👉 Γράφει η Marianella Kloka. Αναρωτιέμαι σε αυτό το σχετικά ασυνήθιστο κείμενο μέχρι πού μπορεί να φτάσει η κρατική υποστήριξη σε θέματα υγείας μέσω του ΕΟΠΥΥ; Δεν θα έπρεπε να αναζητούμε πάντα...

Πλήρες Κείμενο:

👉 Γράφει η Marianella Kloka. Αναρωτιέμαι σε αυτό το σχετικά ασυνήθιστο κείμενο μέχρι πού μπορεί να φτάσει η κρατική υποστήριξη σε θέματα υγείας μέσω του ΕΟΠΥΥ; Δεν θα έπρεπε να αναζητούμε πάντα φθηνότερες λύσεις και καλύτερες τιμές, ώστε η όποια εξοικονόμηση να επανεπενδύεται και η κάλυψη να διευρύνεται; Πολλοί θα ισχυριστούν ότι κάτι τέτοιο γίνεται, άλλοι ότι η αγορά έχει δικούς της κανόνες και ότι η Ελλάδα που έχει μικρή αγοραστική – και επομένως διαπραγματευτική – δύναμη δεν μπορεί να καταφέρει καλύτερες επιδόσεις σε αυτόν τον δύσκολο τομέα.

Γεγονός είναι ότι σήμερα που συζητάμε υπάρχουν αρκετοί συμπολίτες μας που δεν καλύπτονται σε βασικές ανάγκες από φάρμακα, αναλώσιμα και σπρώχνονται σε καθημερινό αγώνα προς αναζήτηση μιας καλύτερης ποιότητας ζωής.

Γονείς με παιδιά ΑμεΑ, όπως μου είπαν σε συνομιλία με αφορμή εκδήλωση όμορου δήμου των Αθηναίων πριν μερικούς μήνες, πούλησαν χωράφια και έδωσαν τις τελευταίες τους οικονομίες για να αγοράσουν ηλεκτροκίνητο αμαξίδιο.

Άλλοι/ες έχοντας 95% πιστοποιημένη αναπηρία καταφεύγουν σε λύσεις crowdfunding για να το αποκτήσουν.

Μια από αυτές τις περιπτώσεις είναι και ο Θανάσης Τουρναβίτης, 37 ετών από τον Βόλο που μας ζήτησε να δημοσιοποιήσουμε την πρωτοβουλία του “σε περίπτωση που την κρίνουμε άξια δημοσιογραφικής προσοχής”. Ναι, είναι βεβαίως άξιο προσοχής πως άνθρωποι που καλούνται να δώσουν καθημερινό αγώνα με προχωρημένου σταδίου ασθένειες, παλεύουν παράλληλα με την γραφειοκρατία των πιστοποιήσεων και τα όρια αποζημίωσης που θέτει ο ΕΟΠΥΥ.

Όχι γιατί ο Οργανισμός δεν θα έπρεπε να βάζει ταβάνι.

Αλλά γιατί θα όφειλε να προνοήσει για όσες περιπτώσεις δεν έχουν να καλύψουν από την τσέπη τους την αναμενόμη εισφορά, να βελτιώσει τη συνεργασία και τις προμήθειες από φθηνότερες αγορές και να βάλει στόχο να μειώσει τα κόστη υγείας που επιβαρύνουν τα νοικοκυριά σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία όπου η ακρίβεια στη στέγη, στα βασικά αγαθά και την ενέργεια χτυπά τις πόρτες όχι μόνο των ευάλωτων αλλά μικρών και μεσαίων εισοδηματικών στρωμάτων.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του ΟΟΣΑ (2025) οι Έλληνες πολίτες καταβάλλουν από την τσέπη τους (out-of-pocket) σχεδόν το μισό (48%) της συνολικής δαπάνης για φάρμακα λιανικής.

Το ποσοστό αυτό είναι σημαντικά υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ο οποίος διαμορφώνεται στο 36%, το οποίο αν με ρωτάτε πάλι υψηλότατο είναι.

Και πείτε με γραφική αν στο επιχείρημα του δεν έχουμε πόρους, η απάντηση είναι επαναξιολόγηση των προτεραιοτήτων.

Μια απλή ματιά στο πού δαπανά τα χρήματά της η Ελλάδα σήμερα – με τις ευλογίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης- δείχνει ότι υπάρχει ανάγκη αλλά και η δυνατότητα επαναξιολόγησης και ενίσχυσης του πλαισίου θεραπείας και φροντίδας.

Επιστρέφοντας στις προσωπικές ιστορίες, ο Θανάσης Τουρναβίτης ζητά την υποστήριξή μας για αξιοπρεπέστερη και κυρίως πιο αυτόνομη καθημερινότητα που θα του δώσει τη δυνατότητα να παραμείνει στο σπίτι του και να μην βρεθεί σε δομές αναπήρων.

Όποιος/α επιθυμεί να βοηθήσει, μπορεί να συνεισφέρει στον έρανο που ο ίδιος έχει ξεκινήσει στο GoFundMe, πατώντας τον σύνδεσμο στο πρώτο σχόλιο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους