Αυτή η ταινία θα έπρεπε να παίζει στα video wall της Βουλής πρωί, μεσημέρι, βράδυ... Υπάρχει μια σκηνή στο «Υπάρχει και φιλότιμο» που τα λέει όλα. Ένα μαιευτήριο χτισμένο με δημόσιο χρήμα, άδειο, και...
Αυτή η ταινία θα έπρεπε να παίζει στα video wall της Βουλής πρωί, μεσημέρι, βράδυ... Υπάρχει μια σκηνή στο «Υπάρχει και φιλότιμο» που τα λέει όλα.
Ένα μαιευτήριο χτισμένο με δημόσιο χρήμα, άδειο, και μια γυναίκα να γεννάει στο χωράφι επειδή δεν ήταν «του κόμματος». Γελάμε γιατί είναι παλιά ταινία.
Αλλά δεν θα έπρεπε να γελάμε.
Γιατί αυτό ακριβώς είναι το ρουσφέτι στην πιο ωμή του μορφή.
Το ρουσφέτι μας έμαθε να μην ζητάμε αυτό που δικαιούμαστε, αλλά αυτό που μας χαρίζουν.
Μας έμαθε να λέμε «σε παρακαλώ, βάλε ένα μέσο» για πράγματα αυτονόητα: ένα κρεβάτι σε ένα νοσοκομείο, μια θέση σε ένα σχολείο, μια γέννα σε ένα μαιευτήριο.
Μετέτρεψε το δικαίωμα σε χάρη και τον πολίτη σε πελάτη.
Και το χειρότερο είναι τι κάνει στον πολιτικό.
Τον μαθαίνει να μην βλέπει ανθρώπους.
Βλέπει ψήφους.
Μετράει. «Αυτός είναι δικός μας, αυτός δεν είναι». Η γυναίκα που γεννάει δεν είναι πια μια γυναίκα που πονάει και χρειάζεται βοήθεια.
Είναι ένα κουκί στην κάλπη.
Αν είναι δική μας, την βοηθάμε.
Αν δεν είναι, ας γεννήσει στα χωράφια.
Μια κοινωνία δεν μπορεί να προχωρήσει έτσι.
Όταν η υγεία, η παιδεία, η δουλειά εξαρτώνται από το ποιον ξέρεις και ποιον ψήφισες, τότε χάνουμε όλοι.
Χάνουμε την αξιοπρέπεια μας, γιατί μαθαίνουμε να σκύβουμε το κεφάλι.
Χάνουμε και το κράτος μας, γιατί αντί για κράτος δικαίου φτιάχνουμε ένα μεγάλο μαγαζί συναλλαγών.
Αυτό που πρέπει να απαιτήσουμε είναι απλό και το είπε ο ίδιος ο Μαυρογιαλούρος όταν ξύπνησε: Ο πολιτικός πρέπει να κοιτάει τον άνθρωπο σαν άνθρωπο.
Όχι σαν ψήφο.
Η γυναίκα στο μαιευτήριο δεν είναι Νέα Δημοκρατία ή ΠΑΣΟΚ ή ΣΥΡΙΖΑ ή ό,τι άλλο.
Είναι άνθρωπος.
Ο άνεργος που ζητάει δουλειά δεν είναι κουκί.
Είναι άνθρωπος.
Το παιδί που θέλει σχολείο δεν είναι ποσοστό.
Είναι άνθρωπος.
Όταν ο πολιτικός αρχίσει να το βλέπει αυτό, τότε το μαιευτήριο θα λειτουργεί για όλους.
Το νοσοκομείο θα δέχεται όλους.
Και εμείς δεν θα χρειάζεται να ζητάμε ρουσφέτι για να ζήσουμε.
Γιατί στο τέλος, το μόνο φιλότιμο που μένει είναι να θυμόμαστε ότι είμαστε άνθρωποι πριν γίνουμε ψηφοφόροι.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους