Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ψυχική γαλήνη, μέσα στην ταραχή. Ψυχική γαλήνη, δεν σημαίνει, ότι γύρω μας όλα είναι ήρεμα.

Δεν σημαίνει, ότι δεν υπάρχουν προβλήματα, πόνοι, αδικίες, φωνές, φόβοι και δυσκολίες.

Ψυχική γαλήνη σημαίνει, να υπάρχει μέσα στην καρδιά μας, ένα μικρό άγιο καταφύγιο, εκεί όπου δεν μπορεί, να μπει ο θόρυβος του κόσμου.

Σημαίνει, να περνάμε μέσα από την ταραχή, αλλά να μη γινόμαστε ταραχή.

Να ακούμε τις φωνές, αλλά να μην αφήνουμε την ψυχή μας, να χάσει την ειρήνη της.

Να βλέπουμε τη δυσκολία, αλλά να μη χάνουμε, την εμπιστοσύνη μας στον Θεό.

Ο άνθρωπος, πολλές φορές κουράζεται, όχι μόνο από αυτά που συμβαίνουν, αλλά και από αυτά, που σκέφτεται.

Το μυαλό τρέχει, φοβάται, υπολογίζει, θυμάται, πληγώνεται, αγωνιά.

Και τότε η ψυχή, ζητά ένα μόνο πράγμα: λίγη ησυχία.

Αυτή η ησυχία, δεν βρίσκεται πάντα έξω μας.

Βρίσκεται μέσα μας, όταν μάθουμε να ακουμπάμε τη ζωή μας, στα χέρια του Θεού.

Όταν πούμε με πίστη: Κύριε, δεν μπορώ, να τα λύσω όλα.

Δεν μπορώ, να τα κρατήσω όλα.

Δεν μπορώ, να τα καταλάβω όλα.

Αλλά μπορώ, να Σε εμπιστευθώ.

Η ψυχική γαλήνη γεννιέται, όταν παύουμε, να πολεμάμε τα πάντα, μόνοι μας.

Όταν αφήνουμε, λίγο χώρο στον Θεό, να ενεργήσει.

Όταν δεν απαντάμε, σε κάθε πρόκληση.

Όταν δεν μπαίνουμε, σε κάθε ταραχή.

Όταν δεν επιτρέπουμε, σε κάθε λόγο, σε κάθε άνθρωπο, σε κάθε αδικία, να κυβερνά την καρδιά μας.

Δεν μπορούμε πάντα, να αλλάξουμε τους ανθρώπους.

Δεν μπορούμε πάντα, να αλλάξουμε τις καταστάσεις.

Μπορούμε όμως, με τη χάρη του Θεού, να προσέξουμε την καρδιά μας.

Να μη γεμίσει, πικρία.

Να μη γεμίσει, μίσος.

Να μη γεμίσει, απελπισία.

Να παραμείνει, τόπος προσευχής.

Μέσα στην ταραχή, ο Χριστός δεν υπόσχεται, ότι δεν θα έρθουν κύματα.

Υπόσχεται όμως, ότι δεν θα μας αφήσει μόνους, μέσα στη θάλασσα.

Και πολλές φορές, δεν σταματά αμέσως, την καταιγίδα γύρω μας, αλλά πρώτα γαληνεύει, την καταιγίδα μέσα μας.

Αυτή είναι, η μεγάλη ευλογία: να υπάρχει, θόρυβος γύρω σου, και εσύ να κρατάς προσευχή.

Να υπάρχει αδικία, και εσύ να μη χάνεις, την καλοσύνη σου.

Να υπάρχει φόβος, και εσύ να κρατάς πίστη.

Να υπάρχει πόνος, και εσύ να μη σβήνεις, την ελπίδα.

Η γαλήνη, δεν είναι αδυναμία.

Είναι, δύναμη ψυχής.

Είναι, καρπός πίστεως.

Είναι, η σιωπηλή βεβαιότητα, ότι ο Θεός βλέπει, ακούει, γνωρίζει, και δεν εγκαταλείπει.

Ας μάθουμε λοιπόν, να κάνουμε την καρδιά μας, μικρό εκκλησάκι.

Να ανάβουμε μέσα της, το καντήλι της προσευχής.

Να αφήνουμε εκεί, τους φόβους μας.

Να παραδίδουμε εκεί, τους πόνους μας.

Να βρίσκουμε εκεί, τον Χριστό.

Γιατί όποιος, έχει τον Χριστό μέσα του, μπορεί να περνά, μέσα από την ταραχή, χωρίς να χάνει την ψυχή του.

Μπορεί να πονά, αλλά να μην απελπίζεται.

Μπορεί να κουράζεται, αλλά να μη λυγίζει.

Μπορεί να δακρύζει, αλλά να συνεχίζει να ελπίζει.

Η αληθινή ψυχική γαλήνη, δεν είναι να μη συμβαίνει τίποτα γύρω μας. Είναι να κατοικεί ο Θεός μέσα μας. Με εκτίμηση, Πηγη: π. Δημήτριος Αργύρης Πρωτοπρεσβύτερος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους