ήταν ακόμα ζωντανή και δεν πέθαινε, εξοργίστηκαν τόσο πολύ που δεν μπόρεσαν να νικήσουν ούτε μια παρθένα.

Κρέμασαν το αρνί του Χριστού σε μια άγρια ​​αχλαδιά και, περικυκλώνοντάς την με στιλέτα, έσχισαν το σώμα της αγίας.

Και έτσι, η ευλογημένη Ζλάτα, υποφέροντας και λάμποντας σαν χρυσός σε ένα καμίνι τήξης, παρέδωσε την αγία ψυχή της στα χέρια του Αθανάτου Νυμφίου της, λαμβάνοντας το διπλό στέμμα της παρθενίας και του μαρτυρίου.

Και τώρα χαίρεται και ευφραίνεται στα ουράνια δωμάτια με τις φρόνιμες παρθένες και μάρτυρες, στέκοντας στα δεξιά του Νυμφίου της, του Χριστού, και βασιλεύοντας μαζί Του στους αιώνες των αιώνων.

Τα μαρτυρικά και παρθενικά λείψανα της αγίας παρελήφθησαν κρυφά από μερικούς Χριστιανούς και θάφτηκαν με τιμές.

Με τις προσευχές της, ας αξιωθούμε κι εμείς της Βασιλείας των Ουρανών. Αμήν.

Μνήμη του θαύματος της Μεγαλομάρτυρος Ζλάτας (Χρύσας) στα Σκόπια (1912) Το έτος 1912 ήταν μια θυελλώδης χρονιά για τις χώρες της Βαλκανικής Χερσονήσου.

Μέχρι τότε, η Σερβία βρισκόταν υπό οθωμανική κυριαρχία για 520 χρόνια.

Στην πόλη των Σκοπίων (τότε μέρος της Σερβίας), ξέσπασε η μεγαλύτερη εξέγερση εναντίον των καταπιεστών της από τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο.

Ο τουρκικός στρατός διατάχθηκε να προελάσει στην πόλη και να εξοντώσει όλους τους κατοίκους της.

Στις 13 Οκτωβρίου (26), ξεκίνησαν επίθεση.

Εκείνη τη στιγμή, μια παρθένα εμφανίστηκε ενώπιον του σερβικού στρατού, ενδυναμώνοντας τους πολεμιστές και εμπνεύοντάς τους στη νίκη. Οι Σέρβοι την αναγνώρισαν ως την Αγία Μεγαλομάρτυρα Ζλάτα του Μόγλεν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους