Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με μια απλοϊκή ανάγνωση, ο ΠΑΟΚ κέρδισε με καρδιοχτύπι, με μικρή διαφορά, επαναλαμβάνοντας το μοτίβο των μετρίων εμφανίσεων, και αν δεν ήταν σε τέτοια βραδιά ο Οσμάν, ίσως το αποτέλεσμα ήταν διαφορετικό.

Η αλήθεια είναι ότι όχι και τόσο.

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Ο Οσμάν, είναι αν όχι το καλύτερο, τότε ένα από τα καλύτερα τριάρια στην Ευρώπη.

Η έκπληξη θα ήταν την εμφάνιση του Οσμάν, να την έκανε ο Καράμπελας.

Όχι ο Τούρκος.

Οπότε ας το αφήσουμε αυτό στην άκρη.

Χωρίς να εντυπωσιάσει, συνεχίζει να κερδίζει.

Κερδίζει τα παιχνίδια, κερδίζει χρόνο, και σταδιακά κερδίζει και παίχτες, για τους οποίους υπήρχε ένα κλίμα, από απλά περίεργο, έως βαρύ. "Ο Φόστερ κάνει δεύτερη σερί πειστική εμφάνιση (παρά τη μουντζούρα των άστοχων βολών), ο Γκρέι παιχνίδι με παιχνίδι, δείχνει το λόγο για τον οποίο αποκτήθηκε, κι ο Μουρ, είχε στιγμές που θύμισε τον περσινό Μουρ.

Χωρίς να θέλουμε να ωραιοποιήσουμε καταστάσεις, ο Κολοσσός είναι μια πραγματικά καλή ομάδα, θυμίζουμε ότι την προηγούμενη αγωνιστική ο Ολυμπιακός τα χρειάστηκε, και αν λέμε εμείς ότι έπρεπε ο Οσμάν να βάλει 37 για να κερδίσεις τον Κολοσσό εκτός έδρας, οι πρωταθλητές Ευρώπης είδαν τον Μοντέρο να βάζει 30, μέχρι να κλειδώσουν τη νίκη.

Σε παιχνίδι εντός έδρας.

Θα μπορούσαμε να την είχαμε κλειδώσει νωρίτερα κι εμείς, αλλά κομβικό σημείο είναι το καλάθι και φάουλ του Φόστερ- το πιθανό 76-86, έγινε 78-83, και ακολούθησε μια σειρά σκοτωμένων τριπόντων, από αυτά που μάλλον κάποιος κανόνας του μπάσκετ που αγνοούμε, λέει ότι πρέπει οι αντίπαλοι του ΠΑΟΚ να τα βάζουν όλα. Από παντού. Υπό οποιεσδήποτε συνθήκες." Ολόκληρη η ανάλυση του χθεσινού αγώνα, στο λινκ στο πρώτο σχόλιο

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους