Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η αρχιτεκτονική γκουμούτσα της Ριβιέρας στο χώρο. Ένας πύργος που δεν συνομιλεί με το τοπίο, το καταλαμβάνει.

Δεν αναδύεται από τη γεωγραφία του τόπου, αλλά επιβάλλεται πάνω της, σαν να μην υπήρχε τίποτα πριν από αυτόν.

Πίσω του, το βουνό, η γη, η πόλη και η ιστορία.

Μπροστά του, η θάλασσα.

Κι ανάμεσά τους, ένα κτίριο που διεκδικεί να γίνει το ίδιο το τοπίο.

Το πρόβλημα δεν είναι το ύψος.

Είναι η αλαζονεία της κλίμακας.

Όταν η αρχιτεκτονική παύει να υπηρετεί τον χώρο και απαιτεί ο χώρος να υπηρετεί την αρχιτεκτονική, τότε ο πύργος δεν είναι πια δημιουργία.

Είναι δήλωση ισχύος.

Και η Ριβιέρα, αντί να αποκτά μια νέα αρχιτεκτονική ταυτότητα, κινδυνεύει να αποκτήσει ένα μνημείο της εποχής της, την εξουσία του χρήματος πάνω στο μέτρο του τόπου.

Η αισθητική των " πολιτιστικών κέντρων ". Ο εκβλαχισμός των νέο Ελλήνων από το 1990.

Η φτωχοποίηση του 2010 / 2026 Το απόλυτο ξεπούλημα του κράτους, η εξαγορά κάθε πουλημένης συνείδησης και το αρχέγονο όνειρο του προλετάριου να γίνει καπιταλιστής αφήνουν αυτή την παρακαταθήκη για το μέλλον.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους