Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πέντε ερωτήματα για την υπόθεση Dorsey. Και μερικές απορίες που δεν αφορούν μόνο τον Dorsey.

Θα ξεκινήσω κάνοντας δύο παραδοχές. Πρώτη: Κάθε δημοσιογράφος έχει το δικαίωμα να επιλέγει τις ερωτήσεις που θα κάνει στους καλεσμένους του. Δεύτερη: Το ότι έχει αυτό το δικαίωμα δεν σημαίνει πως κάθε ερώτηση είναι αυτομάτως εύστοχη, χρήσιμη ή δημοσιογραφικά δεοντολογική.

Δεν γνωρίζω καν αν ο Αραβαντινός είναι δημοσιογράφος.

Από τη στιγμή, όμως, που ασχολείται δημόσια με τον αθλητισμό και απευθύνεται σε ένα κοινό, θεωρώ πως οφείλει να τηρεί ένα minimum επίπεδο δεοντολογίας.

Πάμε λοιπόν στις απορίες μου.

Ερώτημα 1ο: Πόση ακριβώς σημασία έχει η γνώμη του Blossomgame ή του Moneke για το αν ο Ολυμπιακός πρέπει να ανανεώσει το συμβόλαιο του Tyler Dorsey; Από πότε οι παίκτες αντίπαλων ομάδων απέκτησαν ρόλο συμβούλου στον μεταγραφικό σχεδιασμό του Ολυμπιακού; Προφανώς ο Αραβαντινός θα έχανε τον ύπνο του αν δεν μάθαινε την άποψή τους.

Εγώ, πάλι, αναρωτιέμαι τι δημοσιογραφικό ενδιαφέρον εξυπηρετούσε η συγκεκριμένη ερώτηση.

Ερώτημα 2ο: Έχει τεθεί ποτέ αντίστοιχο ερώτημα για συμβόλαιο καλαθοσφαιριστή του Παναθηναϊκού σε επαγγελματία παίκτη αντίπαλης ομάδας; Δεν υποστηρίζω πως δεν έχει συμβεί.

Ρωτάω αν έχει συμβεί.

Κι επειδή η συνέπεια στην εφαρμογή των δημοσιογραφικών κριτηρίων έχει μια κάποια σημασία, θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε την απάντηση.

Ερώτημα 3ο: Για ποιον λόγο ο επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής Jaron Blossomgame θεώρησε σκόπιμο να απαντήσει; Ήταν σε καφενείο με την παρέα του και σχολίαζαν τα νέα της ημέρας; Ή συμμετείχε σε δημόσια εκπομπή, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι οι τοποθετήσεις του καταγράφονται και αναπαράγονται; Δεν αντιλαμβανόταν ότι αναφερόταν σε έναν συνάδελφό του, και μάλιστα σε παίκτη αντίπαλης ομάδας της EuroLeague; Και τελικά, ποιος ήταν ο λόγος να εκφέρει μια άποψη που μπορούσε να εκληφθεί ως απαξιωτική για έναν συνάδελφό του; Το δικαίωμα να έχει γνώμη είναι αυτονόητο.

Η υποχρέωση να σκέφτεται τι λέει δημόσια δεν είναι εξίσου αυτονόητη; Ερώτημα 4ο — προς τον Tyler Dorsey: Tyler, μια απορία.

Παρακολουθούσες την εκπομπή από την Ισπανία; Κι αν όχι, πώς έμαθες τι ειπώθηκε για σένα; Σε ενημέρωσε κάποιος δικός σου άνθρωπος; Κάποιος τρίτος; Ή μήπως κάποιος από τους συντελεστές της εκπομπής; Άκουσες ολόκληρη τη συζήτηση ή σου μεταφέρθηκε ένα απόσπασμα; Γιατί υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στο τι ειπώθηκε, στο τι μεταφέρθηκε και στο τι τελικά κατάλαβε ο αποδέκτης.

Δεν ξέρω τι συνέβη.

Και δεν κατηγορώ κανέναν ότι έκανε κάτι συγκεκριμένο.

Αλλά από τη στιγμή που μια δημόσια συζήτηση κατέληξε να δημιουργήσει ζήτημα σε μια ομάδα, δεν δικαιούμαστε να αναρωτηθούμε πώς ακριβώς εξελίχθηκε η ιστορία; Ερώτημα 5ο — και πάλι προς τον Tyler: Τι στον δαίμονα σ’ έπιασε να απαντήσεις; Ακόμη κι αν σε πρόσβαλαν, ακόμη κι αν σε αδίκησαν, ακόμη κι αν θεώρησες ότι κάποιοι ξεπέρασαν τα όρια, γιατί επέλεξες να αντιδράσεις με τρόπο που τελικά έφερε εσένα και την ομάδα σου σε δύσκολη θέση; Ήταν μια παρορμητική αντίδραση; Ή μήπως υπήρχε ήδη κάποιος εκνευρισμός που εμείς αγνοούμε και η συγκεκριμένη ιστορία αποτέλεσε απλώς την αφορμή; Και φτάνω στην ουσία.

Μια ερώτηση που θεωρώ άστοχη, μια απάντηση που κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να δοθεί και μια αντίδραση που δεν θα έπρεπε να υπάρξει, δημιούργησαν μια κατάσταση με συνέπειες για τον αθλητή και τον Ολυμπιακό.

Τώρα, λοιπόν, είναι πολύ εύκολο να δείξουμε με το δάχτυλο τον τελευταίο κρίκο της αλυσίδας. Τον Dorsey.

Και να θεωρήσουμε ότι τελειώσαμε.

Μόνο που έτσι αφήνουμε αναπάντητα όλα τα προηγούμενα ερωτήματα.

Η ευθύνη του Dorsey για τη δική του συμπεριφορά είναι δεδομένη.

Και κατά τη γνώμη μου είναι η μεγαλύτερη.

Είναι επαγγελματίας αθλητής, έχει υποχρεώσεις απέναντι στην ομάδα του και δεν δικαιούται να τις παραβλέπει επειδή εκνευρίστηκε.

Αυτό όμως απαλλάσσει αυτομάτως όλους τους υπόλοιπους από κάθε κριτική; Δηλαδή όποιος κάνει την ερώτηση δεν χρειάζεται να εξηγήσει τη σκοπιμότητά της; Όποιος απαντά δεν έχει καμία ευθύνη για το περιεχόμενο της απάντησής του; Και όποιος αντιδρά είναι ο μοναδικός που οφείλει να δώσει εξηγήσεις; Από πότε η ευθύνη του ενός συνεπάγεται την αθωότητα όλων των άλλων; Δεν γνωρίζω αν πίσω από την ιστορία υπήρχε κάποια σκοπιμότητα ή αν απλώς συνέπεσαν μια σειρά από άστοχες επιλογές και παρορμητικές αντιδράσεις.

Και ακριβώς επειδή δεν το γνωρίζω, δεν θα παρουσιάσω τις υποψίες μου ως γεγονότα.

Πιστεύω, όμως, ότι η διοίκηση του Ολυμπιακού οφείλει να μάθει τα πάντα.

Τι ειπώθηκε, πώς έφτασε στον παίκτη, τι προκάλεσε την αντίδρασή του και αν υπάρχουν πτυχές της υπόθεσης που δεν γνωρίζουμε.

Και αφού αποκτήσει πλήρη εικόνα, να πάρει τις αποφάσεις που θεωρεί σωστές.

Για να μην παρεξηγηθώ: Δεν υπερασπίζομαι τον Dorsey.

Δεν δικαιολογώ την αντίδρασή του.

Δεν αμφισβητώ την ανάγκη να υπάρξουν συνέπειες για όσα έκανε, με βάση τα πραγματικά περιστατικά.

Ούτε πρόκειται να συζητήσω αν είναι αναλώσιμος ή αναντικατάστατος.

Έχω άποψη, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα.

Το θέμα είναι άλλο.

Απαιτούμε από έναν αθλητή να αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών του Ταυτόχρονα ας μην θεωρήσουμε περιττό να εξετάσουμε τη συμπεριφορά όλων όσων ενεπλάκησαν στην υπόθεση.

Και κάτι τελευταίο προς όσους μπουν στη διαδικασία να σχολιάσουν.

Ας αφήσουμε στην άκρη τους αφορισμούς, τις απαξιώσεις, τα μοναστήρια, τα «πάνω απ’ όλους και απ’ όλα» και τα υπόλοιπα χιλιοειπωμένα κλισέ.

Δεν χρειάζομαι πιστοποιητικό ολυμπιακοφροσύνης και δεν σκοπεύω να εκδώσω κανένα για οποιονδήποτε άλλον.

Ούτε προσφέρεται το συγκεκριμένο ποστ για γενικολογίες, για βρισιές και απαξίωση κανενός Το ποστ αφορά συγκεκριμένο γεγονός το οποίο απομονώνει πλήρως απ όλα τα υπόλοιπα που θα συζητήσουμε σε μελλοντικό άλλο ποστ, οπότε ας επικεντρωθούμε μόνο σ αυτό. Είμαστε Ολυμπιακοί.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους