Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μακροσκελές, αλλά μας ζητήθηκε να παρουσιαστεί το θέμα που αφορά έναν κλάδο προς εξαφάνιση που στοχοποιείται, αλλά και χιλιάδες οικογένειες με παιδιά.

Ένα θέμα που θα έπρεπε να είχαν πάρει θέση οι εναπομείναντες Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων που λειτουργούν πραγματικά και δεν είναι βιτρίνα και αφορά τα παιδιά τους.

Οδηγούν τα σχολικά κυλικεία στο κλείσιμο για να επωφεληθούν λίγοι και μεγάλοι''παίχτες'' της διατροφικής βιομηχανίας και της τυποποιημένης μαζικής εστίασης.

Μια εξοντωτική για τους μικρούς επαγγελματίες των κυλικείων και προβληματική για την ομαλή λειτουργία των σχολείων κατάσταση έχει προκαλέσει η πρόσφατη υπουργική απόφαση της υφυπουργού υγείας, Ειρήνης Αγαπηδάκη.

Μια υφυπουργός που ψάχνει άλλοθι με το πρόσχημα της παιδικής παχυσαρκίας, για να δικαιολογήσει κάτι ''χαμένα'' εκατομμύρια από το Ταμείο Ανάκαμψης και τα αναπάντητα ερωτήματα για την εμπλοκή της στο σκάνδαλο της χρηματοδότησης του ελληνικού παραρτήματος της UNESCO, όπως εκτεταμένα έχει φέρει στο φως η εφημερίδα Δημοκρατία.

Σύμφωνα με όσα προκύπτουν από τις σχετικές πράξεις, το γραφείο της UNICEF στην Ελλάδα χρηματοδοτήθηκε από την Ειρήνη Αγαπηδάκη για το έργο «Εθνικό Πρόγραμμα Άσκησης και Υγιεινής Διατροφής / Αντιμετώπιση της Παιδικής Παχυσαρκίας» συνολικού ύψους 44.728.444 ευρώ (η συνεισφορά του Ταμείου Ανάκαμψης σε αυτό είναι 36.071.326 ευρώ) και «Προαγωγή Υγείας Παιδιού και Οικογένειας» ύψους 34.969.316 ευρώ (η συνεισφορά του Ταμείου Ανάκαμψης ήταν 21.791.250 ευρώ). Επιπλέον 16.533.324,28 ευρώ έδωσε ακόμη στη UNICEF η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη από το Ταμείο Ανάκαμψης, καθώς ετοιμάζεται να κατέβει στις βουλευτικές εκλογές στη Δυτική Αθήνα κι όχι… κάτω από την ασφάλεια του ψηφοδελτίου Επικρατείας στην πρώτη και άρα σίγουρα εκλόγιμη θέση, όπως την προηγούμενη φορά.

Κι όλα αυτά, ενώ ακόμη δεν έχει δώσει καμία απάντηση για το πού πήγαν τα προηγούμενα 69.000.000 ευρώ τα οποία αποκάλυψε η εφημερίδα σε σειρά ρεπορτάζ από τον περασμένο Μάρτιο.

Μάλιστα, οι προηγούμενες επιχορηγήσεις μπορεί να είναι και περισσότερες από 69.000.000 ευρώ και όχι λιγότερες, όπως υπονόησε η υπουργός σε πρόσφατη τηλεοπτική της συνέντευξη, καθώς από τις νέες πράξεις επιχορήγησης των 16.533.324,28 προκύπτει ότι για τα δύο προγράμματα για τα οποία έχει γράψει η εφημερίδα με ατράνταχτα στοιχεία, η UNICEF έχει πάρει τελικά πάνω από 94.000.000 ευρώ.

Απίστευτο νούμερο! Τα δύο αυτά προγράμματα είναι το «Εθνικό Πρόγραμμα Άσκησης και Υγιεινής Διατροφής / Αντιμετώπιση της Παιδικής Παχυσαρκίας» και το «Προαγωγή Υγείας Παιδιού και Οικογένειας». Το πού έχουν δαπανηθεί τα χρήματα παραμένει άγνωστο, καθώς το ελληνικό γραφείο της UNICEF δεν είναι εγγεγραμμένο στο Μητρώο Επιχορηγούμενων Φορέων (ΜΕΦ), που δημιουργήθηκε ακριβώς για τη διαφάνεια και τη λογοδοσία στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος που λαμβάνουν οι διάφοροι οργανισμοί.

Έτσι, ανάλυση των δαπανών δεν υπάρχει.

Σίγουρα ένα μεγάλο ποσοστό από αυτά δόθηκε σε επικοινωνία, καθώς πλημμύρισαν τα μέσα ενημέρωσης πληρωμένα δημοσιεύματα για όποιες δράσεις έγιναν, με το πρόσωπο της Αγαπηδάκη φυσικά να πρωτοστατεί, κάτω από το θετικό μήνυμα ότι οργανώνονται πράγματα για το καλό των παιδιών.

Στο θέμα λοιπόν που έχει άμεση σχέση με τα παραπάνω και που έχει δημοσιεύσει η εφημερίδα και δεν υπάρχει καμία πειστική κυβερνητική απάντηση,έρχεται τώρα μια εξοντωτική για τους επαγγελματίες και προβληματική για την ομαλή λειτουργία των σχολείων κατάσταση, που έχει προκαλέσει η πρόσφατη απόφαση του υπουργείου Υγείας σχετικά με τα είδη και τα... γραμμάρια που επιτρέπεται να πωλούνται στα κυλικεία των σχολείων.

Όπως αναφέρουν οι 4.500 επαγγελματίες του κλάδου, οι νέες προβλέψεις δείχνουν να τείνουν μάλλον στο να κλείσουν οριστικώς τους ίδιους, παρά στο να επιτευχθεί ο δήθεν διακηρυκτικός στόχος της αντιμετώπισης της παιδικής παχυσαρκίας.

Η τρέχουσα νομοθεσία προβλέπει την εξαφάνιση ειδών από τα σχολικά κυλικεία και τη μείωση του μεγέθους των παρεχόμενων μερίδων.

Ενδεικτικά, από την αρχή της φετινής χρονιάς απαγορεύονται οι ζαμπονοτυρόπιτες και οι λουκανικόπιτες και μια σειρά άλλων, ενώ οι τυρόπιτες και οι χορτόπιτες θα πρέπει να ζυγίζουν το πολύ (!) 100 γραμμάρια.

Τα δε κουλούρια πρέπει να έχουν το λιλιπούτειο βάρος και μέγεθος τω 60 γραμμαρίων! Με αυτά τα γραμμάρια θα πρέπει να ''χορτάσουν'' τα παιδιά και να αντέξουν το πρόγραμμα όλης της σχολικής ημέρας! Τα δε σάντουιτς απαγορεύεται να περιέχουν οποιοδήποτε αλλαντικό πλην της βραστής και ψητής γαλοπούλας και του βραστού και ψητού κοτόπουλου, ενώ το βάρος του ψωμιού τους απαγορεύεται να υπερβαίνει τα 80 γραμμάρια, χωρίς καμία σως(σάλτσα) ακόμη κι αν είναι με πολύ χαμηλά ή μηδαμινά λιπαρά! Στην πράξη, το νομοσχέδιο της Αγαπηδάκη σημαίνει την εξόντωση των κυλικειαρχών και την εξαφάνιση του σχολικού κυλικείου, όπως το γνωρίζαμε και την αντικατάστασή του από μεγάλους εργολάβους ή αυτόματους πωλητές αμφιβόλων ποιοτικών βιομηχανοποιημένων προιόντων.

Καθώς τα κυλικεία δεσμεύονται να πουλούν τυρόπιτες 100 -το πολύ- γραμμαρίων, οι μαθητές στρέφονται στα παρακείμενα καταστήματα, ψωνίζοντας και τρώγοντας ό,τι επιθυμούν, τα περισσότερα εκ των οποίων βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τα σχολεία.

Την ίδια ώρα το delivery στα κάγκελα του σχολείου κάνει «πάρτι», παρά την πρόσφατη σχετική δήθεν απαγόρευση.

Η απαγόρευση του delivery στα σχολεία που θεσμοθετήθηκε με μια πρόσθετη εγκύκλιο την περασμένη εβδομάδα δεν απαντά ακριβώς στο ζήτημα, καθώς όχι μόνο είναι αμφίβολο το κατά πόσον και από ποιον μπορεί να εφαρμοστεί, αλλά και καθώς δεν θα εμποδίσει τους μαθητές, ιδίως της δευτεροβάθμιας, από το να ψωνίζουν από παρακείμενα καταστήματα. ''4.500 άνθρωποι βιοπαλαιστές του χαμηλού μεροκάματου βρισκόμαστε πραγματικά σε απόγνωση'', αναφέρει μία κυρία κυλικειάρχης. ''Έχουμε αγοράσει τα προϊόντα που μας επιβάλλουν (κεφίρ, ταχίνι, φρουτοσαλάτες, χαλβάδες) που ούτε με το ζόρι δεν τα τρώνε τα παιδιά και προσπαθούμε εμείς να τα πείσουμε για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε'',αναφέρει χαρακτηριστικά Μάλιστα, η επαγγελματίας δεν αποκλείει το ενδεχόμενο, εάν τα κυλικεία, όπως τα ξέραμε, εξαφανιστούν και τον ρόλο τους αναλάβουν γνωστοί μεγάλοι εργολάβοι της εστίασης, οι περιορισμοί στα προϊόντα'να χαλαρώσουν και οι λίστες των προϊόντων ''ως δια μαγείας'' ξαφνικά να αλλάξουν.

Ενδεικτικό από αυτή την άποψη είναι το ότι σε αρκετά σχολεία τα κυλικεία που έκλεισαν γιατί δεν μπορούν να λειτουργήσουν σε αυτές τις συνθήκες, ήδη υποκαθίστανται από αυτόματους πωλητές με προϊόντα αμφιβόλου ποιοτικής προέλευσης.

Σύμφωνα δε με όσα αναφέρθηκαν στον ρ/σ Παραπολιτικά από την αντιπρόεδρο του Σωματείου Σχολικών Κυλικείων Αττικής, Μυρτώ Δεμίρη, πάνω από 300 κυλικεία έκλεισαν μέσα στο τελευταίο δίμηνο, ενώ και πολλοί διαγωνισμοί για την ανάθεση δημοσίων σχολικών κυλικείων υπήρξαν άγονοι, λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος, σε αυτό το κλίμα ασφυξίας που δημιουργεί η απόφαση Αγαπηδάκη.

Αναφερόμενη στους αυτόματους πωλητές, η αντιπρόεδρος του Σωματείου αντιπαραβάλλει τα προϊόντα τους με εκείνα που, όπως σημειώνει, παρασκευάζονται καθημερινά μέσα στα σχολικά κυλικεία. ''Το σάντουιτς που εμείς καθημερινά έχουμε, με φρέσκο ψωμί και φρέσκα υλικά, φρέσκια ντομάτα, φρέσκο μαρούλι και φρεσκοκομμένο τυρί, είναι διαφορετικό'', ανέφερε.

Με αυτόν τον τρόπο εκφράζει την ανησυχία της για το κατά πόσο η αντικατάσταση ενός κλειστού κυλικείου από έναν αυτόματο πωλητή μπορεί να προσφέρει αντίστοιχες επιλογές στους μαθητές.

Ήδη σε ανακοίνωση που εξέδωσε στα τέλη Σεπτεμβρίου, η ίδια η ΟΛΜΕ (Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης) παρουσιάζει ένα σκεπτικό που αντικρούει και κατακεραυνώνει την μονοδιάστατη απόδοση του φαινομένου στο μενού των σχολικών κυλικείων, ενώ σκιαγραφεί και το ποιοι θα μπορούσαν να είναι οι μόνοι ωφελούμενοι από μια τέτοια πολιτική: Η ΟΛΜΕ απαντά στο υπουργείο Υγείας για τα κυλικεία : ''Μονοδιάστατες εξηγήσεις'' και ''φωτογραφικές'' διατάξεις. ''Σε μια χώρα όπως η δική μας η οποία κατατάσσεται τρίτη (3η) πανευρωπαϊκά στην παιδική παχυσαρκία είναι εξαιρετικά ισχυρή ανάγκη να δοθούν ερμηνείες και απαντήσεις για τις αιτίες του φαινομένου με τρόπο επιστημονικό και ουσιαστικό.

Για αυτό και η αναζήτηση της αιτίας, με τρόπο μονοδιάστατο, είναι μάλλον παράδοξο να αναζητηθεί στα κυλικεία και απαιτεί βαθύτερη διερεύνηση. Συγκεκριμένα: Χιλιάδες σχολεία στερούνται γυμναστηρίων και βασικού εξοπλισμού, την ώρα που η οργανωμένη άθληση έχει μετατραπεί σε ακριβό αγαθό μέσω συνδρομών σε σωματεία, εν μέσω παντελούς απουσίας δημόσιων, δωρεάν προγραμμάτων άσκησης.

Δράσεις όπως η Αγωγή Υγείας υλοποιούνται υποχρεωτικά εκτός ωραρίου, χωρίς καμία κρατική κάλυψη για υπερωρίες ή αναλώσιμα, βασιζόμενες αποκλειστικά στο μεράκι των εκπαιδευτικών.

Απουσιάζει ένα οργανωμένο, δωρεάν κρατικό πρόγραμμα σίτισης στα σχολεία υπό την επιστημονική καθοδήγηση διαιτολόγων.

Η ακρίβεια αναγκάζει τις οικογένειες να επιλέγουν τρόφιμα με γνώμονα το χαμηλό κόστος και όχι τη διατροφική αξία.

Οι δημόσιες πολιτικές θα πρέπει να επικεντρωθούν πραγματικά στην υγεία των παιδιών και για αυτό οι πολιτικές θα έπρεπε να επικεντρώνονταν πρώτα στη φυσική αγωγή, στις αθλητικές υποδομές και στη στήριξη του οικογενειακού εισοδήματος και μετά στο κυλικείο''. Πώς όμως διαμορφώνεται η πραγματικότητα; Το πρόβλημα εντείνεται στη νέα ΥΑ από τη φύση των νέων προδιαγραφών που θέτει και οι οποίες έχουν προκαλέσει δικαιολογημένες αντιδράσεις.

Δεν πρόκειται για γενικούς κανόνες υγιεινής και ασφάλειας τροφίμων, αλλά για εξαιρετικά λεπτομερείς απαιτήσεις σε βάρη, συσκευασίες και μορφές διάθεσης προϊόντων, προδιαγραφές τόσο συγκεκριμένες, που ελάχιστοι μπορούν πραγματικά να τις καλύψουν και ταυτόχρονα να μπορέσουν να επιβιώσουν.

Ποιοι, αλήθεια, διαθέτουν ήδη έτοιμα τυποποιημένα προϊόντα και οργανωμένα δίκτυα διανομής, ικανά να καλύψουν αυτές τις “φωτογραφικές” απαιτήσεις; Σίγουρα όχι οι μικροί βιοπαλαιστές κυλικειάρχες.

Οι μικρές επιχειρήσεις και οι τοπικοί παραγωγοί αποκλείονται στην πράξη από τη συνεργασία με τα κυλικεία, ενώ πίσω από την επίκληση της υγιεινής διατροφής φαίνεται να ενισχύεται αποκλειστικά η θέση των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων του κλάδου τροφίμων.

Όχι τυχαία, άλλωστε, προβλέπεται στη νέα ΥΑ και η δυνατότητα λειτουργίας αυτόματων πωλητών όπου δεν υπάρχει κυλικείο, μηχανημάτων που εξ ορισμού αποκλείουν τα φρέσκα προϊόντα υπέρ των βιομηχανικών σνακ, εκμηδενίζοντας παράλληλα την ανθρώπινη επαφή, τη ζωντανή επικοινωνία και τη στοιχειώδη εξατομικευμένη μέριμνα για μαθητές με τροφικές ιδιαιτερότητες ή αλλεργίες.

Το βαρύτερο πλήγμα, ωστόσο, είναι διοικητικό και οικονομικό.

Η απόφαση επιβάλλει ένα ασφυκτικό πλέγμα καταγραφών, αρχείων, πιστοποιήσεων, εκπαιδεύσεων, πρόσθετου εξοπλισμού και συνεχούς τεκμηρίωσης, στο οποίο δύσκολα μπορεί να ανταποκριθεί ένας αυτοαπασχολούμενος επαγγελματίας που λειτουργεί μόνος του ένα σχολικό κυλικείο, ακόμη κι όταν διαθέτει ήδη πιστοποιημένη εκπαίδευση πολλών ωρών και τηρεί άριστα τις υγειονομικές του υποχρεώσεις.

Πολλά δημόσια σχολεία, εξάλλου, δεν διαθέτουν καν τις κτιριακές υποδομές και προδιαγραφές που θα επέτρεπαν την προσαρμογή στις νέες απαιτήσεις, με αποτέλεσμα ένα μικρό κυλικείο να βρίσκεται σε διαρκή κίνδυνο προστίμων και κυρώσεων, για κάτι που ουσιαστικά δεν φταίει αλλά και δεν μπορεί να ελέγξει.

Τα εναπομείναντα περίπου 4.300 δημόσια σχολικά κυλικεία της χώρας, λειτουργούν βάσει συμβάσεων που υπογράφηκαν υπό εντελώς διαφορετικές οικονομικές συνθήκες.

Μετά από μια επταετία ενεργειακής και οικονομικής κρίσης, το λειτουργικό κόστος έχει εκτιναχθεί και η αγοραστική δύναμη των οικογενειών έχει συρρικνωθεί δραστικά.

Σύμφωνα με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Κυλικείων (ΠΟΚΔΙΣ) πάνω από 350 κυλικεία έχουν ήδη κλείσει, προκαλώντας, άθελά τους φυσικά, μεγάλα προβλήματα στη σχολική καθημερινότητα.

Η νέα διάταξη, προσθέτοντας κόστος πάνω σε όρους που έχουν ήδη ανατραπεί, έχει καταστήσει τη λειτουργία πολλών κυλικείων μη βιώσιμη, ενώ ανεβάζει τις τιμές των προϊόντων πέρα από τις δυνατότητες του μαθητικού χαρτζιλικιού.

Ήδη μεγάλες βιομηχανίες αξιοποίησαν την κατάσταση: το φρέσκο γάλα π.χ. μειώθηκε στο μισό (από τα 500 ml στα 250 ml), διατηρώντας δυσανάλογα υψηλή τιμή ανά συσκευασία ή τα υγιεινά σνακ όπως τα αποξηραμένα φρούτα και οι ξηροί καρποί συρρικνώθηκαν από τα 50 στα 30 γραμμάρια (μείωση 40%), εκτινάσσοντας το κόστος ανά κιλό λόγω των... ειδικών συσκευασιών! Η νέα ΥΑ, πίσω από τη ρητορική της υγείας, διαμορφώνει όρους τέτοιους που απειλούν να οδηγήσουν στην εξαφάνιση έναν ολόκληρο κλάδο μικρών επαγγελματιών, χωρίς να λύνει τίποτα από όσα υποτίθεται ότι αντιμετωπίζει. Η ΟΛΜΕ στην ίδια ανακοίνωση αναφέρει: ''Οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε από πρώτο χέρι την ανάγκη ύπαρξης και λειτουργίας κυλικείου στο σχολείο μας.

Αποτελεί σημαντικό παράγοντα, σημαντικό κρίκο μίας ομαλής σχολικής καθημερινότητας, συμβάλλει ουσιαστικά ώστε να μπορεί να πραγματοποιηθεί, χωρίς περισπασμούς, η εκπαιδευτική διαδικασία.

Είναι χαρακτηριστικό πως εκεί που τα κυλικεία δεν υπάρχουν παρατηρούνται καθημερινά μια σειρά προβλήματα, όπως μαθητές/τριες που αναζητούν φαγητό από μαγαζιά εκτός σχολείου κ.α. Την ίδια στιγμή, το Υπουργείο Υγείας στη νέα ερμηνευτική του εγκύκλιο επιλέγει να διαχειριστεί την κατάσταση με απαγορεύσεις για delivery και εξόδους μαθητών, μετατρέποντας τους εκπαιδευτικούς σε μηχανισμό επιτήρησης αντί να εξασφαλίσει τη λειτουργία των κυλικείων.

Καλούμε την κυβέρνηση να εγκαταλείψει μια πολιτική που λειτουργεί με σχεδόν επικοινωνιακούς, αν όχι προσχηματικούς όρους που δεν απαντούν στα προβλήματα και να σκύψει πάνω από τα προβλήματα των μικρών κυλικείων, που στενάζουν και οδηγούνται σε κλείσιμο με ταχείς ρυθμούς''. Για τον επίκουρο καθηγητή Υγιεινής στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, Κώστα Ντελέζο, η συζήτηση δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στο πρόταγμα της υγιεινής διατροφής, αλλά το κρίσιμο είναι εάν οι νέοι κανόνες συνάδουν με την πραγματικότητα του ελληνικού σχολείου.

Ο κ. Ντελέζος, ο οποίος είχε συμβάλει ως επιστημονικός σύμβουλος στη διαμόρφωση αιτιολογικής έκθεσης που είχε αποσταλεί στο αρμόδιο υπουργείο το 2024, σημειώνει ότι ήταν κρίσιμο στην επικαιροποίηση του προηγούμενου πλαισίου να ληφθούν υπόψη οι σημερινές συνθήκες.

Δηλαδή, (α) ο πολυπολιτισμικός χαρακτήρας του σύγχρονου σχολείου, (β) η αύξηση αυτοάνοσων και διατροφικών αλλεργιών και (γ) η ανάγκη για επαρκέστερο διαχωρισμό στις ηλικιακές ομάδες και βαθμίδες ανάλογα με τις διατροφικές και ενεργειακές τους ανάγκες.

Ωστόσο, η κυρίαρχη εντύπωση φαίνεται να είναι πως, παρότι η Εθνική Επιτροπή Διατροφής διαμόρφωσε τους νέους κανόνες με βάση διεθνείς προδιαγραφές, αυτοί είναι δύσκολα εφαρμόσιμοι στο ελληνικό σχολείο.

Όπως μας εξηγεί ο ίδιος, ένα υπερβολικά αυστηρό πλαίσιο μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο: αντί να κρατήσει τα παιδιά στο κυλικείο και να βελτιώσει τις επιλογές τους, να τα στρέψει σε άλλες λύσεις.

Κι έτσι το σχολικό κυλικείο να πάψει να αποτελεί επίκεντρο της σχολικής διατροφής και, άρα, να μην ελέγχεται τι καταναλώνουν οι μαθητές.

Την ίδια ώρα, προβληματική θεωρεί και τη διάταξη για την εγκατάσταση αυτόματων πωλητών, πράγμα που, όπως υπογραμμίζει, γεννά εύλογες ανησυχίες για τα προϊόντα που θα πωλούνται, τις προδιαγραφές ασφαλείας που θα πληρούν, τους κανόνες συντήρησης, καθώς και την ενημέρωση για πιθανά αλλεργιογόνα· ζητήματα που πλέον είναι υποχρεωμένο να καλύπτει το σχολικό κυλικείο.

Εκτιμά πως οι νέες ποσότητες δεν καλύπτουν τις ενεργειακές απαιτήσεις των μαθητών, αναγκάζοντάς τους να αγοράζουν περισσότερα είδη και άρα αυξάνοντας την οικονομική επιβάρυνση. ''Ποιος μαθητής γυμνασίου και λυκείου καλύπτεται διατροφικά με ένα κουλούρι 80 γραμμαρίων ή με μία τυρόπιτα 100; διευκρινίζοντας πως μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν αυτοί οι ακατανόητοι''περίεργοι'' περιορισμοί.

Αξιοσημείωτο είναι όπως αναφέρει και ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ , κ.Γιώργος Καβαθάς, στην Εθνική Επιτροπή Διατροφής, ''που αποτελείται από άτομα που νομίζουν ότι ζουν σε μια γυάλα'', συμμετέχει ως μέλος η κ.Βασιλική Παπαδημητρίου, Γενική Διευθύντρια του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων και Ποτών (Σ.Ε.Β.Τ.). Τι άλλη απόδειξη ,για να καταλάβετε, ότι ''το παιχνίδι είναι στημένο''; Οι επαγγελματίες επίσης τονίζουν ότι οι διατροφικές συνήθειες των παιδιών δεν αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη.

Χωρίς μια περίοδο προσαρμογής, τα παιδιά απλώς θα απορρίψουν τις νέες, ''πιο υγιεινές επιλογές''. Άλλο υγιεινή ποιοτική διατροφή κι άλλο μερίδες πείνας, πχ, σε έφηβους με διαφορετικές θερμιδικές ανάγκες.

Αμφισβητείται λοιπόν η αποτελεσματικότητα μιας οριζόντιας απαγόρευσης, δίκην πολιτικής απόφασης, που περιορίζει επιλεκτικά τα σχολικά κυλικεία, ενώ στην πράξη τα παιδιά -ιδίως οι έφηβοι/ες-εξακολουθούν να έχουν πρόσβαση στα ίδια ή σε παρόμοια προϊόντα από άλλες εξωτερικές πηγές(φούρνους, καφέ, ταχυφαγεία, σούπερ μάρκετ, μίνι μάρκετ, περίπτερα κτλ). Η ύπαρξη και η λειτουργία του σχολικού κυλικείου,στα οποία τα προϊόντα τους είναι ποιοτικά ελεγμένα και με υποχρεωτική χαμηλή διατίμηση, προστατεύει τα παιδιά από εξωγενείς ως επικίνδυνους διατροφικούς παράγοντες και βοηθά στην ψυχολογία τους στο μέγιστο βαθμό. κάνοντας τα να νιώθουν οικειότητα και ασφάλεια εντός της σχολικής μονάδας.

Επίσης στα ιδιωτικά σχολεία πάσης φύσης αυτοί οι περιορισμοί δεν τίθενται καν, διαμορφώνοντας σχολεία δύο ταχυτήτων... (Με πληροφορίες και στοιχεία από IPAIDEIA.GR, ΟΛΜΕ, ΠΟΚΔΙΣ,Παραπολιτικά, Δημοκρατία, Το Κουτί της Πανδώρας, ΓΣΕΒΕΕ)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους