Το ημερολόγιο έδειχνε 16 Οκτωβρίου του 1967 όταν πέθανε ο χαρισματικός μπαντονεονίστας, μαέστρος, καθηγητής και συνθέτης Pedro Maffia ή "El pibe de Flores" ("Το παιδί της Flores"

Πλήρες Κείμενο:

Το ημερολόγιο έδειχνε 16 Οκτωβρίου του 1967 όταν πέθανε ο χαρισματικός μπαντονεονίστας, μαέστρος, καθηγητής και συνθέτης Pedro Maffia ή "El pibe de Flores" ("Το παιδί της Flores" - Flores: γειτονιά του Buenos Aires) όπως ήταν το παρατσούκλι του, ο οποίος είχε γεννηθεί στις 28 Αυγούστου του 1899 στο Buenos Aires.

Σύμφωνα με τον Julio Nudler είναι μυστήριο το ποιο μυστικό χάρισμα έκανε τον Pedro Maffia να ανακαλύψει τον πυρήνα των ήχων του μπαντονεόν που μέχρι τότε δεν είχε ανακαλύψει κανείς καθώς μέχρι τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα οι μπαντονεονίστες μιμούνταν με το μπαντονεόν ως επί το πλείστον τον ήχο του φλάουτου. Ο Maffia ως παιδί είχε υποστεί συχνούς ξυλοδαρμούς με αλυσίδα από τον αυστηρό πατέρα του που τον ανάγκαζε να ζητιανεύει κάθε φορά που έπαιζε κάποιο tango.

Ίσως ήταν αυτό που τον έκανε να ανακαλύψει κάτι πιο βαθύ στο όργανο εγκαταλείποντας τη παιχνιδιάρικη χροιά της Παλιάς Φρουράς και προσδίδοντας του ένα τόνο πιο σοβαρό, συγκεντρωμένο, ονειροπόλο και συχνά θλιμμένο.

Ξεκίνησε στο μπαρ "El Capuchino" σχηματίζοντας ένα ντουέτο με τον κιθαρίστα Justo Rodríguez στο οποίο προστέθηκε το βιολί του Fausto Frontera.

Το πραγματικό επαγγελματικό του ξεκίνημα βέβαια πραγματοποιήθηκε στο τσίρκο "Fontanella" με ένα κουαρτέτο το οποίο απαρτίζονταν από τον ίδιο μαζί με τους Fausto Frontera, Pedro Ramíres και José Di Nápoli.

Από εκεί συνέχισε στο μπαρ "La Marina" της la Boca με ένα τρίο ενώ το 1913 είχε ήδη σχηματίσει το δικό του τρίο.

Ύστερα από κάποιες σόλο εμφανίσεις ως μπαντονεονίστας, εντάχθηκε στην ορχήστρα του Roberto Firpo.

Στη συνέχεια πέρασε από τις ορχήστρες των Canaro-Martínez, Francisco Lomuto και Julio De Caro πριν επιστρέψει σε εκείνη του Roberto Firpo το 1920.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε επίσης με το Sexteto Martínez, τον Luis Petrucelli, τον Juan Carlos Cobián και το quinteto Pebeco μέχρι που σχημάτισε τη δική του ορχήστρα.

Ως συνθέτης είχε γράψει τη μουσική πολλών αξιόλογων tangos μεταξύ των οποίων βρίσκονται και τα "Amarguras", "Amurado"," Bien frappe", "Noche de reyes", "Pobre gallo bataraz", "Taconeando", "Te aconsejo que me olvides" και "Ventarrón".

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους