Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θεωρώ ότι η γενιά μου ήταν τυχερή γιατί γνώρισε τη μυσταγωγία των μπουάτ, εκεί που με ένα πιάνο, μια κιθάρα και κάποιες νέες, καθάριες φωνές τραγουδούσαμε τους ποιητές, τον Ρίτσο, τον Σεφέρη, τον Ελύτη, τον Γκάτσο, τον Αναγνωστάκη, τον Βάρναλη, τον Λειβαδίτη και τον Χριστοδούλου.

Έφηβοι τότε, γινόμασταν μέλη μιας ομάδας που αναζητούσε γνώση, ιδέες, ιδανικά για να πάει μπροστά, να οδηγηθεί προς το φως! Τραγουδούσαμε μαζί με τον Γιώργο Ζωγράφο ''Άκρη δεν έχει ο ουρανός'', με την Καίτη Χωματά, την Αρλέτα και την Πόπη Αστεριάδη '' Να διώξω τα σύννεφα'', '' Μια φορά θυμάμαι'' και ''Σκληρό μου αγόρι'', με τον Λάκη Παππά '' Μην κουραστείς να μ' αγαπάς'', με τον Γιάννη Αργύρη ''Έλα μαζί μου'', με τον Κώστα Χατζή '' Γκρεμισμένα σπίτια'', με τον Μιχάλη Βιολάρη '' Δελφινοκόριτσο'', με τον Διονύση Σαββόπουλο ''Μια θάλασσα μικρή''...Αξέχαστα χρόνια!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους