Σήμερα, οριακά πρόλαβα να πεταχτώ μέχρι το σούπερ μάρκετ. Από αυτές τις φορές που πας βιαστικά γιατί σε περιμένουν άλλα δέκα πράγματα στο σπίτι. Παίρνω τα κλειδιά μου, κλείνω την πόρτα και βγαίνω...
Σήμερα, οριακά πρόλαβα να πεταχτώ μέχρι το σούπερ μάρκετ. Από αυτές τις φορές που πας βιαστικά γιατί σε περιμένουν άλλα δέκα πράγματα στο σπίτι.
Παίρνω τα κλειδιά μου, κλείνω την πόρτα και βγαίνω.
Δεν έχω προλάβει να κάνω λίγα βήματα και αρχίζω να νιώθω ότι με κοιτάνε.
Μια γυναίκα περνάει από δίπλα μου και χαμογελάει.
Ένας κύριος γυρίζει το κεφάλι του.
Μια άλλη με κοιτάζει λίγο πιο επίμονα.
Προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου πως είναι η ιδέα μου.
Εξάλλου ο κόσμος έχει τα δικά του προβλήματα για να κοιτάει εμένα… Μπαίνω στο σούπερ μάρκετ και, για κάποιον λόγο, το πράγμα συνεχίζεται.
Κάποιες γυναίκες με κοιτάζουν και χαμογελούν.
Άλλοι έχουν εκείνο το βλέμμα της περιέργειας, σαν να ξέρουν κάτι που εγώ αγνοώ.
Κι όσο περισσότερο προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι όλα είναι στο μυαλό μου, τόσο περισσότερο αναρωτιέμαι τι συμβαίνει.
Μπαίνω στο ανσασερ για να πάω στον πάνω όροφο του καταστήματος.
Σηκώνω το βλέμμα και κοιτάζω τον καθρέφτη.
Μένω αποσβολωμένη να κοιτάζω το είδωλό μου για μερικά δευτερόλεπτα, μέχρι που καταλαβαίνω τι έχει συμβεί. Η Αναστασία με είχε ζωγραφίσει στο πρόσωπο! Ξαφνικά, θυμάμαι και το μαντηλάκι.
Είχε ήρθε με μωρομάντηλο και με έπεισε ότι θα με καθαρίσει, πώς με σκούπισε με τόση προθυμία.
Και εγώ την πίστεψα.
Εκείνη, προφανώς, είχε ολοκληρώσει το έργο της και με άφησε να κυκλοφορώ στον κόσμο σαν να μη συμβαίνει τίποτα.
Βάζω τα γέλια μόνη μου μέσα στο ασανσέρ.
Τόση ώρα προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι είναι όλα ιδέα μου, ενώ η μικρή καλλιτέχνιδα είχε φροντίσει να με κάνει να ξεχωρίζω! Και ξέρετε ποιο είναι το καλύτερο; Ότι αν τη ρωτήσω, είμαι σχεδόν σίγουρη πως θα με κοιτάξει με το πιο αθώο ύφος του κόσμου και θα μου πει ότι εκείνη με καθάρισε κανονικά.
Γιατί έτσι είναι τα παιδιά.
Μπορούν να σου κάνουν την πιο απίθανη σκανταλιά και δύο λεπτά μετά να σε κοιτάζουν σαν να μην έχουν ιδέα για τι πράγμα μιλάς.
Κι εγώ; Εγώ απλώς πρέπει να θυμάμαι να κοιτάζομαι στον καθρέφτη πριν βγω από το σπίτι.
Γιατί με την Αναστασία ποτέ δεν ξέρεις αν φεύγεις για το σούπερ μάρκετ ή αν πρόκειται να εγκαινιάσεις μια νέα καλλιτεχνική περίοδο… Εσείς κατά αλλά καλά ;;
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους