Αυτά που έχω διαβάσει αυτές τις μέρες πραγματικά με έκαναν να αναρωτηθώ σε τι πολιτισμό ζούμε και πόσο άμυαλοι και κολλημένοι άνθρωποι υπάρχουν ακόμα σε αυτό το νησί. Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί δεν...
Αυτά που έχω διαβάσει αυτές τις μέρες πραγματικά με έκαναν να αναρωτηθώ σε τι πολιτισμό ζούμε και πόσο άμυαλοι και κολλημένοι άνθρωποι υπάρχουν ακόμα σε αυτό το νησί.
Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί δεν θα πάμε ποτέ μπροστά.
Απευθύνομαι λοιπόν σε κάποιους από εσάς, ντόπιους, χωριανούς, που μόλις κάποιος τολμήσει να μιλήσει για ένα πρόβλημα της Πάρου, αντί να κάτσετε να ακούσετε τι λέει, πέφτετε πάνω του, τον βρίζετε, τον προσβάλλετε και προσπαθείτε να τον βγάλετε τρελό ή μίζερο.
Νομίζετε ότι το να είσαι φανατικός είναι παιχνιδάκι; Ότι είναι σαν να υποστηρίζεις μια ομάδα ποδοσφαίρου; «Ό,τι και να κάνει το κόμμα, εγώ θα το υποστηρίξω»; Όχι.
Όταν μιλάμε για υγεία, οικονομία και τη ζωή μας, δεν υπάρχει «δικός μας» και «δικός σας». Και πραγματικά απορώ με κάποιους χωριανούς μου που θεωρούν ότι επειδή κάποιος μιλάει για τα προβλήματα του τόπου μας, πρέπει αμέσως να τον βρίζουμε και να τον απαξιώνουμε. Είμαι Παριανή, ζω εδώ και ξέρω πολύ καλά την πραγματικότητα του νησιού.
Και θα μιλήσω για αυτά που βλέπω και για αυτά που ακούω γύρω μου, είτε σας αρέσει είτε όχι.
Είμαι σίγουρη ότι πολλοί από εσάς έχετε κάποιον στην οικογένειά σας που κάποια στιγμή χρειάστηκε άμεσα βοήθεια.
Και μπορεί κάποιοι να έχετε χάσει άνθρωπό σας επειδή δεν υπήρχαν οι κατάλληλες πρώτες βοήθειες, οι διαδικασίες ή οι δυνατότητες για να σωθεί.
Και παρ’ όλα αυτά, όταν κάποιος βγαίνει και λέει τα αυτονόητα για την υγεία, εσείς αντί να ακούσετε, κάθεστε και τον βρίζετε επειδή δεν σας αρέσει αυτό που λέει.
Δηλαδή τι άλλο πρέπει να συμβεί για να καταλάβετε; Και σταματήστε επιτέλους να λέτε ανοησίες ότι «το νησί μας έχει υποδομές». Δεν μπορείτε πραγματικά να καταλάβετε τι σημαίνει να πάθει κάποιος κάτι σοβαρό και να βρεθεί στο Κέντρο Υγείας; Να είναι εκεί ένας αγροτικός γιατρός που μπορεί να μην έχει την εμπειρία να αντιμετωπίσει το περιστατικό και η απάντηση για όλα να είναι «πάρε ένα παυσίπονο»; Πονάει το κεφάλι; Παυσίπονο.
Πονάει η κοιλιά; Παυσίπονο.
Και όταν ο άνθρωπος λέει «μα κάτι έχω, κάτι συμβαίνει», να του λένε «σε μια εβδομάδα να ξαναέρθεις»; Σε μια εβδομάδα μπορεί να μην υπάρχει άνθρωπος για να ξαναέρθει! Άλλο οι υποδομές και άλλο η πραγματική δυνατότητα αντιμετώπισης ενός σοβαρού περιστατικού.
Τι να τις κάνουμε τις προσλήψεις νέων αγροτικών γιατρών, όταν αυτό που χρειαζόμαστε είναι μόνιμοι και έμπειροι γιατροί όλων των απαραίτητων ειδικοτήτων; Σε ένα σοβαρό περιστατικό δεν αρκεί ένας αγροτικός γιατρός που δεν μπορεί να αντικαταστήσει τον ειδικό.
Έχουμε βρεθεί σε περιπτώσεις που ακόμα και για μια απλή αιμοληψία δεν μπορούν να βρουν φλέβα και γίνεται προσπάθεια ξανά και ξανά, ενώ σε σοβαρότερο περιστατικό η απάντηση είναι «δεν είναι η ειδικότητά μου, πρέπει να πάτε αλλού». Αυτό είναι το πρόβλημα που λέμε.
Δεν χρειαζόμαστε απλώς αριθμούς και ανακοινώσεις.
Χρειαζόμαστε γιατρούς που να μπορούν πραγματικά να αντιμετωπίσουν τα περιστατικά που προκύπτουν και να παραμείνουν στο νησί.
Χρειαζόμαστε μόνιμους και έμπειρους γιατρούς, τις απαραίτητες ειδικότητες, εξοπλισμό και ουσιαστικά κίνητρα ώστε να μπορούν να ζήσουν και να παραμείνουν στην Πάρο.
Και κάτι ακόμα: δεν καταλαβαίνω πώς γίνεται κάποιοι να θεωρείτε ότι επειδή έχετε μια διαφορετική πολιτική άποψη, πρέπει να κλείνει το στόμα οποιουδήποτε διαμαρτύρεται.
Η υγεία δεν είναι κομματική φανέλα.
Δεν είναι «δικός μας» και «δικός σας». Είναι η ζωή όλων μας.
Και αφήστε επιτέλους τους ανθρώπους να μιλάνε για τα προβλήματά τους χωρίς να πέφτετε όλοι πάνω τους επειδή σας χαλάει την εικόνα που θέλετε να παρουσιάζετε.
Δεν σας ζητάει κανείς να συμφωνήσετε.
Σας ζητάει να σκεφτείτε.
Να ακούσετε.
Να δείτε τι πραγματικά συμβαίνει γύρω σας.
Γιατί αύριο μπορεί να χρειαστεί το Κέντρο Υγείας ο ίδιος άνθρωπος που σήμερα κάθεται και κοροϊδεύει αυτόν που διαμαρτύρεται.
Και τότε οι πανηγυρισμοί, οι αριθμοί, οι κομματικές σημαίες και οι χαρακτηρισμοί δεν θα του προσφέρουν απολύτως τίποτα.
Και φυσικά, για να μην ξεχνιόμαστε… «ναι, ξέχασα.
Άμα στα σκάνε, άμα μπαίνει η μίζα στην τσέπη, τότε σωστά… κλείνεις το στόμα σου και όλα ξαφνικά είναι μια χαρά.
Να μη χαλάσουμε και την εικόνα, έτσι;
!!!» Αλλά εμείς που ζούμε εδώ, που μεγαλώσαμε εδώ και που αύριο θα χρειαστούμε εμείς ή οι οικογένειές μας αυτές τις υπηρεσίες, έχουμε κάθε δικαίωμα να μιλάμε.
Και θα μιλάμε.
Κι αν κάποιοι χωριανοί μου ενοχλούνται, ας μάθουν επιτέλους να ακούν και κάτι που δεν τους αρέσει.
Κουράστηκα να διαβάζω βλακείες και χαρακτηρισμούς ανθρώπων που απλώς τολμούν να πουν τη γνώμη τους.
Εγώ δεν θα απαντήσω με τον ίδιο τρόπο.
Μπορώ να πω αυτό που πιστεύω καθαρά και σταράτα, χωρίς να χρειάζεται να προσβάλω κανέναν.
Φτάνει πια. («Άλλωστε τι μας νοιάζει η θεία δίπλα, που με την σύνταξη δεν έχει τα βασικά, δεν μπορεί να προσφέρει πολλά ούτε στην υγεία της μεγάλη είναι τα έχει τα χρονάκια της, ώρα της είναι ε;; Τι μας νοιάζει ας ψοφήσει πάνω από όλα το κόμμα μας να ζήσει..» « είστε ίδιοι που θα πείτε στο παιδί σας: Γίνε γιατρός θα φας καλά…!! Εντάξει τώρα μην τους κάνεις και όλους καλά οι νεκροθάφτες κλέφτες θα γίνουν;;» Πάνω από όλα οι καινούριες τουαλέτες μην μας πουν και παλιομοδίτες οι τουρίστες ρε παιδιά που θα πάνε να κατουρήσουν στο χωράφι; Ντροπή τουλάχιστον να λένε είχαν ωραίες τουαλέτες..😂😂)
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους