ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ... Της ημερας ΕΣΤΙΑ, σημερα... Περί ολιγαρχών, συμφερόντων και λοιπών δαιμονίων Συνηθίζεται, οι πρόεδροι και οι πρωθυπουργοί, όταν πηγαίνουν στο εξωτερικό για επίσημες συνανήσεις, να...
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ... Της ημερας ΕΣΤΙΑ, σημερα... Περί ολιγαρχών, συμφερόντων και λοιπών δαιμονίων Συνηθίζεται, οι πρόεδροι και οι πρωθυπουργοί, όταν πηγαίνουν στο εξωτερικό για επίσημες συνανήσεις, να παίρνουν μαζί τους επιχερηματίες από την πατρίδα τους, με σκοπό την σύναψη συμφωνιών με επιχερηματίες του κράτους που επισκπετονται ή με το ίδιο το κράτος.
Αυτό λέγεται “επιχειρηματική διπλωματία” και προωθεί τα εθνικά συμφέροντα, αφού οι επιχειρηματίες που συνοδεύουν τονν πρωθυπουργό ή τον πρόεδρο της χώρας τους, θα συάψουν συμφωνίες για την εξαγωγή προϊόντων, κάτι που θα ωφελήσει την πατρίδα τους.
Παλαιότερα, ας πούμε, θυμάμαι τον Φινλανδό πρόεδρο να παίρνει μαζί του στελέχη της ΝΟΚΙΑ, τον πρωθυπουργό της Σουηδίας να ακολουθείται από στελέχη της Ericson και άλλα, παρόμοια.
Αυτα συμβαίνουν και συνηθίζονται και κανείς δεν κατηγόρησε τους πολιτικους που ενεργούσαν-και ενεργούν- κατ' αυτό τον τρόπο.
Δεν νοείται, όμως, ένας πολιτικός ή ένας διπλωμάτης να αναμιγνύεται σε ανταγωνισμούς συμφερόντων και να ενεργεί υπέρ της μιας, της άλλης ή της τρίτης πλευράς, όταν υπάρχει θέμα διεκδικήσεως κάποιων μεγάλων έργων και συμφωνιών.
Αυτά, για να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα που συμβαίνουν (και γράφονται) τον τελευταίο καιρό, σχετικώς με τις δραστρηριότητες και την (“κοσμία”, τουλάχιστον) διαγωγή της πρέβειρας-ντίβας, η οποία (κάτι πρωτοφανές στα χρονικά) απεπέμφθη με πολύ άκομψο-σχεδόν ωμό- τρόπο από τον “πρόεδρο της καρδιάς της”... Από την άλλη, έχουν τώρα πιάσει τις “αναλύσεις” και έχουν αρχίσει οι ιστορίες περί συμφερόντων και λοιπών άλλων λεπτομερειών.
Πόσο καλά θα ήταν να ζούμε σε μια χωρα στην οποία τα “συμφέροντα” και οι “ολιγάρχες” δεν θα χρηματοδοτούσαν πολιτικούς, κόμματα (υπάρχοντα ή “στα σκαριά”), οι δημοσιογράφοι θα εργάζονταν σε κανάλια , εφημερίδες, ραδιόφωνα και ιστοσελίδες που δεν ανήκουν ή δεν επηρεάζονται από “ολιγάρχες” και από “συμφέροντα”, οι βουλευτές δεν είναι χωρισμένοι σε ομάδες , οι οποίες επηρεάζονται από “ολιγάρχες”, “συμφέροντα” και λοιπά άλλα περίεργα! Προχθές, ήταν η επέτειος της εκδημίας της αλησμόνητης Ελένης Βλάχου, στης οποία την “Καθημερινή” θήτευσα από το 1975 επί τριαντα τρία έτη . Στις αρχές της δεκαετίας του ΄80, δημοσίευσα ενα ρεπορτάζ σχετικώς με την καταστροφή του αρχαιολογικού χώρου στο Αμπελάκι της Σαλαμίνος, εκεί, δηλαδή, που είναι θαμένοι Σαλαμινομάχοι αλλά και Πέρσες νεκροί.
Είχα κάνει ένα καλό και δυνατό ρεπορτάζ, με φωτογραφίες των τάφων και επεσήμαινα ότι στον ιερό εκείνο αρχαιολογικό λειτουργούσε ναυπηγείο.
Την επομένη με κάλεσε στο γραφειο της.
Με ρωτησε αν το ρεπορτάζ ήταν τεκμηριωμένο.
Απάντησα καταφατικά και έδειξα τα στοιχεία που ειχα συγκεντρώσει. “Ξέρετε, με πήρε ο Πρόεδρος και μου έκανε παράπονα” μου είπε.
Ο “Πρόεδρος” ηταν ο πρόεδρος της Δημοκρτίας και το ναυπηγείο που είχα αναφέρει ανήκε σε στενό συγγενή του αδελφού του. “Είστε απολύτως βέβαιος για τα στοιχεία που δημοσιεύσατε;” με ρώτησε με έμφαση. “Απολύτως!” της πάντησα. “Ωραια, να συνεχίστε το ρεπορτάζ!” μου απάντησε.
Αυτά,για να θυμόμαστε την Βλάχου, την τότε δημοσιογραφία, το ποιί ήσαν τότε οι εκδότες ,πώς γινόταν τότε το ρεπορτάζ και να κάνουμε τις δέουσες συγκρίσεις... Υ.Γ: Ο Νίκος Ζήκος με εκθέτει για τις γνωριμίες μου...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους