Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θα σου πω κάτι που με προβληματίζει εδώ και αρκετό καιρό.

Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου, μόλις ακούσουμε τη λέξη «πολιτικός», σχεδόν αυτόματα ενεργοποιείται μέσα μας η δυσπιστία.

Πριν καν ακούσουμε τι έχει να μας πει ο άνθρωπος απέναντί μας, έχουμε πολλές φορές σχηματίσει την άποψή μας.

Και δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί.

Αναρωτιέμαι όμως αν, μέσα σε αυτή τη γενικευμένη απογοήτευση, κινδυνεύουμε να χάσουμε και κάτι ακόμη: τη διάθεση να ακούσουμε εκείνους που ενδεχομένως σκέφτονται διαφορετικά, που μπορεί να έχουν πραγματική πρόθεση να προσφέρουν, ακόμη κι αν δεν συμφωνούμε μαζί τους.

Με αυτή τη σκέψη κάλεσα τον Μανώλη Χριστοδουλάκη στο MakAttack The Podcast. Τον Μανώλη τον γνωρίζω προσωπικά, τον εκτιμώ και τον συμπαθώ.

Δεν έχω κανέναν λόγο να το κρύψω.

Είναι ένας νέος άνθρωπος, ευγενικός, με έναν τρόπο επικοινωνίας που δεν στηρίζεται στις φωνές και στις εντάσεις.

Αυτά ήταν μερικά από τα στοιχεία που με έκαναν να θέλω να συζητήσω μαζί του.

Όχι για να μου εξηγήσει την κομματική γραμμή του ΠΑΣΟΚ, ούτε για να αντιπαρατεθούμε σχετικά με την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση.

Ήθελα να καταλάβω κάτι πολύ πιο ουσιαστικό.

Τι κάνει έναν νέο άνθρωπο να επιλέγει την πολιτική σε μια εποχή που τόσος κόσμος την έχει απαξιώσει; Πώς αντιλαμβάνεται την ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους που εκπροσωπεί; Και πόσο εύκολο είναι να παραμείνει ειλικρινής μέσα σε ένα περιβάλλον όπου συχνά όλοι περιμένουν να ακούσουν αυτό που τους βολεύει; Κράτησα ιδιαίτερα μια σκέψη του από τη συζήτησή μας.

Ότι ο πολιτικός οφείλει πρώτα να ακούει πραγματικά τον πολίτη.

Όχι να του χτυπάει συγκαταβατικά την πλάτη, ούτε να του υπόσχεται ότι όλα θα γίνουν.

Να ακούει την ανάγκη του, να αξιολογεί τι μπορεί να κάνει και να έχει το θάρρος να του πει ακόμη και «όχι». Γιατί, όπως πολύ εύστοχα επισήμανε, όταν λες συνεχώς «ναι», κάποια στιγμή ακόμη και το «ναι» σου χάνει την αξία του.

Μου άρεσε αυτή η τοποθέτηση.

Όχι επειδή πιστεύω ότι αρκεί μια ωραία κουβέντα για να αποδείξει την αξιοπιστία ενός πολιτικού.

Κάθε άλλο.

Οι άνθρωποι κρίνονται τελικά από τη συνέπεια ανάμεσα σε όσα λένε και σε όσα κάνουν.

Αλλά θεωρώ σημαντικό να ακούμε και να εξετάζουμε τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται.

Δεν πιστεύω ότι χρειάζεται να συμφωνούμε πολιτικά με κάποιον για να αναγνωρίσουμε μια ενδιαφέρουσα σκέψη του.

Ούτε ότι μια ανθρώπινη συζήτηση πρέπει να μετατρέπεται υποχρεωτικά σε πολιτική αντιπαράθεση.

Αυτό προσπάθησα να κάνω και σε αυτή τη συνέντευξη.

Να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα τον άνθρωπο πίσω από τη δημόσια ιδιότητα, χωρίς να ξεχνάμε ότι η ιδιότητα αυτή συνοδεύεται από ευθύνη και λογοδοσία.

Και τελικά να επιστρέψουμε στο ερώτημα που δώσαμε ως τίτλο στο επεισόδιο: Μπορεί να αλλάξει κάτι; Δεν ξέρω αν υπάρχει εύκολη απάντηση.

Ξέρω όμως ότι η διαρκής απαξίωση των πάντων δεν μας οδηγεί απαραίτητα πιο κοντά σε μια καλύτερη κοινωνία.

Σου αφήνω εδώ ολόκληρη τη συζήτησή μας με τον Μανώλη Χριστοδουλάκη.

Θα ήθελα να την παρακολουθήσεις και να σχηματίσεις τη δική σου άποψη, ανεξάρτητα από την πολιτική σου τοποθέτηση.

Και θα ήθελα πραγματικά να μου πεις: Πιστεύεις ότι υπάρχει ακόμη χώρος για ειλικρίνεια στην πολιτική; Δες το link στο πρώτο σχόλιο και πες μου τη γνώμη σου!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους