Στη Γαλλία οι διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών τον τελευταίο μήνα έχουν προκαλέσει μια μαζική και σε αρκετές περιπτώσεις υπερβολική έως κτηνώδη αστυνομική βία. Οι Γάλλοι και οι Γαλλίδες έχουν αρχίσει...
Στη Γαλλία οι διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών τον τελευταίο μήνα έχουν προκαλέσει μια μαζική και σε αρκετές περιπτώσεις υπερβολική έως κτηνώδη αστυνομική βία. Οι Γάλλοι και οι Γαλλίδες έχουν αρχίσει, όπως διαβάζω στη Le Monde, να χάνουν την εμπιστοσύνη τους στο σώμα των αστυνομικών (« Avant j’avais un grand respect pour la police, mais là… » : dans les manifestations, la défiance croissante des jeunes envers les forces de l’ordre). Σκέφτομαι πως η γαλλική κυβέρνηση είναι κεντρώα και δεν θα ανέμενε κανείς τόσο έντονη χρήση της βίας.
Ωστόσο, όπως θυμόμαστε, και επί ΠΑΣΟΚ και επί Συριζανέλ οι αστυνομικοί σε διαδηλώσεις δεν φείδονταν βίαιων μέσων επίθεσης.
Δεν συζητώ για την περίοδο της Νέας Δημοκρατίας ή πολύ περισσότερο της δικτατορίας.
Ωστόσο, η συνεχής χρήση βίας παρά τα διαφορετικά κυβερνητικά σχήματα υποδηλώνει κάτι διαφορετικό.
Ότι στις Σχολές της Αστυνομίας η εκπαίδευση είναι τέτοια που παραπέμπει σε αυταρχικές μεθόδους και οι επικεφαλής είναι σε μεγάλο ποσοστό οπαδοί της εγκληματικής συμμορίας δολοφόνων που καταδικάστηκαν για μεγάλο αριθμό ποινικών αδικημάτων.
Άρα αυτό που χρειάζεται δεν είναι η αλλαγή κυβέρνησης αλλά η αλλαγή εκπαιδευτικών συστημάτων και μεθόδων.
Δεν είναι τυχαίο ότι σε μια επέτειο του Πολυτεχνείου στη Σχολή Ευελπίδων σηκώθηκαν οι ευέλπιδες με επικεφαλής τους διμοιρίτες τους και τραγούδησαν χουντικά εμβατήρια παρουσία, αν θυμάμαι καλά, του Μανόλη Γλέζου.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους