Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι κοινωνικές αναταραχές που βλέπουμε το τελευταίο διάστημα στην Ευρώπη δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της ακρίβειας, της στεγαστικής κρίσης, της εργασιακής ανασφάλειας και των αυξανόμενων ανισοτήτων.

Πίσω από όλα αυτά υπάρχει και κάτι βαθύτερο: η κρίση πολιτικής εκπροσώπησης, ιδιαίτερα των νεότερων γενεών.

Για πολλούς νέους το πρόβλημα δεν είναι απλώς ότι δυσκολεύονται να σχεδιάσουν το μέλλον τους.

Είναι ότι δεν αισθάνονται πως τα παραδοσιακά κόμματα και οι πολιτικοί θεσμοί μπορούν να εκφράσουν τις αγωνίες και τις προσδοκίες τους.

Και αυτό είναι ένα ζήτημα που ξεπερνά κατά πολύ την οικονομία.

Το ενδιαφέρον είναι ότι ανάλογες διεργασίες παρατηρούμε και εκτός Ευρώπης. Στην Ινδία, το λεγόμενο «Κίνημα της Κατσαρίδας» αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση νεανικής αμφισβήτησης, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες η ενίσχυση των ριζοσπαστικών και προοδευτικών τάσεων στο εσωτερικό του Δημοκρατικού Κόμματος δείχνει ότι και εκεί αναζητούνται νέοι τρόποι πολιτικής έκφρασης.

Φυσικά, δεν πρόκειται για ταυτόσημα φαινόμενα.

Υπάρχει όμως ένα κοινό νήμα: η δυσπιστία απέναντι στις καθιερωμένες μορφές εκπροσώπησης και η αναζήτηση μιας διαφορετικής σχέσης ανάμεσα στην κοινωνία και την πολιτική. Η Ευρώπη παραμένει ένα από τα σημαντικότερα εργαστήρια αυτών των αλλαγών.

Και ίσως το πιο ενδιαφέρον δεν είναι μόνο γιατί διαμαρτύρονται σήμερα οι κοινωνίες, αλλά τι καινούργιο μπορεί να γεννηθεί από αυτή την αμφισβήτηση.

Εξάλλου όπως μας διδάσκει η Ιστορία, οι μεγάλες κοινωνικές αλλαγές δεν αρχίζουν πάντοτε με έτοιμες πολιτικές απαντήσεις. Συχνά αρχίζουν όταν οι παλιές παύουν να πείθουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους