Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Επτά χρόνια υποσχέσεων, επτά χρόνια εγκατάλειψης! Η Κέρκυρα δεν χρειάζεται άλλους μεταφορείς ψεύτικων υποσχεσεων κυριε Γκίκα.

Η λειψυδρία είναι η πιο ορατή πληγή για την Κέρκυρα.

Δεν φυσικά η μόνη.

Όμως οταν ένα νησί πυλωνας τουελληνικου τουρισμού μένει εκτός προγράμματος δράσεων της κυβέρνησης,μετά μάλιστα από τρεις διαδοχικές δεσμεύσεις που δεν έγιναν έργο (200 εκατ. το 2022, 150 εκατ. το 2023, και χαμενα 50 εκατ. της προηγούμενης κυβέρνησης που δεν προχώρησαν), το ερώτημα ξεπερνά το νερό.

Αφορά έναν τρόπο διακυβέρνησης: Η Κέρκυρα γίνεται τελικά τόπος ως σκηνικό εξαγγελιών, όχι ως πεδίο δράσης και ευθύνης.

Πέραν του νερου η υγεία είναι επισης μια πονεμενη ιστορία που μετριέται σε αποχωρήσεις γιατρών.

Στα επτά χρόνια της διακυβέρνησης της ΝΔ, και ιδιαίτερα στα πρώτα τέσσερα, 17 γιατροί αποχώρησαν από το Νοσοκομείο Κέρκυρας.

Δεν έφυγαν από ευκαιριακή επιλογή.

Έφυγαν, όπως καταγγέλλεται, εξαιτίας των συνθηκών που διαμόρφωσε μια διοίκηση διορισμένη από την ίδια την κυβέρνηση.

Το αποτέλεσμα είναι σήμερα ορατό: οι ελλείψεις προσωπικού είναι εκρηκτικές και η παθολογική κλινική λειτουργεί με τρεις μόλις γιατρούς.

Σε ένα νησί που δέχεται εκατομμύρια επισκέπτες κάθε καλοκαίρι, αυτό δεν είναι διοικητική λεπτομέρεια.

Είναι ζήτημα ασφάλειας για κατοίκους και επισκέπτες.

Η εθνική κυριαρχία επισης απο τους δήθεν πατριωτες του θρησκεία ,Πατρίδα, Οικογένεια, βρίσκεται σε υποχώρηση.

Ο πομπός μεσαίων κυμάτων της ΕΡΑ Κέρκυρας είναι βουβός εδώ και τέσσερα χρόνια.

Για ένα νησί στα δυτικά σύνορα της χώρας, με ιστορικό ρόλο στη διάδοση της ελληνικής φωνής πέρα από τη θάλασσα, η σιωπή του πομπού έχει διάσταση εθνική.

Μια κυβέρνηση που επικαλείται διαρκώς την εθνική ασφάλεια δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί ένα τέτοιο εργαλείο παραμένει εκτός λειτουργίας τόσο καιρό.

Η κληρονομιά μας που ρημάζει Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται στην αρχιτεκτονική και πολιτιστική κληρονομιά της Κέρκυρας, που είναι μνημείο παγκόσμιας αξίας και βασικό κεφάλαιο της οικονομίας του νησιού.

Κτίρια και μνημεια περιμένουν συντήρηση, χρηματοδότηση και πολιτική βούληση.

Όσοι δεν θέλουν να μιλήσουν για αυτό επικαλούνται πάντα τη «δημοσιονομική δυσκολία». Η ίδια δυσκολία όμως δεν εμποδίζει τις εκδηλώσεις και τις φωτογραφίες. Το Εθνικό Στάδιο επισης παραμένει εγκαταλελειμμένο, ενώ οι υποσχέσεις συνεχίζονται.

Εδώ το μοτίβο φαίνεται πιο καθαρά: ανακοίνωση, χρονοδιάγραμμα, σιωπή, νέα ανακοίνωση και μετά η αποκάλυψη της κοροϊδίας.

Όμως ο βουλευτής Κέρκυρας και υφυπουργός Στέφανος Γκίκας υπηρετεί στην κυβερνηση ως υφυπουργός Νησιωτικής Πολιτικής.

Το χαρτοφυλάκιό του τον καθιστά θεσμικά υπεύθυνο για ακριβώς τέτοια προβλήματα των νησιών.

Δεν έχει καταθέσει ερώτηση όταν ήταν απλος βουλευτής για την τύχη των 50 εκατομμυρίων που άφησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για το νερό, ούτε έχει ζητήσει δημόσια λογοδοσία για τα 200 εκατομμύρια που ο ίδιος ανήγγειλε το 2022 επισηςγια το νερό.Ούτε έχει ανοίξει δημόσια ζήτημα για το νοσοκομείο, τον πομπό ή το στάδιο.

Αυτό που παρατηρείται δεν είναι αδυναμία, αλλά επιλογή: ο εκλεγμένος εκπρόσωπος λειτουργεί ως φορέας των εξαγγελιών της κυβέρνησης προς το νησί και όχι ως φορέας των αιτημάτων του νησιού προς την κυβέρνηση.

Αρέσκεται στο συνεχές των ψεύτικων υποσχεσεων.

Η στάση αυτή έχει και μια προσωπική όψη.

Ο κ. Γκίκας ερχόταν παλαιότερα τακτικά στην τηλεοπτική μου εκπομπή.

Από τη στιγμή που του ασκήθηκε κριτική για τη σιωπή του στο ζήτημα της υδροδότησης, επάψε να ανταποκρίνεται, ούτε καν σε γραπτές προσκλήσεις.

Είναι σαφές λοιπον ότι ο δημόσιος διάλογος είναι ευπρόσδεκτος όσο προβάλλει και ανεπιθύμητος όταν ζητά λογαριασμό για όλα όσα αποδείχθηκαν ψευτικες υποσχέσεις.

Το κρίσιμο ερώτημα και η ευθύνη. Η Κέρκυρα όμως και οι Κέρκυρα οι δεν ζητουν χάρες.

Ζητουν να λειτουργεί το νοσοκομείο του νησιού, να ακούγεται ο πομπός της ΕΡΤ σε όλη την Κεντρική Μεσόγειο, να διατηρείται η αρχιτεκτονική κληρονομιά τους και να τρέχει το νερό στις βρύσες τους.

Επτά χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας από την ΝΔ, το μόνο που έχει πλεόνασμα είναι οι υποσχέσεις.

Και όταν η κομματική πειθαρχία αποδεικνύεται ισχυρότερη από την υποχρέωση του αντιπροσώπου απέναντι στους εκλογείς του, το πρόβλημα δεν είναι πια τεχνικό. Είναι πολιτικό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους