Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καλημέρα..! Η χθεσινή μέρα ήταν ένας χείμαρρος. Εκπλήξεις, ανατροπές, μηνύματα, τηλεφωνήματα, απρόσμενες αγκαλιές.

Μια συλλογική εγρήγορση από τόσους ανθρώπους, μόνο και μόνο για να σου θυμίσουν ίσως το πιο απλό, ίσως το πιο σπουδαίο: "Είσαι εδώ..!" Σας ευχαριστώ όλους μέσα από την καρδιά μου..! Στα εβδομήντα μου, κόντρα στον καιρό, εξακολουθώ να διεκδικώ το δικαίωμα να μην είμαι απλώς ένας φυσιολογικός άνθρωπος.

Να είμαι ο εαυτός μου! Με τα λάθη μου, τις αντιφάσεις μου, τις εμμονές και τις αδυναμίες μου. • Επιμένω να πιστεύω στους ανθρώπους - ακόμη κι όταν με διαψεύδουν. • Επιμένω να δίνω - ακόμη κι όταν ξέρω εκ των προτέρων πως μπορεί να χάσω. • Επιμένω να θυμώνω με την αδικία, να συγκρούομαι με την υποκρισία και να αρνούμαι πεισματικά να προσποιούμαι για να γίνομαι αρεστός.

Δεν έμαθα, και δεν θέλω να μάθω, να ζω με διακόπτη στο συναίσθημα.

Ούτε θέλω να γίνω τόσο "έξυπνος", ώστε να μην ξανακάνω τα ίδια λάθη.

Γιατί, τελικά, δεν είμαι βέβαιος πως η σοφία βρίσκεται στο να αποφεύγεις κάθε λάθος.

Ίσως βρίσκεται στο να μην αφήνεις τα λάθη σου να σου στερήσουν την ικανότητα να αγαπάς, να εμπιστεύεσαι, να προσφέρεις, να θυμώνεις, να αγωνίζεσαι, να πιστεύεις… να ζεις! Το μόνο που γυρεύω είναι να κοιτάζω τον καθρέφτη και να αναγνωρίζω αυτόν που βλέπει απέναντι.

Αυτό είναι, ίσως, το μόνο μέτρο ωριμότητας που εμπιστεύομαι ακόμα: να μεγαλώνεις χωρίς να αποξενώνεσαι από τον εαυτό σου.

Και κάθε μέρα, να εξακολουθείς να είσαι εδώ.

Όχι απλώς να υπάρχεις.

Να συμμετέχεις, να αισθάνεσαι, να διεκδικείς, να αγαπάς.

Να μην έχεις παραδώσει τα όπλα ούτε στον χρόνο ούτε σε όσα προσπάθησαν να σε αλλάξουν. Σας ευχαριστώ και πάλι, μοιραζόμενος μαζί σας κάποιες ακόμη σκέψεις: 👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους