ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Ο Τόμας Φρίντμαν στους New York Times γράφει: "... Ο Πρόεδρος Τραμπ (..) θα περάσει στα βιβλία της ιστορίας στο κεφάλαιο με τους ηγέτες που...
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Ο Τόμας Φρίντμαν στους New York Times γράφει: Ο Πρόεδρος Τραμπ θα περάσει στα βιβλία της ιστορίας στο κεφάλαιο με τους ηγέτες που ξεπούλησαν τις δημοκρατικές αξίες της χώρας τους για να κατευνάσουν έναν δικτάτορα
...". ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ (μετάφραση ΑΙ) Η συμφωνία του Τραμπ «Δημοκρατία αντί για Ντίζελ» μας ντροπιάζει όλους Αν ο Πρόεδρος Τραμπ δεν καταλαβαίνει τι θα του συμβεί αν προχωρήσει στο σχέδιό του να ανταλλάξει την υποστήριξη προς τη δημοκρατία της Ουκρανίας με ρωσικό ντίζελ, ας του το καταστήσω σαφές: θα περάσει στα βιβλία της ιστορίας στο κεφάλαιο με τους ηγέτες που ξεπούλησαν τις δημοκρατικές αξίες της χώρας τους για να κατευνάσουν έναν δικτάτορα. Ντόναλντ Τραμπ, γνώρισε τον Νέβιλ Τσάμπερλεν.
Όταν οι μελλοντικοί μαθητές θα αναζητούν στο διαδίκτυο τις λέξεις «ξεπουλημένος», «κατευναστής» ή «προδότης των θεμελιωδών αξιών της χώρας του», οι φωτογραφίες των δύο τους θα εμφανίζονται πρώτες, η μία δίπλα στην άλλη.
Και δικαίως.
Τουλάχιστον ο Τσάμπερλεν προσπαθούσε —με έναν τρόπο που αποδείχθηκε θανατηφόρα λανθασμένος— να αποφύγει έναν παγκόσμιο πόλεμο. Ο Τραμπ προσπαθεί να αποφύγει την απώλεια μερικών εδρών στο Κογκρέσο — και είναι πιθανό να μην έχει μεγαλύτερη επιτυχία στην επίτευξη του στόχου του από όση είχε ο Τσάμπερλεν στον δικό του.
Ποτέ δεν πίστεψα ότι ο Τραμπ ήταν με κάποιον τρόπο πράκτορας του ηγέτη της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, ή έμμισθός του.
Είναι κάτι πολύ χειρότερο.
Απλώς δεν τρέφει καμία εκτίμηση για τη δημοκρατία.
Τρέφει εκτίμηση για το χρήμα.
Και δεν έχει κανένα πρόβλημα να πουλήσει το πρώτο για το δεύτερο.
Όταν ενεργεί για τα δικά του εμπορικά συμφέροντα, αυτό είναι δική του προσωπική υπόθεση.
Όταν χρησιμοποιεί την αμερικανική προεδρία για να βγάλει λεφτά, αυτό αποτελεί συλλογική μας ντροπή.
Απλώς δεν υπάρχει καμία θεμελιώδης αμερικανική αξία που ο Τραμπ δεν θα πουλούσε.
Απελπισμένος να μειώσει τις τιμές του ντίζελ, οι οποίες βλάπτουν τους Ρεπουμπλικανούς στις ενδιάμεσες εκλογές, ο Τραμπ προχώρησε πράγματι σε συμφωνία για την εισαγωγή καυσίμου ντίζελ από τη Ρωσία, παρόλο που αυτό προσφέρει ενδεχόμενα απρόσμενα κέρδη στο Κρεμλίνο ώστε να βομβαρδίσει την Ουκρανία σκληρότερα — ενώ είναι ελάχιστα πιθανό να βοηθήσει στη μείωση των τιμών ή στην αύξηση της προσφοράς.
Το χειρότερο είναι ότι οι βοηθοί του ζήτησαν στη συνέχεια από την Ουκρανία να αποφύγει τις επιθέσεις στα διυλιστήρια πετρελαίου της Ρωσίας, χωρίς ο Τραμπ να προβάλει την ίδια απαίτηση στον Πούτιν όσον αφορά τις ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας.
Μου προκαλεί ανακατωσούρα στο στομάχι ακόμα και το να το πληκτρολογώ αυτό.
Μοναδική ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις, «οι Ηνωμένες Πολιτείες έκαναν πάντα την προστασία και την προώθηση των φιλελεύθερων αξιών μέρος της εξωτερικής τους πολιτικής, επειδή είναι μέρος του πολιτικού DNA της χώρας», μου είπε ο Michael Mandelbaum, συγγραφέας του νέου βιβλίου «The American Way of Foreign Policy: Ideology, Economics, Democracy». «Διαφορετικοί πρόεδροι έχουν δώσει σε αυτές τις αξίες διαφορετικές εμφάσεις, ανάλογα με τις περιστάσεις και τις προσωπικές τους προτιμήσεις». Αλλά κανείς «δεν τις έχει εγκαταλείψει ποτέ εντελώς — πόσο μάλλον να τις αποκηρύξει», πρόσθεσε ο Mandelbaum. «Υπό αυτή την έννοια, ο Τραμπ είναι πραγματικά μοναδικός.
Φυσικά, όλοι οι πρόεδροι, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου, έχουν λειτουργήσει σε ένα εγχώριο πολιτικό περιβάλλον στο οποίο αυτές οι αξίες είναι ευρέως διαδεδομένες, πράγμα που σημαίνει ότι θα πληρώσει ένα πολιτικό τίμημα για την παραβίασή τους.
Αλλά βραχυπρόθεσμα αυτό δεν είναι πιθανό να βοηθήσει την Ουκρανία». Αυτό είναι σοκαριστικό για τους Ουκρανούς, οι οποίοι για σχεδόν πέντε χρόνια αντιστέκονται στην προσπάθεια του Πούτιν να σβήσει τη χώρα τους από τον χάρτη.
Ο φίλος μου Vitaly Sych, αρχισυντάκτης του ουκρανικού ειδησεογραφικού μέσου NV, μου έστειλε μήνυμα από το Κίεβο τις προάλλες: «Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ έγινε πρόεδρος, η Ουκρανία έχασε έναν σύμμαχο». Από τις πρώτες κιόλας ημέρες της θητείας του, ο Τραμπ «άρχισε να τοποθετεί τον εαυτό του ως "διαπραγματευτή", ως "διάμεσο" μεταξύ της Ουκρανίας και του επιτιθέμενου — της Ρωσίας», πρόσθεσε ο Sych. «Αυτό ήταν ήδη αρκετά παράξενο.
Και τώρα τάσσεται ανοιχτά με το μέρος της Ρωσίας, πιέζοντας για τη συνθηκολόγηση της Ουκρανίας και αποκαλώντας τη ειρηνευτική συμφωνία», δήλωσε ο Sych. «Αν η Ουκρανία χτυπήσει ένα διυλιστήριο πετρελαίου στη Ρωσία, υπάρχει πάντα μια οργισμένη ανάρτηση από τον Αμερικανό πρόεδρο στο Truth Social.
Είναι μήπως τώρα ο εκπρόσωπος Τύπου του Κρεμλίνου;» Οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστήριζαν επί μακρόν την ελευθερία και τη δημοκρατία, είπε ο Sych. «Τώρα είναι απλώς υπέρ του ντίζελ.
Τι αλλαγή». Ρωσικοί πύραυλοι και drones σκοτώνουν ή τραυματίζουν δεκάδες πολίτες, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, κάθε μέρα, έγραψε. «Οι Ρώσοι μας σκοτώνουν σαν σε σκοπευτήριο.
Καμία ανησυχία δεν εκφράζεται για αυτό από τον Λευκό Οίκο.
Μόνο για το ρωσικό ντίζελ.
Είναι ένα μείγμα πνευματικής και ηθικής χρεοκοπίας το να ισχυρίζονται ότι δεν θέλουμε ειρήνη.
Φυσικά και θέλουμε ειρήνη», είπε. «Αλλά δεν θέλουμε συνθηκολόγηση συσκευασμένη ως ειρήνη». Πρέπει να πω ότι μου είναι δύσκολο να αποφασίσω ποιος είναι πιο καταπτυστος: ο Τραμπ ή οι «σκληροί» Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές όπως ο Tom Cotton, ο οποίος κατακεραύνωνε τον Πρόεδρο Τζο Μπάιντεν επειδή δεν έστελνε αρκετή στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία και σήμερα κάθεται κουλουριασμένος σε μια γωνιά του Καπιτωλίου των ΗΠΑ, χωρίς να λέει τίποτα ενώ ο Τραμπ πουλάει την Ουκρανία στον Πούτιν εντελώς.
Ορίστε η αρχή ενός ρεπορτάζ στο The Hill από τις 16 Σεπτεμβρίου 2023: "Μια ομάδα Ρεπουμπλικανών γερουσιαστών έστειλε επιστολή στον Πρόεδρο Μπάιντεν το Σάββατο, حαρύνοντάς τον να παράσχει «αμέσως» τους πυραύλους που χρειάζεται η Ουκρανία για να κερδίσει τον πόλεμο εναντίον της Ρωσίας.
Ο γερουσιαστής Tom Cotton (Ρεπουμπλικανός-Αρκάνσας) κοινοποίησε την επιστολή σε ανάρτησή του στο X, την πλατφόρμα που ήταν προηγουμένως γνωστή ως Twitter, υποστηρίζοντας ότι η μη αποστολή των όπλων «απλώς θα παρατείνει τον πόλεμο και θα κοστίσει ζωές». Ο Cotton συνοδευόταν από τους γερουσιαστές Roger Wicker (Ρεπουμπλικανός-Μισισιπή), Susan Collins (Ρεπουμπλικανή-Μέιν) και Lindsey Graham (Ρεπουμπλικανός-Νότια Καρολίνα) στο αίτημά του. «Σας παροτρύνουμε... να στείλετε αμέσως τα συστήματα πυραύλων πυροβολικού MGM-140 (ATACMS) στην Ουκρανία», έγραψαν. «Τυχόν πρόσθετη καθυστέρηση απλώς θα υπονομεύσει περαιτέρω τα συμφέροντα της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ και θα παρατείνει αυτή τη σύγκρουση». Αυτά συνέβαιναν τότε — όταν ο Μπάιντεν ήταν πρόεδρος.
Αυτή την εβδομάδα, μια διακομματική ομάδα 12 γερουσιαστών (έξι Ρεπουμπλικανοί και έξι Δημοκρατικοί) έστειλε επιστολή στον Τραμπ απαιτώντας να ακυρώσει τη συμφωνία για το ντίζελ και να ανακαλέσει την άδεια του Υπουργείου Οικονομικών που την επιτρέπει. Ο Cotton, ο οποίος είναι πρόεδρος της Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας, δεν υπέγραψε την επιστολή.
Είναι δύσκολο να πει κανείς αν η ιδέα του Τραμπ «δημοκρατία αντί για ντίζελ» είναι αποκλειστικά δική του ή αν μαγειρεύτηκε μαζί με τους διαπραγματευτές του, τον Steve Witkoff και τον Jared Kushner.
Αν αυτοί οι δύο εμπλέκονται σε αυτό, ελπίζω να καταλαβαίνουν ότι θα μοιραστούν την ατιμία του Τραμπ στα βιβλία της ιστορίας.
Το καλό έργο που έχουν κάνει για τον τερματισμό του πολέμου στη Γάζα θα ξεχαστεί εντελώς.
Θα πρέπει να μιλήσουν τώρα, γιατί η ιστορία θα έχει τα μάτια της στραμμένα και σε αυτούς.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους