Ο Πολάκης είναι αυτό που λέμε, το βαρύ πυροβολικό σήμερα όχι στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς. Παρά τα ελαττώματά του, έχει καταφέρει να μιλάει και να πείθει, έχει καταφέρει να...
Ο Πολάκης είναι αυτό που λέμε, το βαρύ πυροβολικό σήμερα όχι στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς.
Παρά τα ελαττώματά του, έχει καταφέρει να μιλάει και να πείθει, έχει καταφέρει να είναι σήμερα από τους πιο πειστικούς κι επιδραστικούς πολιτικούς σε ένα πολιτικό σύστημα που έχει μεγάλο πρόβλημα πειθούς κι εμπιστοσύνης.
Δεν μπορεί ασφαλώς να λείπει από την επόμενη Βουλή και την αριστερή της αντιπολίτευση.
Όμως, το σημείο στο οποίο θέτει ζήτημα εσωκομματικών εκλογικών διαδικασίων δεν είναι κατάλληλο.
Ακόμη κι αν φαίνεται να είναι ο πιο ισχυρός παίκτης σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ, μια ανταγωνιστική εκλογική διαδικασία ακόμη ίσως και λιγότερο από 6μηνο πριν τις εκλογές το πιο πιθανό είναι να ναρκοθετήσει την ανασυγκρότηση του κόμματος και να έχει τελικά ως αποτέλεσμα όχι απλώς τη μη δυναμική παρουσία του στις επερχόμενες εκλογές, αλλά ακόμη και την καταρρευσή του.
Αντί να μπει, λοιπόν, πάλι σε ένα τρίμηνο εσωκομματικών τριβών καλό είναι να συνεχίσει στον ίδιο δρόμο της συλλογικής ηγεσίας με συστράτευση όλων βέβαια.
Αν υπάρχει περιθώριο για να υπάρξει στον τελικό σχηματισμό του κόμματος πριν τις εκλογές ένα μοντέλο συμπροέδρων στα πρότυπα του Die Linke με τον Πολάκη Πρόεδρο του Κόμματος και τη Δούρου Πρόεδρο της ΚΟ καλό είναι να διερευνηθεί.
Πάντα, όμως, σε ένα κλίμα συναίνεσης και συστράτευσης.
Γιατί αυτό προέχει όλων.
Ειδικότερα σήμερα σε μια συγκυρία που η αριστερή προοδευτική πολιτική φλερτάρει με το περιθώριο ή την εξουδετέρωσή της μέσα σε κεντρώα μη αντιπαραθετικά σενάρια.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους