Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Βασίλης Καραπιάλης Ο… Μαραντόνα του κάμπου που μάγεψε τον Πειραιά ❗️ ❗️ «Η λογική θα σε πάει από το Α στο Ω. Η φαντασία θα σε πάει παντού», είχε πει ο μεγάλος Άλμπερτ Αϊνστάιν.

Για τον Βασίλη Καραπιάλη η φαντασία ήταν όλη η ουσία του ποδοσφαίρου.

Και τον πήγε παντού.

Σε όλη την ποδοσφαιρική διαδρομή του ήταν ηγέτης.

Ο παίκτης από τα πόδια του οποίου ξεκινούσαν σχεδόν όλα στην επίθεση.

Διέθετε σπάνια αντίληψη του χώρου, εξαιρετική μεταβίβαση (ασίστ) και μπορούσε να «διαβάσει» τις φάσεις πριν αυτές εξελιχθούν.

Οι αντίπαλοι δεν ήξεραν ποτέ αν θα πασάρει, αν θα σουτάρει ή αν θα συνεχίσει την ατομική ενέργεια.

Παρότι μέσος, είχε εξαιρετική σχέση με τα δίχτυα (πέτυχε 64 γκολ με τον Ολυμπιακό και 30 με την ΑΕΛ). Πολλά από τα γκολ του ήταν σπάνιας ομορφιάς, με λόμπες («ψηλοκρεμαστά» σουτ), απευθείας εκτελέσεις φάουλ ή μετά από εντυπωσιακές σλάλομ ενέργειες.

Ήταν ένας γητευτής της μπάλας, η οποία όταν έφτανε στα πόδια του δεν γινόταν να αποσπαστεί από τον αντίπαλο.

Χαμηλό κέντρο βάρους χωρίς να είναι πολύ κοντός, κλειστή ντρίμπλα αλά Μαραντόνα… Πραγματικά, μια κατηγορία μόνος του ο «Μπίλαρος». Λόγω του εκρηκτικού του στυλ, της κορυφαίας τεχνικής και του γεγονότος ότι ξεκίνησε από τη Λάρισα, οι φίλαθλοι του απέδωσαν το βαρύγδουπο αλλά απόλυτα δίκαιο για την κλάση του παρατσούκλι «Μαραντόνα του κάμπου». Ήταν ένας ποδοσφαιριστής που έπαιζε για τον κόσμο.

Η αυθεντικότητά του και το θεαματικό του στυλ τον μετέτρεψαν σε είδωλο της κόκκινης και της βυσσινί εξέδρας. Ο Λαρισαίος επιτελικός μέσος δεν ήταν μόνο εξαιρετικός δημιουργός και χειριστής της μπάλας.

Σκόραρε αρκετά και το έκανε με συνέπεια και στα μεγάλα παιχνίδια.

Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους, πιο χαρισματικούς και αρτίστες επιτελικούς μέσους (δεκάρια) που ανέδειξε ποτέ το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Αγαπήθηκε όσο λίγοι τόσο από τους φιλάθλους της ΑΕΛ όσο και του Ολυμπιακού.

Ήταν ο απόλυτος οργανωτής του παιχνιδιού («δεκάρι» παλιάς κοπής). Έπαιρνε την ομάδα στις πλάτες του στα δύσκολα και μπορούσε να αλλάξει τη ροή ενός αγώνα με μία μόνο ενέργεια. Ο Βασίλης Καραπιάλης συγκαταλέγεται στους καλύτερους ποδοσφαιριστές που έχει παρουσιάσει η χώρα μας. Πρωταθλητής Ελλάδας το 1988 με την ΑΕΛ, μοναδική επαρχιακή ομάδα που έχει κατακτήσει το ελληνικό πρωτάθλημα μέχρι και σήμερα.

Πέτυχε 30 γκολ με τη Λάρισα (σε 148 εμφανίσεις). Ο Έλληνας επιτελικός μέσος Βασίλης Καραπιάλης, γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου του 1965 στους Αμπελόκηπους, τη συνοικία της πόλης της Λάρισας, κοντά στο Πάρκο του Αλκαζάρ.

Αγωνίστηκε με επιτυχία για την ΑΕ Λάρισας, τον Ολυμπιακό και στην εθνική ομάδα και θεωρείται ως ένα από τα Καλύτερα Δεκάρια Όλων των Εποχών στην Ελλάδα.

Ξεκίνησε τη καριέρα του το 1979, σε ηλικία 14 ετών από τον Τοξότη Λάρισας και την επόμενη σεζόν αγωνιζόταν στη πρώτη ομάδα.

Κάνοντας εξαιρετικές εμφανίσεις στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα του Νομού, προκάλεσε το ενδιαφέρον αρκετών συλλόγων Α’ Εθνικής.

Μετά από μια εξαιρετική σεζόν 1984/85, όταν σκόραρε 30 γκολ παίζοντας ως μέσος, πήρε μεταγραφή για τη «Βασίλισσα του Κάμπου». Κατέκτησε το πρώτο Κύπελλο στην ιστορία του συλλόγου, έγινε πολύ δημοφιλής μεταξύ των οπαδών και όντας πλέον από τα βασικά γρανάζια της, τη σεζόν 1987/88, η ΑΕΛ κατέκτησε το μοναδικό ελληνικό πρωτάθλημα που έχει κατακτήσει επαρχιακή ομάδα στην Ελλάδα, με τον Καραπιάλη να είναι ο Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) της σεζόν.

Τρία χρόνια αργότερα, με την ΑΕΛ να αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό, εξελισσόμενος σε ηγέτη των «ερυθρόλευκων» λόγω της επιθετικότητας, της ευκινησίας, της εξαιρετικής τεχνική του και, φυσικά, της εμπειρίας.

Τα πρώτα πέντε χρόνια στον Πειραιά, κέρδισε μόνο ένα Κύπελλο, αλλά οι επόμενες τέσσερις σεζόν ήταν εξαιρετικές: 4 στα 4 Πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο και ένα Σούπερ Καπ.

Εμφανίστηκε σε μόλις 21 αγώνες για την εθνική ομάδα της Ελλάδας από το 1988 έως το 1994, κυρίως λόγω του ότι αγωνιζόταν στη Λάρισα και όχι σε κάποια από τις λεγόμενες μεγάλες ομάδες.

Αποσύρθηκε από το διεθνές ποδόσφαιρο, λόγω της μη κλήσης του για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994.

Αποχώρησε από το ποδόσφαιρο τον Μάιο του 2000.

Την ίδια χρονιά, εξελέγη ως ο 3ος Καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής, της επαγγελματικής περιόδου (μετά δηλαδή το 1979, όταν το ποδόσφαιρο έγινε επαγγελματικό στην Ελλάδα), πίσω από τον Βασίλη Χατζηπαναγή και τον Δημήτρη Σαραβάκο.

Το 1979, σε ηλικία 14 ετών, γράφτηκε στα τμήματα υποδομής του Τοξότη Λάρισας, ύστερα από προτροπή του γυμναστή του στο γυμνάσιο, του Κου Χουλιαρόπουλου, που ήταν και προπονητής στην ομάδα, παρά το έντονο ενδιαφέρον της ομάδας της γειτονιάς του, των Αμπελοκήπων.

Ένα χρόνο αργότερα και από την στιγμή που το ταλέντο του περίσσευε ανάμεσα στις τέσσερις γραμμές του αγωνιστικού χώρου, πήρε προαγωγή για την πρώτη ομάδα.

Μαζί του στον Τοξότη ξεκίνησε την καριέρα του και ο Γιώργος Αγορογιάννης, μετέπειτα συμπαίκτης του στην ΑΕΛ.

Στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της Λάρισας, ο Καραπιάλης σκληραγωγήθηκε σαν παίχτης, καθώς το ξύλο έπεφτε σύννεφο και έμαθε όπως λέει ο ίδιος: « ... πως να κάνω αποτελεσματική επιθετική δουλειά, με αντιπάλους που έπαιζαν σκληρά»! Η φήμη του άρχισε να εξαπλώνεται και ο πιτσιρικάς που έκανε "παπάδες" στα τοπικά του κάμπου, μπήκε σιγά σιγά στο στόχαστρο συλλόγων της Α' Εθνικής.

Το 1984, είχε την ευκαιρία να αγωνιστεί στον ΟΦΗ του Παντελή Μυριοκεφαλιτάκη, που έδινε 2,1 εκατομμύρια δραχμές στον Τοξότη, όμως ο Καραπιάλης δεν πήγε.

Ήθελε να παίξει για την ΑΕΛ, ήξερε πως μπορούσε και τελικά το κατάφερε.

Έστω και αν χρειάστηκε να πετύχει 30 γκολ σαν μέσος την σεζόν 1984/85 με την φανέλα του Τοξότη.

Το 1985 μεταγράφηκε στην Α.Ε.Λ., που πρόσφατα είχε κατακτήσει το κύπελλο Ελλάδας, αλλά χρειάστηκε να γίνει ολόκληρο «σίριαλ» για να υπογράψει στη «βυσσινί θύελλα». Η μεγάλη ομάδα της Λάρισας είχε προτεραιότητα στην απόκτηση ποδοσφαιριστών από την ευρύτερη περιοχή και το κόστος μεταγραφής ήταν ίδιο για όλες τις θεσσαλικές ομάδες, 750.000 δραχμές! Στον Τοξότη όμως, θεωρούσαν πολύ μικρό το ποσό για ένα τόσο μεγάλο ταλέντο.

Τελικά και έπειτα από αφόρητη πίεση του κόσμου, που ήθελε να δει τον 20χρονο άσσο στα βυσσινί, η διοίκηση της Α.Ε.Λ. πείστηκε να δώσει 1 εκατομμύριο δραχμές στον Τοξότη. Ο Καραπιάλης δεν πήρε τίποτα, αλλά, όπως έχει δηλώσει, δεν υπήρχε τότε μεγαλύτερο δώρο για εκείνον από τη μεταγραφή του στην Α.Ε.Λ., διότι μόνο που θα αγωνιζόταν σε αυτή τη μεγάλη ομάδα αρκούσε.

Ο 20χρονος τότε μπαλαδόρος έγινε πολύ γρήγορα το αγαπημένο παιδί των φίλων της θεσσαλικής ομάδας. Η... έκρηξη του αγωνιστικά ήρθε 2 χρόνια αργότερα.

To 1987, όταν ο Χρήστος Ανδρεούδης πήγε στον Ηρακλή, ελευθερώθηκε μία θέση στο χώρο του κέντρου και έτσι ο Καραπιάλης, θα πάρει φανέλα βασικού και συνάμα θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια από τις σπουδαιότερες εκπλήξεις στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Έπαιξε σε όλα τα ματς της εκπληκτικής σεζόν, 1987/88 που το τέλος της θα βρει την Λάρισα πρωταθλήτρια Ελλάδας και το φίλαθλο κοινό της χώρας να παραμιλάει με τα επιτεύγματα του Καραπιάλη, που ψηφίστηκε ο καλύτερος παίκτης εκείνης της σεζόν! Το ματς της χρονιάς ήταν με αντίπαλο την συνδιεκδικήτρια του τίτλου, ΑΕΚ το οποίο ο δικέφαλος έχασε πριν καν βγει στον αγωνιστικό χώρο (2-0 - 1΄ Ζιώγας, 24΄ Καραπιάλης), παρά τις υπεροπτικές δηλώσεις του προπονητή της, Τόζα Βεσελίνοβιτς για τον τρόπο αντιμετώπισης του Καραπιάλη: «εμείς έχουμε τον Σταματή», είπε χαρακτηριστικά. Η ΑΕΛ εκείνη την περίοδο με παίχτες όπως οι: Γιάννης Βαλαώρας, Μιχάλης Ζιώγας, Γιώργος Πλίτσης, Γιώργος Μητσιμπόνας, Γιάννης Γκαλίτσιος, Θοδωρής Βουτυρίτσας και ο μεγάλος Βασίλης Καραπιάλης παρέδωσε μαθήματα ποδοσφαίρου. ‘Όλοι έλεγαν τα καλύτερα, ενώ η φράση «δεν πιάνεστε» είχε χιλιοειπωθεί και ήταν άκρως κατατοπιστική.

Το γκολ του απέναντι στον Πανσερραϊκό (ΑΕΛ-Πανσεραϊκός 4-1) ήταν πραγματικά βγαλμένο από άλλο ποδοσφαιρικό πλανήτη.

To 1988, ο Γιώργος Κοσκωτάς ξεκίνησε από τη Μακεδονία και κατεβαίνοντας αγόραζε… ότι έβρισκε μπροστά του! Για τον Καραπιάλη είχε προσφέρει 1 δις δρχ., αλλά ο Στέλιος Καντώνιας αρνήθηκε, ενώ στη συνέχεια του έδωσε λευκή επιταγή, αλλά η απάντηση ήταν και πάλι αρνητική. Ο Καντώνιας ήθελε να αγοράσει έναν Ούγγρο και μόλις ο Ολυμπιακός αγόρασε τον Λάγιος Ντέταρι οι Ούγγροι ανέβασαν στα ύψη την τιμή του παίχτη.

Αυτός τότε ακύρωσε την μεταγραφή και ο κόσμος στράφηκε εναντίον του και κάπου άρχισε η σταδιακή πώληση όλων των μεγάλων παιχτών και η αρχή του τέλους.

Το 1990, μετά από ματς του ΠΑΟΚ στο Βόλο και μεσολάβηση του Γιώργου Μητσιμπόνα, ο Θωμάς Βουλίνος πήγε στο σπίτι του και του πρότεινε 70 εκατομμύρια δραχμές για τον ντύσει στα ασπρόμαυρα.

Όμως ο Καραπιάλης με το μυαλό στο Ολυμπιακό αρνήθηκε και έτσι ο δικέφαλος του Βορρά έκλεισε τους Αιγύπτιους αδερφούς Χασάν.

Στις 15 Ιουλίου 1991 ο «Μαραντόνα του θεσσαλικού κάμπου» πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό κι έμελλε να γράψει ιστορία με τα ερυθρόλευκα.

Τα σύνορα του νομού της Θεσσαλίας άρχισαν να... στενεύουν την στιγμή που η ποιότητα του Καραπιάλη ξεχείλιζε και το 1991, σε ηλικία 26 ετών, ο Ολυμπιακός θα τον ντύσει στα ερυθρόλευκα.

Η μεταγραφή του στον Ολυμπιακό έγινε πραγματικό σήριαλ. Η Διοίκηση της ΑΕΛ (πρόεδρος ο Κώστας Σαμαράς) ήθελαν να τον δώσουν στον Παναθηναϊκό, όμως ο Καραπιάλης ήταν κάθετος: «ή ΑΕΛ ή Ολυμπιακό»! Μετά από απειλές του είδους «θα σου καρφώσουμε το δελτίο» , την τελευταία μέρα των μεταγραφών (31 Ιουλίου) υπέγραψε στους «ερυθρόλευκους». Η δε διαδικασία μεταγραφής του εξελίχθηκε σε πραγματική φαρσοκωμωδία.

Αρχικά, όταν κατευθύνονταν στα γραφεία της ερυθρόλευκης ΠΑΕ βρισκόταν σε διαφορετικό αμάξι από τους διοικούντες της ΑΕΛ.

Επίσης, στο γραφείο του Αργύρη Σαλιαρέλη, αυτός βρισκόταν σε άλλο δωμάτιο από τους εκπρόσωπους της Λάρισας και πηγαινοέφερναν τα χαρτιά για να μην ειδωθούν!! Η μεταγραφή του στον Ολυμπιακό το 1991 τον μετέτρεψε άμεσα σε ηγέτη της ομάδας και αγαπημένο της “ερυθρόλευκης εξέδρας”. Έμεινε στον Πειραιά για 9 χρόνια κατακτώντας 4 πρωταθλήματα.

Σημείωσε 90 γκολ σε 274 συμμετοχές στην Α΄ Εθνική με τη σεζόν 1995-1996 να είναι η παραγωγικότερη της καριέρας του με 19 γκολ.

Δέθηκε με τον Ολυμπιακό και αγαπήθηκε από τον κόσμο του Ολυμπιακού όσο λίγοι.

Τον κράτησε όρθιο σε δύσκολες στιγμές όταν η διοίκηση Σαλιαρέλη είχε δηλώσει ανεπάρκεια και οικονομική αδυναμία, ο Βασίλης έφτασε στο σημείο να προσφέρει ο ίδιος πριμ στους συμπαίκτες του για νίκη επί του Παναθηναϊκού.

Έτσι ήταν ο Βασίλης Καραπιάλης λειτουργούσε με το συναίσθημα και όχι με την λογική.

Αυτό το συναίσθημα έβγαζε μες τον αγωνιστικό χώρο όπου ήθελε να βγαίνει πάντα νικητής, γι' αυτό έδινε τον καλύτερο του εαυτό.

Παίκτης γεννημένος για μεγάλα παιχνίδια. Τον Μάιο του 2000 ανακοίνωσε την αποχώρηση του από την ενεργό δράση.

Μια καριέρα γεμάτη, όπως την ονειρεύτηκε ο ίδιος, παίζοντας για τις δυο μεγάλες του αγάπες και κατακτώντας τίτλους, δόξα και αναγνώριση.

Θεωρείται μαζί με τον Γιώργο Δεληκάρη ως τα κορυφαία «δεκάρια», τα καλύτερα επιτελικά χαφ, στην ιστορία του Ολυμπιακού.

Τι άλλο μπορεί να θέλει ένας ποδοσφαιριστής, όταν φτάνει το κύκνειο άσμα της καριέρας του... Τίτλοι Συλλογικοί Με την Α.Ε. Λάρισας Πρωτάθλημα Ελλάδος: (1987/88), Με τον Ολυμπιακό Πρωτάθλημα Ελλάδος: 4 (1996/97, 1997/98, 1998/99, 2000) Κύπελλο Ελλάδος: 2 (1991/92, 1998/99) Σούπερ Καπ Ελλάδος: 1992 Με προσθήκες: sport24.gr - evrytanika.gr - Θάνος Σαρρής

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους