Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΣΑΝ ΦΑΡΣΑ: 1968, 2026. ΙΔΙΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΒΑΣΑΝΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ Το 1968, ο εκδότης και αναλυτής Κωστής Χατζηκωστής δημοσίευσε στη κυπριακή «Σημερινή» ένα άρθρο-σταθμό υπό τον...

Πλήρες Κείμενο:

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΣΑΝ ΦΑΡΣΑ: 1968, 2026. ΙΔΙΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΒΑΣΑΝΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ Το 1968, ο εκδότης και αναλυτής Κωστής Χατζηκωστής δημοσίευσε στη κυπριακή «Σημερινή» ένα άρθρο-σταθμό υπό τον τίτλο «Προ του τέλους». Σε μια εποχή έντονων αναταράξεων, έθετε γυμνά τα αμείλικτα διλήμματα που βασάνιζαν τον Ελληνισμό: ➤«Πρέπει ή δεν πρέπει να συνηθίσωμεν με την ανάγκην υποταγής εις τας τουρκικάς θέσεις; Και εάν ούτως έχουν τα πράγματα, δεν είναι ιστορικώς επιβεβλημένον να υποταγώμεν εις την σημερινήν ανάγκην παρά εις την τραγικωτέραν αυριανήν;» Σχεδόν έξι δεκαετίες μετά, το κείμενο εκείνο δεν διαβάζεται απλώς ως ένα ιστορικό ντοκουμέντο, αλλά ως ένας καθρέφτης της σημερινής πραγματικότητας.

Η διαχείριση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου (Great Sea Interconnector - GSI) αποδεικνύει ότι τα ίδια διλήμματα, οι ίδιες αυταπάτες και ο ίδιος μηχανισμός εθνικής υποχωρητικότητας παραμένουν ενεργά, μεταμφιεσμένα αυτή τη φορά σε «επικοινωνιακή διαχείριση» και «τεχνικούς ελιγμούς». 1️⃣. Η Πολιτική του Wait and See και η Επικοινωνιακή Κοροϊδία των 6 Μιλίων Ο Κωστής Χατζηκωστής στηλιτεύει το 1968 τη μοιραία τακτική της ηγεσίας: ➤«Τοιαύτη ηρεμία θα ισοδυνάμει με μοιραίαν υποταγήν.

Και με συνέχισιν της καταστρεπτικής πολιτικής του WAIT AND SEE.

Πολιτικής της Βικτωριανής εποχής…» Σήμερα, η κυβέρνηση επιχειρεί να φιλοτεχνήσει την εικόνα μιας «γεωπολιτικής επανεκκίνησης», πανηγυρίζοντας για τα αιτήματα της γαλλικής Nexans προς το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών και το Λιμενικό για την έκδοση NAVTEX και την κατ' εξαίρεση χρήση του ερευνητικού σκάφους Abeille Marengo.

Όμως, όπως αποδεικνύεται αδιάσειστα από το επίσημο εξαιρετικά επείγον έγγραφο του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος (Διεύθυνση Λιμενικής Αστυνομίας, Αρ. Πρωτ.: 2132.10/ 72299 /2026, με ημερομηνία 14 Οκτωβρίου 2026), τα αιτήματα αφορούν ρητά: «...τις θαλάσσιες περιοχές των ερευνών οι οποίες εμπίπτουν εντός εθνικών χωρικών υδάτων.» Πρόκειται για μια στημένη επικοινωνιακή παράσταση. Η Αθήνα αδειοδοτεί τον εαυτό της στα 6 ναυτικά μίλια από τις ακτές της Κρήτης, όπου ασκεί απόλυτη εθνική κυριαρχία.

Διεξάγει έρευνες στην αυλή μας για να «γράψει» τυπική πρόοδο, ώστε να μη χαθεί η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση των 657 εκατομμυρίων ευρώ (Connecting Europe Facility - CEF) και η κυπριακή συμμετοχή των 100 εκατ. €. Αυτή η «κατάψυξη» του έργου στα 6 μίλια είναι η σύγχρονη εκδοχή του Wait and See: μια τεχνητή εικόνα προόδου που αφήνει το γεωπολιτικό αδιέξοδο στα διεθνή ύδατα εντελώς ανέγγιχτο. 2️⃣. Η Ψευδαίσθηση της Προστασίας των «Μεγάλων» Το 1968, το άρθρο της «Σημερινής» σημείωνε με διορατικότητα: ➤«Ουδείς Μεγάλος ενδιαφέρεται σοβαρώς ή συναρτά τα συμφέροντά του με το εάν αυτή η Νήσος είναι Τουρκική ή Ελληνική.

Συνεπώς ουδείς θα διαταράξη τον ύπνον του, διά να ανταποκριθή, εν δεδομένη στιγμή, εις τας τελευταίας τραγικάς κραυγάς που θα εκπέμψη η Κύπρος.» Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται πλήρως στο πεδίο του GSI: ➤Οι Γάλλοι της Nexans αποδείχθηκαν ανήμποροι (ή μη διατεθειμένοι) να διασπάσουν την τουρκική άρνηση στα διεθνή ύδατα ανατολικά της Κάσου. Η Ουάσινγκτον, κινούμενη στη βάση μιας αυστηρής Realpolitik και τηρώντας στάση ίσων αποστάσεων, κατέστησε σαφές ότι δεν προτίθεται να παρέμβει στρατιωτικά ή διπλωματικά για να επιβάλει την πόντιση του καλωδίου απέναντι στην Άγκυρα. 3️⃣. Το Σενάριο της «Παράδοσης»: Ο Τσίπρας ως Πρόθυμος Καλυπτής της Υποχωρητικότητας Το πιο επικίνδυνο σημείο της ανάλυσης του Χατζηκωστή το 1968 ήταν η προειδοποίηση για την ηττοπαθή νοοτροπία που αναζητά δικαιολογίες για να παραδοθεί: ➤«Εάν η κοινή εκτίμησις της σημερινής ηγεσίας του Ελληνισμού είναι ότι ουδείς τρόπος υπάρχει προς αποτροπήν χειροτέρων των μέχρι τούδε δεινών, παρά η λύσις κατά τας τουρκικάς αξιώσεις, τότε χωρίς χρονοτριβήν πρέπει να υπάρξη η υποταγή.» Αυτήν ακριβώς τη νοοτροπία επανέφερε στο προσκήνιο ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, στη συνέντευξή του στο ΚΡΗΤΗ TV, περιγράφοντας το σενάριο που κυοφορείται στο παρασκήνιο: «Εγώ αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι αυτή τη στιγμή επιχειρείται η επίλυση του προβλήματος με έναν τρόπο μέσω της γαλλικής εταιρείας που έχει αναλάβει την πόντιση του καλωδίου, όπου η γαλλική εταιρεία ενδεχομένως να ζητήσει άδεια από τις τουρκικές αρχές, εκ μέρους της Ελλάδας.

Και οι Τούρκοι θα λένε “μας ζητήσατε άδεια” και εμείς θα λέμε “όχι, εμείς δεν ζητήσαμε, ζήτησαν οι Γάλλοι”», προσθέτοντας πως «η πόντιση ενός καλωδίου προφανώς και δεν είναι αιτία πολέμου». Η δήλωση αυτή λειτουργεί ως πολιτικό αμορτισέρ της εθνικής υποχώρησης. Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται πρόθυμος να καλύψει πολιτικά μια πρωτοφανή διολίσθηση.

Να επιτραπεί σε μια ξένη εταιρεία να ζητήσει άδεια από την Τουρκία εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, την ώρα που η Αθήνα θα «σφυρίζει» στα 6 μίλια. ➤Η νομική και θεσμική πραγματικότητα όμως είναι αμείλικτη: Τυχόν αίτημα της εταιρείας προς την Τουρκία, νομικά και πρακτικά σημαίνει αίτημα της ίδιας της Ελλάδας, δεδομένου ότι η εταιρεία έχει εξουσιοδοτηθεί να εκτελέσει ένα ελληνικό και ευρωπαϊκό έργο σε περιοχή δυνητικής ελληνικής ΑΟΖ.

Η εταιρεία δεν λειτουργεί ως αυτόνομος ιδιώτης.

Η υποβολή αιτήματος από τον εργολάβο συνιστά έμμεση αλλά πλήρη αναγνώριση του παράνομου Τουρκολιβυκού Μνημοσύνου και του τουρκικού βέτο. ➡️Συμπέρασμα: Η Ιστορική Ευθύνη ενώπιον της Συνείδησης του Έθνους Όποιος παρατηρεί την τακτική της κυβέρνησης στα 6 μίλια και την προθυμία Τσίπρα να εξωραΐσει τη διολίσθηση προς την τουρκική αδειοδοποίηση, διαπιστώνει κάτι πολύ βαθύτερο από μια τακτική αποτυχία: ➤διαπιστώνει μια ηγεσία σε ηθική και πνευματική κατάρρευση.

Η πολιτική τάξη της χώρας συμπεριφέρεται σαν να πιστεύει ότι η Ιστορία είναι ένα επικοινωνιακό δελτίο ειδήσεων που σβήνει την επόμενη μέρα.

Ψεύδεται απέναντι στον εαυτό της, ψεύδεται απέναντι στον ελληνικό λαό και, το χειρότερο, αυταπατάται ότι μπορεί να εξαπατήσει τη σκληρή πραγματικότητα του νεοοθωμανικού αναθεωρητισμού. ➤Στην Κυβέρνηση: Το να βαφτίζετε τις έρευνες στην αυλή μας ως «γεωπολιτική επανεκκίνηση» για να διασώσετε τα ευρωπαϊκά κονδύλια, δεν συνιστά στρατηγική, συνιστά ομολογία αδυναμίας.

Αν δεν τολμάτε να εκδώσετε NAVTEX στα διεθνή ύδατα της αρμοδιότητάς της Ελλάδας και να την υποστηρίξετε, τότε παραδίδετε αμαχητί τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας. ➤Στους «Πρόθυμους» της Αντιπολίτευσης: Το να προσφέρετε πολιτικό άλλοθι στη διολίσθηση, βαφτίζοντας την εκχώρηση δικαιωμάτων μέσω τρίτων ως «ελιγμό», δεν είναι ρεαλισμός,είναι ηθική νομιμοποίηση της εθνικής υποταγής.

Η ηγεσία του τόπου οφείλει να καταλάβει ότι το τίμημα της δειλίας είναι πάντα ακριβότερο από το τίμημα της αντίστασης.

Όταν υποχωρείς στα 6,01 μίλια σήμερα, αύριο θα υποχωρήσεις μέσα στα ίδια σου τα σπίτια. Ο Ελληνισμός δεν στερήθηκε ποτέ από Δίκαιο, ούτε από ψυχική δύναμη.

Στερείται, δυστυχώς, μιας ηγεσίας με πνευματικό έρμα, ιστορική συνείδηση και εθνική αυτοπεποίθηση.

Η διακυβέρνηση ενός έθνους με την ιστορία, την κληρονομιά και τις υπαρξιακές προκλήσεις του Ελληνισμού δεν είναι διοικητικό καθήκον διεκπεραίωσης, ούτε πεδίο επικοινωνιακών τακτικισμών.

Όποιος αδυνατεί ή διστάζει να σηκώσει το ιστορικό βάρος της προάσπισης της εθνικής κυριαρχίας, οφείλει με αίσθημα ευθύνης να παραμερίσει, διότι σε αυτή την κρίσιμη καμπή, όποιος δεν μπορεί να φανεί αντάξιος της Ιστορίας του Ελληνισμού, δεν δικαιούται να κατέχει κυβερνητικά αξιώματα. Τσαμης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους