Από τον «Καθηγητή Σταρ» της Κορέας στην Ελλάδα του σήμερα Όταν αλλάζουν οι προτεραιότητες της παιδείας Παρακολούθησα στο Netflix μερικά επεισόδια της κορεατικής σειράς «Ταχύρρυθμα στον Έρωτα» και...

Πλήρες Κείμενο:

Από τον «Καθηγητή Σταρ» της Κορέας στην Ελλάδα του σήμερα Όταν αλλάζουν οι προτεραιότητες της παιδείας Παρακολούθησα στο Netflix μερικά επεισόδια της κορεατικής σειράς «Ταχύρρυθμα στον Έρωτα» και στάθηκα ιδιαίτερα σε μια πλευρά της ιστορίας που έχει μεγάλο ενδιαφέρον για εμάς τους ανθρώπους της εκπαίδευσης.

Ο πρωταγωνιστής είναι καθηγητής σε φροντιστήριο.

Όχι ένας οποιοσδήποτε καθηγητής, αλλά ο «Καθηγητής Σταρ», όπως αποκαλείται.

Ένας εκπαιδευτικός με τεράστια φήμη και εμπορική αξία, που, όπως λέει ο ίδιος, ξεπερνά το ένα τρισεκατομμύριο γουόν! Στη Νότια Κορέα, ο ανταγωνισμός για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια είναι εξαιρετικά σκληρός.

Τα φροντιστήρια αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της εκπαιδευτικής διαδρομής των μαθητών, οι τάξεις αριθμούν περισσότερα από 25 παιδιά και οι γονείς, ιδιαίτερα οι μητέρες, παρακολουθούν με αγωνία κάθε βήμα της προετοιμασίας τους.

Η επιτυχία στις εισαγωγικές εξετάσεις δεν είναι απλώς ένας εκπαιδευτικός στόχος.

Συχνά θεωρείται το εισιτήριο για μια καλύτερη κοινωνική και επαγγελματική ζωή.

Και τότε έκανα μια σκέψη που με γύρισε αρκετές δεκαετίες πίσω, στα δικά μας σχολεία.

Θυμάμαι παλιά τους γονείς να περιμένουν έξω από τα σχολεία με αγωνία, για να μάθουν πώς έγραψαν τα παιδιά τους.

Περίμεναν να δουν τα αποτελέσματα, να μοιραστούν τη χαρά της επιτυχίας ή την απογοήτευση μιας αποτυχίας.

Η εισαγωγή στο πανεπιστήμιο αποτελούσε όνειρο για ολόκληρη την οικογένεια.

Ήταν ένας στόχος για τον οποίο γονείς και παιδιά έδιναν καθημερινά τη δική τους μάχη.

Σήμερα, όμως, η εικόνα έχει αλλάξει αισθητά.

Δεν βλέπουμε πια την ίδια αγωνία έξω από τα σχολεία.

Δεν βλέπουμε την ίδια προσμονή, την ίδια ένταση, το ίδιο ενδιαφέρον για το αποτέλεσμα των εξετάσεων.

Η κορεατική κοινωνία μάς δείχνει την υπερβολή ενός εκπαιδευτικού συστήματος όπου ο ανταγωνισμός μπορεί να γίνει ασφυκτικός.

Η δική μας κοινωνία, από την άλλη, κινδυνεύει να περάσει στο αντίθετο άκρο, αν η προσπάθεια για έναν υψηλό στόχο πάψει να αποτελεί σημαντική αξία.

Ως μαθηματικός και εκπαιδευτικός, αλλά και ως άνθρωπος που έχει αφιερώσει δεκαετίες στην παράλληλη παιδεία, πιστεύω ότι το ζητούμενο δεν είναι να δημιουργήσουμε περισσότερους «καθηγητές Σταρ», ούτε να μετατρέψουμε τα παιδιά μας σε μηχανές εξετάσεων.

Το ζητούμενο είναι να ξαναδώσουμε στους νέους κίνητρα.

Να τους βοηθήσουμε να ανακαλύψουν τις δυνατότητές τους, να θέτουν στόχους και να αγωνίζονται για να τους πετύχουν.

Και να θυμίσουμε στους γονείς ότι η παιδεία δεν είναι ούτε αγώνας δρόμου ούτε απλή απόκτηση ενός πτυχίου.

Είναι η προετοιμασία ενός νέου ανθρώπου για τη ζωή.

Γιατί τελικά, το ερώτημα δεν είναι αν θα αποκτήσουμε κι εμείς τον δικό μας «Καθηγητή Σταρ». Είναι αν εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι αξίζει να αγωνιζόμαστε για τη γνώση, την πρόοδο και την επιτυχία. Και αυτό είναι ένα ερώτημα που αξίζει να μας προβληματίσει όλους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους