Μου λέει κάποτε ένας φίλος: «όλοι οι Βαρδινογιάννηδες ίδιοι είναι». «Όχι», του απάντησα κατηγορηματικά, «τουλάχιστον ο Γιώργος, παρά τα όποια λάθη του, δεν μπορεί να μπει ποτέ στο ίδιο ζύγι με τους...

Πλήρες Κείμενο:

Μου λέει κάποτε ένας φίλος: «όλοι οι Βαρδινογιάννηδες ίδιοι είναι». «Όχι», του απάντησα κατηγορηματικά, «τουλάχιστον ο Γιώργος, παρά τα όποια λάθη του, δεν μπορεί να μπει ποτέ στο ίδιο ζύγι με τους υπόλοιπους της οικογένειας. Ο Γιώργος αγάπησε τον Παναθηναϊκό, τον καψουρεύτηκε, τον έκανε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς του.

Και τον παρακολουθούσε μέχρι το τέλος». Αν ο «Καπετάνιος» δρούσε αυτόνομα, δίχως να βρίσκεται στη σκιά του μεγάλου αδελφού του, ίσως η ιστορία να γραφόταν διαφορετικά.

Όταν πέθανε ο Βαρδής, εννοείται ότι δεν χάρηκα όπως άλλοι –τεράστια μικροπρέπεια να χαίρεσαι με το φευγιό οποιουδήποτε–, ήμουν όμως ιδιαίτερα αυστηρός στη μεταθανάτια ανάρτησή μου· και θεωρώ και δίκαιος μαζί.

Με τον Γιώργο, διάολε, δεν μπορώ, δεν μου βγαίνει.

Κι ας είναι αμέτρητα τα «γιατί» μέσα μου. «Γιατί» χωρίς «επειδή», ασυνόδευτα, αναπάντητα, ενίοτε μαρτυρικά. «Γιατί» που πάντα θα πονάνε.

Ήταν συνομήλικος με τον πατέρα μου.

Όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να είναι καταβεβλημένος και η μορφή του να προδίδει πως βρίσκεται πια στα τελευταία του, πώς να κάτσεις να αναλογιστείς πόσα λάθη έπραξε και πόσο αυτά τα λάθη σε επηρέασαν στη ζωή σου; Απλώς θλίβεσαι βαθιά και ανθρώπινα.

Και έπειτα παίρνεις ένα πράσινο σφουγγάρι, σβήνεις τον γεμάτο κιμωλία μαυροπίνακα και προχωράς παρακάτω.

Με τον πατέρα μου το έχω ήδη κάνει, σήμερα θα το κάνω και με τον ομώνυμο άλλοτε κραταιό –και μακροβιότερο όλων– πρόεδρο του Παναθηναϊκού.

Προτού πας παρακάτω, όμως, ευχαριστείς.

Εμένα ο πατέρας μου με έκανε Παναθηναϊκό, με αυτό πατσίζουμε μια για πάντα.

Ο «Καπετάνιος», αντίστοιχα, μου χάρισε στιγμές που με έκαναν περήφανο Παναθηναϊκό – αυτές κρατάω σφιχτά και δεν τις αφήνω να μου γλιστρήσουν: ο ερχομός του «μικρού», η πορεία στα ημιτελικά του 1985, η Γιουβέντους το 1987, το Άμστερνταμ, η αίσθηση ότι εμείς είμαστε «Ευρώπη» και οι άλλοι «Νευροκόπι». Και άλλα πολλά, όχι μόνο ποδοσφαιρικά... Ό,τι και αν γραφτεί, ό,τι και αν επανέλθει στις μνήμες ή ό,τι και αν ξεχαστεί, ένα πράγμα είναι βέβαιο: ήσουν Παναθηναϊκός.

Σε ευχαριστούμε για όσα σωστά έκανες για τον σύλλογο και για όσα άλλα ίσως θα ήθελες να κάνεις αν δεν... Αντίο, Γιώργο Βαρδινογιάννη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους