Original Post

Πλήρες Κείμενο:

SERRESPARATIRITIS.GR | ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΑ 🟥Το Μαξίμου μετρά απώλειες, ο Ανδρουλάκης χαράζει γραμμή και το παρασκήνιο παίρνει φωτιά! 📍Ο Καραμανλής αφήνει τον Σαμαρά χωρίς πολιτικό σύμμαχο, το ΠΑΣΟΚ ξεκαθαρίζει τη στρατηγική της αλλαγής, ο Τσίπρας ανακατεύει την τράπουλα και ο Μητσοτάκης συνομιλεί με τον Σαββίδη.

Η πολιτική σκακιέρα αποκτά ενδιαφέρον και αρκετό παρασκήνιο. 📍Οι δημοσκοπήσεις δεν φέρνουν χαμόγελα στο Μέγαρο Μαξίμου.

Η κυβερνητική φθορά αποκτά χαρακτηριστικά μονιμότητας, η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν υποχωρεί και οι εξαγγελίες της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης δεν φαίνεται να έχουν προκαλέσει την πολιτική ανάκαμψη που προσδοκούσε το κυβερνητικό επιτελείο.

Και ενώ η κυβέρνηση αναζητά τρόπους να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, στο πολιτικό παρασκήνιο συμβαίνουν πολλά και ενδιαφέροντα. 📍Ο Καραμανλής κρατά αποστάσεις από τα σχέδια Σαμαρά, ο Ανδρουλάκης επιχειρεί να δώσει καθαρό πολιτικό στίγμα στο ΠΑΣΟΚ, ο Τσίπρας εξακολουθεί να προκαλεί αναταράξεις στην Κεντροαριστερά και ο Μητσοτάκης ανοίγει διαύλους επικοινωνίας με ισχυρούς επιχειρηματικούς παράγοντες.

Και όλα αυτά ενώ η κοινωνία παρακολουθεί ένα πολιτικό σύστημα που συζητά περισσότερο για τους συσχετισμούς εξουσίας και λιγότερο για τα προβλήματα της καθημερινότητας. ☑️Οι δημοσκοπήσεις χαλούν τη διάθεση στο Μαξίμου 📍Οι τελευταίες μετρήσεις των Opinion Poll, Alco και Marc καταγράφουν υποχώρηση της Νέας Δημοκρατίας, έστω και περιορισμένη.

Το ανησυχητικό για το κυβερνητικό επιτελείο δεν είναι τόσο το μέγεθος της μεταβολής όσο η αδυναμία αναστροφής του πολιτικού κλίματος. 📍Η κυβέρνηση μοιάζει να έχει εξαντλήσει σημαντικό μέρος του επικοινωνιακού της οπλοστασίου, χωρίς να μπορεί να αντιμετωπίσει τη βασική αιτία της δυσαρέσκειας: την οικονομική πραγματικότητα των νοικοκυριών.

Η ακρίβεια επιμένει, το διαθέσιμο εισόδημα πιέζεται και η απόσταση ανάμεσα στους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς για την οικονομία και στην καθημερινότητα των πολιτών μεγαλώνει. 📍Στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι τα πράγματα δυσκολεύουν.

Εκείνο που εξακολουθεί να τους προσφέρει πολιτικές ανάσες είναι η αδυναμία της αντιπολίτευσης να μετατρέψει τη δυσαρέσκεια σε μια ισχυρή, πλειοψηφική δυναμική ανατροπής.

Με απλά λόγια, η κυβέρνηση δεν κερδίζει επειδή πείθει.

Αντέχει επειδή οι αντίπαλοί της δεν έχουν ακόμη καταφέρει να την απειλήσουν αποφασιστικά. 📍Ο Καραμανλής αφήνει τον Σαμαρά να μετράει δυνάμεις Στο εσωτερικό της Κεντροδεξιάς, το παρασκήνιο έχει τη δική του σημασία.

Οι πληροφορίες που θέλουν τον Κώστα Καραμανλή να μην προτίθεται να στηρίξει ενδεχόμενο νέο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά αλλάζουν τους υπολογισμούς.

Γιατί άλλο πράγμα ένα πολιτικό εγχείρημα Σαμαρά με την ανοχή ή τη στήριξη Καραμανλή και εντελώς διαφορετικό μια μοναχική πορεία του πρώην πρωθυπουργού. Ο Καραμανλής, άλλωστε, γνωρίζει καλά την αξία της σιωπής.

Και ακόμη καλύτερα γνωρίζει πότε αυτή η σιωπή αποκτά πολιτικό περιεχόμενο.

Δεν χρειάζεται να στηρίξει τον Μητσοτάκη για να τον διευκολύνει.

Αρκεί να μη στηρίξει τον Σαμαρά.

Και κάπως έτσι, στο Μαξίμου μπορούν να χαμογελούν διακριτικά. 📍Ο Σαμαράς μπορεί να διαθέτει πολιτικό ακροατήριο, προσωπικές αναφορές και διάθεση σύγκρουσης, αλλά χωρίς ισχυρές συμμαχίες το εγχείρημα ενός νέου κόμματος γίνεται σαφώς δυσκολότερο.

Στην πολιτική, άλλωστε, άλλο να απειλείς ότι θα φύγεις από το σπίτι και άλλο να ανακαλύπτεις ότι κανείς δεν ετοιμάζει βαλίτσες για να σε ακολουθήσει. ☑️Ο Ανδρουλάκης ξεκαθαρίζει τη στρατηγική – Το επόμενο στοίχημα είναι ο δρόμος προς την ανατροπή 📍Στο ΠΑΣΟΚ, πάντως, τους τελευταίους μήνες καταγράφεται μια προσπάθεια πολιτικής επανατοποθέτησης με περισσότερο καθαρό στίγμα και λιγότερες αμφισημίες. Ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί να κλείσει οριστικά τη συζήτηση περί μετεκλογικής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο, ανεξάρτητα από το πρόσωπο που θα βρίσκεται στην ηγεσία της.

Η θέση αυτή έχει πολιτική σημασία.

Όχι μόνο επειδή αποκλείει τα σενάρια συγκυβέρνησης, αλλά κυρίως επειδή επιχειρεί να προσδιορίσει το ΠΑΣΟΚ ως αυτόνομο πόλο εξουσίας, με στρατηγικό στόχο την πολιτική αλλαγή.

Η επιμονή του Ανδρουλάκη ότι πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης συνεργασίας πρέπει να είναι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος εντάσσεται σε αυτή τη λογική.

Το μήνυμα είναι ότι το ΠΑΣΟΚ δεν προσφέρεται ούτε για συμπλήρωμα της σημερινής κυβέρνησης ούτε για εφεδρική λύση σε σενάρια αλλαγής προσώπων εντός της Νέας Δημοκρατίας.

Και αυτό είναι ένα βήμα πολιτικής αποσαφήνισης που είχε ανάγκη η Χαριλάου Τρικούπη.

Άλλωστε, η προσπάθεια των τελευταίων μηνών να αποκτήσει το κόμμα πιο διακριτό αντιπολιτευτικό λόγο, να αναδείξει κοινωνικά ζητήματα και να παρουσιάσει προγραμματικές προτάσεις δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να μετακινηθεί από τη θέση του κόμματος που απλώς ασκεί κριτική στη θέση της πολιτικής δύναμης που διεκδικεί τη διακυβέρνηση.

Υπάρχει, ωστόσο, ένα μεγάλο και απολύτως ουσιαστικό ερώτημα. 📍Με ποιον τρόπο θα μετατραπεί αυτή η στρατηγική σε πλειοψηφικό ρεύμα ανατροπής; Διότι η πολιτική αλλαγή δεν εξασφαλίζεται μόνο με τη διακήρυξη ότι δεν θα υπάρξει συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία.

Χρειάζεται να πειστεί η κοινωνία ότι υπάρχει μια διαφορετική πρόταση διακυβέρνησης, με συγκεκριμένες προτεραιότητες, κοινωνικές συμμαχίες και ρεαλιστικό σχέδιο εφαρμογής. 📍Ο Νίκος Ανδρουλάκης δείχνει ότι έχει αποφασίσει προς ποια κατεύθυνση θέλει να οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ.

Μένει τώρα να εξηγήσει πειστικά πώς θα φτάσει εκεί.

Πώς θα συγκροτηθεί η κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία που θα ανατρέψει τους σημερινούς συσχετισμούς και θα αλλάξει την πορεία διακυβέρνησης της χώρας.

Γιατί καλές οι καθαρές γραμμές, απαραίτητες οι προγραμματικές θέσεις, αλλά οι εκλογές δεν κερδίζονται μόνο με σωστές διαπιστώσεις.

Κερδίζονται όταν οι πολίτες πιστέψουν ότι η αλλαγή είναι όχι μόνο αναγκαία, αλλά και εφικτή.

Και αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα του ΠΑΣΟΚ. ☑️Μητσοτάκης – Σαββίδης: Ένα τηλεφώνημα με πολλές αναγνώσεις Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πληροφορίες για τηλεφωνική επικοινωνία του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ιβάν Σαββίδη.

Στο επίκεντρο φέρεται να βρέθηκε η νέα Τούμπα, οι καθυστερήσεις στην κρατική υποστήριξη του έργου και ζητήματα που σχετίζονται με τις επιχειρηματικές ισορροπίες στη Θεσσαλονίκη.

Οι πληροφορίες αυτές δεν έχουν επιβεβαιωθεί επισήμως ως προς το περιεχόμενο της συνομιλίας.

Το πολιτικό παρασκήνιο, ωστόσο, έχει ενδιαφέρον.

Γιατί η Θεσσαλονίκη δεν είναι μόνο ο ΠΑΟΚ, το γήπεδο και οι φίλαθλοι.

Είναι και μια πόλη στην οποία διασταυρώνονται μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, οικονομικές επιδιώξεις και πολιτικές επιρροές. 📍Η αναφορά στον Τέλη Μυστακίδη προσθέτει ακόμη μία διάσταση στις εξελίξεις.

Και το ερώτημα που γεννάται είναι απλό: Πού τελειώνει το θεσμικό ενδιαφέρον για μια μεγάλη αθλητική επένδυση και πού αρχίζει η διαχείριση των επιχειρηματικών ισορροπιών; Το Μαξίμου γνωρίζει καλά ότι στη Βόρεια Ελλάδα δεν περισσεύουν πλέον οι πολιτικές εφεδρείες.

Και οι δίαυλοι επικοινωνίας με ισχυρούς παράγοντες της περιοχής έχουν τη δική τους βαρύτητα.

Άλλωστε, στη Θεσσαλονίκη μπορεί να συζητούν για ποδόσφαιρο, αλλά στην πολιτική εξέδρα το παιχνίδι παίζεται συχνά με εντελώς διαφορετικούς κανόνες. ☑️Ο Τσίπρας ανακατεύει ξανά την τράπουλα – Και κάποιοι ψάχνουν καρέκλα πριν βρουν κόμμα 📍Στην Κεντροαριστερά, την ίδια ώρα, το πολιτικό θερμόμετρο ανεβαίνει.

Οι πληροφορίες για πιθανές παραιτήσεις ανεξάρτητων βουλευτών, με αφετηρία τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο της κινητικότητας γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα, δημιουργούν νέο κύκλο συζητήσεων.

Προς το παρόν, πρόκειται για παρασκηνιακές πληροφορίες και όχι για ανακοινωμένες αποφάσεις.

Ωστόσο, η ουσία βρίσκεται αλλού.

Ο πρώην πρωθυπουργός εξακολουθεί να επηρεάζει τις εξελίξεις, ακόμη και χωρίς να έχει παρουσιάσει ολοκληρωμένα το επόμενο πολιτικό του εγχείρημα.

Και γύρω του φαίνεται να αναπτύσσεται μια κινητικότητα από πρόσωπα που αναζητούν νέο πολιτικό προσανατολισμό. 📍Μόνο που εδώ υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα.

Η κοινωνία περιμένει να ακούσει ποια πολιτική πρόταση θα αλλάξει τη ζωή της και ένα μέρος του πολιτικού προσωπικού μοιάζει να ενδιαφέρεται περισσότερο για το ποιος θα προλάβει να εξασφαλίσει θέση στο επόμενο σχήμα.

Πρώτα αναζητούνται οι επιβάτες και μετά σχεδιάζεται το δρομολόγιο. 📍Το ερώτημα για τον Αλέξη Τσίπρα είναι αν μπορεί να δημιουργήσει μια πραγματικά νέα πολιτική δυναμική ή αν το εγχείρημα θα περιοριστεί σε ανακύκλωση προσώπων και μηχανισμών που η κοινωνία έχει ήδη αξιολογήσει.

Γιατί ένα νέο κόμμα δεν γίνεται νέο μόνο με την αλλαγή της ταμπέλας.

Και μια επιστροφή δεν συνιστά αυτομάτως πολιτική αναγέννηση. ☑️Το Μαξίμου αντέχει, αλλά μέχρι πότε; Η συνολική εικόνα της πολιτικής σκηνής αποτυπώνει ένα παράδοξο. ✔️Η κυβέρνηση Μητσοτάκη φθείρεται, αλλά εξακολουθεί να διατηρεί το πλεονέκτημα της πρωτοβουλίας. ✔️Ο Σαμαράς αναζητά πολιτικό χώρο, αλλά δεν φαίνεται να εξασφαλίζει τη στήριξη Καραμανλή. ✔️Το ΠΑΣΟΚ ξεκαθαρίζει σταδιακά τη στρατηγική του, αλλά καλείται να μετατρέψει την αντιπολιτευτική προσπάθεια σε πλειοψηφικό ρεύμα. ✔️Ο Τσίπρας επανέρχεται στους πολιτικούς υπολογισμούς, αλλά μένει να αποδειχθεί αν μπορεί να προσφέρει κάτι πραγματικά διαφορετικό.

Και το Μέγαρο Μαξίμου, παρά τη δημοσκοπική πίεση, εξακολουθεί να βρίσκει πολιτικό οξυγόνο στις αδυναμίες και στους ανταγωνισμούς των αντιπάλων του.

Μόνο που υπάρχει μια λεπτομέρεια την οποία δεν πρέπει να υποτιμά κανείς. 📍Η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν εξαφανίζεται επειδή η αντιπολίτευση δεν έχει ακόμη καταφέρει να την εκφράσει.

Παραμένει, συσσωρεύεται και κάποια στιγμή μπορεί να αναζητήσει διέξοδο.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιος θα μπορέσει να της δώσει πολιτική κατεύθυνση.

Γιατί η χώρα δεν χρειάζεται απλώς μια εναλλαγή προσώπων στις κυβερνητικές καρέκλες.

Χρειάζεται αλλαγή πολιτικής, προτεραιοτήτων και αντίληψης για τη διακυβέρνηση.Και μέχρι να υπάρξει πειστική απάντηση σε αυτό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα συνεχίσει να ελπίζει ότι η μεγαλύτερη δύναμή του δεν είναι οι δικές του επιτυχίες, αλλά οι αδυναμίες των αντιπάλων του. 🖌️Απαρατήρητα – serresparatiritis.gr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους