Πραγματικά δυσκολεύομαι να συνειδητοποιήσω την κυνική αποτελεσματικότητα και την ποιότητα που βγάζει η ΠΣΖ στην επιθετική της γραμμή. Ο τρόπος με τον οποίο μετατρέπουν σχεδόν κάθε φάση σε κλασική...
Πραγματικά δυσκολεύομαι να συνειδητοποιήσω την κυνική αποτελεσματικότητα και την ποιότητα που βγάζει η ΠΣΖ στην επιθετική της γραμμή.
Ο τρόπος με τον οποίο μετατρέπουν σχεδόν κάθε φάση σε κλασική ευκαιρία για γκολ, η απειλή που κουβαλάει κάθε τελική τους προσπάθεια και η αξιοσημείωτη καθαρότητα στις αποφάσεις τους στο επιθετικό τρίτο σε αφήνουν άφωνο. Η Σίτι διαθέτει αναμφίβολα εξαιρετική μεσαία γραμμή και επιθετικούς με διαρκή διάθεση για κάθετο παιχνίδι, αλλά η ποιότητα στις εκτελέσεις και η ωριμότητα στις επιλογές υπολείπονται αισθητά.
Ακόμα και η Μπαρτσελόνα, αν τη βάλεις στη ζυγαριά, παράγει ευκαιρίες με σαφώς μικρότερο δείκτη επικινδυνότητας σε σχέση με αυτούς.
Σε αγώνες τέτοιου επιπέδου, το να επιλέξεις να ανοίξεις τις γραμμές σου απέναντι σε ένα σύνολο με τόσο υψηλή ατομική και ομαδική ποιότητα ισοδυναμεί με καθαρή αυτοκτονία.
Πέρα από την τακτική τους επάρκεια, πρόκειται για μια ομάδα που έχει με το μέρος της και τη συγκυρία του αγώνα, οπότε το να προσπαθήσεις να τους πνίξεις με ακραία επιθετική πίεση ψηλά και αδιάκοπη επιθετικότητα συνιστά τεράστιο ρίσκο.
Απέναντι σε τέτοιους παίκτες, κάθε ανασταλτική ανισορροπία και κάθε κόντρα επίθεση που παραχωρείς μπορεί κυριολεκτικά να καταλήξει σε γκολ.
Ειδική μνεία αξίζει στον Ντουέ, ο οποίος παρουσιάζει μια σχεδόν εξωπραγματική ωριμότητα στις ενέργειές του.
Ο τρόπος που διαβάζει το παιχνίδι είναι εντυπωσιακός: είτε πρόκειται για μια απλή πάσα συνέχειας, είτε για τη δημιουργία μιας καθαρής ευκαιρίας, είτε για την επιλογή να εκτελέσει ή να πάει στο ένας εναντίον ενός με ντρίμπλα, παίρνει πάντοτε την ενδεδειγμένη απόφαση στον σωστό χρόνο.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους