... και συνεχίζουμε με την ανάλυση των ιστοριών του "Ερημίτη του Ραχμαντάν" (Εκδόσεις Ιωλκός, 2024) "Ο τρελός καλόγερος" Εδώ έχουμε μια βουτιά σε έναν γοτθικό, μεσαιωνικό κόσμο τρόμου αλλά και λίγης...

Πλήρες Κείμενο:

... και συνεχίζουμε με την ανάλυση των ιστοριών του "Ερημίτη του Ραχμαντάν" (Εκδόσεις Ιωλκός, 2024) "Ο τρελός καλόγερος" Εδώ έχουμε μια βουτιά σε έναν γοτθικό, μεσαιωνικό κόσμο τρόμου αλλά και λίγης παράνοιας! Διαβάζοντας κάποτε το αγαπημένο μου περιοδικό εδώ και 37 χρόνια (περίπου), το METAL HAMMER GREECE (Official), και πιο συγκεκριμένα, μια κριτική για μία συναυλία των Candlemass, μου έκανε μεγάλη εντύπωση η περιγραφή του τραγουδιστή τους Messiah Marcolin ως "τρελού καλόγερου". Ο Messiah ήταν ευτραφής, φορούσε στις ζωντανές εμφανίσεις ένα ράσο καλόγερου με σκοινί δεμένο στη μέση και επιδιδόταν σε μία κινησιολογία δικής του έμπνευσης που συμπλήρωνε την εικόνα του τρελού καλόγερου.

Γιατί όμως έμεινε στο μυαλό μου αυτός ο χαρακτηρισμός; Γιατί δεν τον ξέχασα για τόσα χρόνια, μέχρι που ήρθε η ώρα να γράψω την ομώνυμη ιστορία; Στην παρουσίαση μιας ποιητικής συλλογής στον Ιανό, είχα ακούσει την φράση ότι "η ποίηση γεννιέται, όταν δύο λέξεις συναντηθούν για πρώτη φορά"... Λοιπόν, κάπως έτσι εξηγείται η δική μου έντονη εντύπωση από τη φράση "τρελός καλόγερος". Κανένα από τα δύο συνθετικά της φράσης δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο.

Ο συνδυασμός τους, όμως, έβαλε φωτιά στη φαντασία μου! Ο τρελός καλόγερος συμβόλιζε για μένα την διάρρηξη μιας ιερής εμπιστοσύνης.

Ο υπηρέτης του Θεού αποδεικνύεται υπηρέτης του Διαβόλου.

Εκείνος που εμπιστεύεσαι περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, αποδεικνύεται ο πιο ανάξιος εμπιστοσύνης από όλους.

Το κακό αποφασίζει με θράσος να μασκαρευτεί, φορώντας το ιερότερο ένδυμα που θα μπορούσε να υπάρξει.

Η θρησκεία, το μεγάλο καταφύγιο της ψυχής και το απάγκιο ηθικών αξιών σε έναν άγριο κόσμο, χρησιμοποιείται ως ένα εύκολο μέσο για την καταλήστευση της ψυχής και του πορτοφολιού των ανθρώπων.

Η αίσθηση του παραλόγου και της ανιερότητας διαποτίζει αυτή την ιστορία και υποβάλλει την ιδέα ότι η θρησκεία, η ηθική, η λογική δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς άξιους φορείς, χωρίς τους ανθρώπους που μπορούν να τις εκπροσωπήσουν.

Το κακό φαίνεται ότι μπορεί να νικήσει. (Άραγε, προσωρινά ή μόνιμα;) Κι επομένως, οι άνθρωποι δεν επιλέγουμε να κάνουμε το καλό, απλώς επειδή στο τέλος πάντα νικάει.

Επιλέγουμε το καλό ανεξαρτήτως αποτελέσματος, ανεξαρτήτως της δύναμής του.

Αν το επεκτείνουμε λιγάκι, θα λέγαμε ότι κόσμος είναι γεμάτος από "τρελούς καλόγερους", από ανθρώπους που ποτέ δεν είσαι σίγουρος αν μπορείς να εμπιστευτείς, που ποτέ δεν είσαι σίγουρος τι επιδιώκουν, που ποτέ δεν είσαι σίγουρος αν θα σε κρεμάσουν την κρίσιμη στιγμή... Το βιβλίο είναι διαθέσιμο εδώ: https://www.public.gr/product/books/greek-books/literature/greek-literature/o-erimitis-tou-raxmantan-kai-alles-istories/2024888?utm_source=google&utm_medium=cpc&utm_campaign=S_ENTER_Greek_Books_Products_DSA_NB%2F&gad_source=1&gad_campaignid=22763591277&gclid=CjwKCAjw88HWBhA3EiwAo2Zd6Ch01fG6mqk5iIL_8fp2di1OK8HbOwT8Bh3G2gYYFYxmApfC2DphYRoCqOUQAvD_BwE https://www.politeianet.gr/el/products/9789606402333-dhmos-xrusos-iolkos-o-erhmiths-tou-raxmadan-kai-alles-istories https://iolcos.gr/eshop/titlos/o-erimitis-toy-rachmantan-kai-alles-istories/ https://www.nakasbookhouse.gr/el/proionta/vivlia-enilikon/elliniki-logotechnia/iolkos-o-erimitis-tou-rachmantan-kai-alles-istories_212216/?srsltid=AU7gw4WIlz9C8VHtjHqnHGWguKnoUOc11BMlRsKz2sRfyXZlYz9drm63

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους