Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Ήμουν έντεκα ετών και όπως πολλά παιδιά της ηλικίας μου, ήμουν τρελαμένος με το ποδόσφαιρο.

Το 1978, κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου στην Αργεντινή, όλοι μιλούσαν για την Tango, εκείνη την πανέμορφη μπάλα που έβλεπα να παίζουν οι μεγάλοι πρωταθλητές.

Την ήθελα πολύ.

Για μένα δεν ήταν απλώς μια μπάλα, ήταν ένα όνειρο.

Μια μέρα ζήτησα από τον πατέρα μου, τον Flavio, να μου την αγοράσει.

Ήταν χτίστης.

Ήταν ένας άνθρωπος που ξυπνούσε νωρίς το πρωί, δούλευε σκληρά και επέστρεφε στο σπίτι κουρασμένος, αφού περνούσε ατελείωτες ώρες στο εργοτάξιο.

Δεν μου είπε όχι , αλλά μου έκανε μια πρόταση , ότι αν ήθελα πραγματικά εκείνη τη μπάλα, θα έπρεπε να περάσω μια εβδομάδα δουλεύοντας μαζί του, για να καταλάβω τι σημαίνει να κερδίζεις τα προς το ζην.

Δέχτηκα χωρίς να το σκεφτώ πολύ.

Ήμουν πεπεισμένος ότι θα αρκούσαν μερικές μέρες κόπου για να αποκτήσω επιτέλους αυτό που επιθυμούσα.

Τελικά εκείνη η εβδομάδα άλλαξε τον τρόπο που έβλεπα τα πράγματα.

Είδα τον πατέρα μου να δουλεύει για ώρες, να αντιμετωπίζει την κούραση, να αντέχει τη ζέστη και να κάνει θυσίες που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα καταλάβει πραγματικά.

Συνειδητοποίησα ότι κάθε φορά που του ζητούσα κάτι, πίσω από αυτά τα χρήματα κρύβονταν τα χέρια του, ο κόπος του και πολλές ώρες μακριά από το σπίτι.

Στο τέλος αυτής της εμπειρίας, δεν ήθελα πια εκείνη τη μπάλα.

Όχι επειδή είχα σταματήσει να αγαπώ το ποδόσφαιρο.

Αντιθέτως, το αγαπούσα περισσότερο από πριν.

Αλλά είχα καταλάβει ότι για να αγοράσει κάτι ο πατέρας μου από αυτά που του ζητούσαν , θα έπρεπε να θυσιάσει ένα μέρος από αυτά που κέρδιζε δουλεύοντας τόσο σκληρά.

Και ξαφνικά αυτή η επιθυμία μου φάνηκε πολύ λιγότερο σημαντική.

Στα επόμενα χρόνια, το ποδόσφαιρο μου χάρισε τεράστιες ικανοποιήσεις.

Έπαιξα στα πιο σημαντικά γήπεδα, έβαλα πολλά γκολ και είχα την τύχη να μετατρέψω το πάθος μου σε δουλειά.

Αλλά εκείνη η εβδομάδα που πέρασα στο εργοτάξιο με τον πατέρα μου παρέμεινε ένα από τα πιο πολύτιμα μαθήματα της ζωής μου.

Μου έμαθε τον σεβασμό για τη δουλειά, την αξία του χρήματος και, πάνω απ’ όλα, να μην θεωρώ ποτέ δεδομένες τις θυσίες των ανθρώπων που μας αγαπούν.

Γιατί ως παιδιά βλέπουμε μόνο αυτό που επιθυμούμε.

Δεν συνειδητοποιούμε πάντα πόσο πρέπει να μοχθούν οι γονείς μας για να μας κάνουν ευτυχισμένους.

Εγώ ήθελα μόνο μια μπάλα.

Ο πατέρας μου, όμως, μου χάρισε κάτι που κανένα κατάστημα δεν θα μπορούσε ποτέ να μου πουλήσει , τη συνειδητοποίηση του πόση αγάπη μπορεί να κρύβεται πίσω από μια θυσία. Και αυτό το μάθημα, σε αντίθεση με οποιαδήποτε μπάλα, δεν το έχασα ποτέ." Igor Protti

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους