Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στον Λευκό Οίκο, οι γυναίκες του Τραμπ έχουν ημερομηνία λήξης! Αν η πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ ήταν τηλεοπτικό ριάλιτι, θα είχε ήδη κερδίσει το βραβείο του πιο ακριβού κ' απρόβλεπτου casting στην ιστορία.

Με μία διαφορά: εδώ δεν αποχωρούν οι παίκτες επειδή έχασαν μια δοκιμασία.

Αποχωρούν όταν η προσωπική πίστη δεν αρκεί πια για να καλύψει το πολιτικό κόστος.

Οι εικονιζόμενες δεν είναι οι μόνες.

Συνολικά 7 γυναίκες που συνδέθηκαν με την κυβέρνηση Τραμπ έχουν απομακρυνθεί το τελευταίο διάστημα! Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ, η εκλεκτή του προεδρικού περιβάλλοντος που βρέθηκε στην Αθήνα ως πρέσβειρα των ΗΠΑ, και η Κέιτι Ζακαράια,που ανέλαβε να εκπροσωπεί τον Λευκό Οίκο, βρέθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα στην έξοδο.

Η πρώτη υπό το βάρος σοβαρών καταγγελιών, τις οποίες αρνείται, και η δεύτερη έπειτα από ένα τόσο σύντομο πέρασμα από τη θέση της, ώστε πρόλαβε να γίνει είδηση περισσότερο για την αποχώρησή της παρά για την εκπροσώπησή της. 5 ημέρες! Ούτε δοκιμαστική περίοδος σε εταιρεία δεν τελειώνει τόσο γρήγορα.

Όσο για τη Γκιλφόιλ, η υπόθεση έχει και μια σχεδόν σουρεαλιστική ελληνική διάσταση.

Η διπλωματία είναι μια σοβαρή υπόθεση, που απαιτεί κρίση, γνώση, διακριτικότητα και αίσθηση του θεσμικού ρόλου.

Δεν είναι ούτε προέκταση ενός πολιτικού κύκλου γνωριμιών ούτε VIP lounge, όπου η εγγύτητα στην εξουσία μπορεί να εκληφθεί ως προσωπικό περιουσιακό στοιχείο.

Και, ασφαλώς, οι καταγγελίες πρέπει να διερευνώνται και όχι να μετατρέπονται σε καταδίκες από τα πρωτοσέλιδα.

Όμως η ίδια η υπόθεση επαναφέρει ένα παλιό, ενοχλητικό ερώτημα: με ποια κριτήρια επιλέγονται τελικά οι άνθρωποι που εκπροσωπούν μια υπερδύναμη; Εδώ βρίσκεται η πραγματική ειρωνεία του τραμπικού συστήματος.

Η αφοσίωση παρουσιάζεται ως ύψιστο προσόν, η προσωπική σχέση ως εγγύηση αξιοπιστίας και η εγγύτητα στον ηγέτη ως διαβατήριο για τα υψηλότερα αξιώματα.

Μέχρι τη στιγμή που η ίδια αυτή εγγύτητα γίνεται βάρος.Τότε η πίστη δεν είναι πια προσόν, η σχέση δεν είναι πια προστασία και η εκλεκτή του χθες γίνεται το πρόβλημα του σήμερα.

Το πραγματικό πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι απλώς ότι ο Τραμπ απομακρύνει πρόσωπα που εμπιστεύτηκε. Είναι ότι μοιάζει να τα επιλέγει πριν αξιολογήσει αν μπορούν να ανταποκριθούν στους ρόλους τους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους