ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ –Άρθρο στον ΠΟΛΙΤΗ 17.10.2026 Ανεξάρτητα από το αν η Ανίτα Δημητρίου παραιτήθηκε οικειοθελώς από τη διεκδίκηση του χρίσματος του υποψηφίου Προέδρου της...
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ –Άρθρο στον ΠΟΛΙΤΗ 17.10.2026 Ανεξάρτητα από το αν η Ανίτα Δημητρίου παραιτήθηκε οικειοθελώς από τη διεκδίκηση του χρίσματος του υποψηφίου Προέδρου της ΚΔ ή αν αυτό έγινε κατόπιν πιέσεων ή λόγω δυσμενών δημοσκοπήσεων το γεγονός είναι ότι η παραίτηση μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά για την ενότητα του κόμματος.
Δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για μιαν υγιή δημοκρατική κούρσα με όποιους υποψήφιους τελικά απομείνουν για το χρίσμα όπου θα κυριαρχεί ο πολιτικός λόγος και η παράθεση επιχειρημάτων και όχι οι προσωπικές αντιπαλότητες και τα κτυπήματα κάτω από τη μέση.
Όμως η παραίτηση είναι μόνον η αρχή και ο δρόμος για πλήρη εξομάλυνση του κλίματος και των διαδικασιών μέσα στο κόμμα είναι μακρύς.
Ακόμη εξακολουθούν να υπάρχουν στο κόμμα οι φατρίες, οι προσωπικές ατζέντες, τα καπετανάτα, οι παρεμβάσεις εξωθεσμικών και η ανοχή τους από την ηγεσία.
Η επανεκκίνηση και η συσπείρωση να γίνουν στη βάση των κοινών αρχών και όχι στη βάση προσώπων και αυτό είναι έργο της Ανίτας Δημητρίου, κάτι που δεν είναι εύκολο και θα χρειαστεί να αναπτύξει όλη της την επιρροή.
Η ζημιά που προκλήθηκε το ’23 όταν εισήχθησαν τα καινά δαιμόνια να υφαρπάζονται σε κλίμακα στελέχη και ψηφοφόροι από άλλα κόμματα με υποσχέσεις θέσεων και αξιωμάτων δεν πλήγωσε μόνον τον ΔΗΣΥ αλλά η συνέχιση αυτής της ανέντιμης ‘μεθόδου’ φθείρει συνειδήσεις, αγνοεί κάθε έννοια πολιτικής ηθικής και εισάγει τον πολιτικό αμοραλισμό.
Οι πρακτικές που διέσπασαν τον ΔΗΣΥ δυνητικά απειλούν οποιοδήποτε κόμμα που αγωνίζεται για δεκαετίες να εδραιώσει αρχές και να αναπτύξει κουλτούρα και διαλύεται λόγω ευτελών φιλοδοξιών.
Το χειρότερο για τον τόπο είναι ότι με την ανοχή της κοινωνίας έγινε κανονικοποίηση και ακόμη ηθική νομιμοποίηση της αποστασίας, της μεταπήδησης από ένα πολιτικό χώρο σε άλλο για ιδιοτελείς σκοπούς.
Οι διακηρύξεις των πολιτικών περί αρχών και αξιών και περί συνέπειας λόγων και έργων αποδεικνύονται κενός λόγος, κούφια λόγια, και επιδεινώνουν την γνώμη που έχουν οι πολίτες για τους πολιτικούς και την πολιτική και τους απομακρύνουν από την ενασχόληση με τα κοινά.
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων που λαμβάνουν χώρα οι αναταράξεις στο κόμμα της Δεξιάς και γίνονταν ο ‘αγώνας’ για το ποιος θα κερδίσει το χρίσμα η μάχη δεν έγινε με προτάσεις πολιτικής αλλά στη βάση υπόγειων διασυνδέσεων και εξαρτήσεων από ισχυρούς εξωκομματικούς παράγοντες.
Δεν έγιναν σαφείς τοποθετήσεις εκάστου διεκδικητή στα βασικά κεφάλαια της πολιτικής, και ιδιαίτερα στο Κυπριακό το οποίο αφήνουν στον λήθαργο.
Ο μέσος πολίτης δεν αντελήφθη ποιες είναι οι απόψεις του κάθε υποψήφιου και τι ακριβώς προτίθεται να πράξει όταν θα κυβερνήσει.
Απαιτείται επαναπροσδιορισμός πολιτικής στη γραμμή που Γλαύκου Κληρίδη που θεωρητικά όλοι υιοθετούν.
Στην προσπάθεια να επανέλθει το κόμμα στην ομαλότητα επιβάλλεται να χρησιμοποιηθούν όλα τα στελέχη ανεξάρτητα του ποιον υποψήφιο στήριξαν για το χρίσμα.
Το κόμμα διαθέτει πολύ αξιόλογες προσωπικότητες που μπορούν να σταθούν απέναντι στην πολιτική της στασιμότητας που βαδίζει η κυβέρνηση του ΝΧρ.
Είναι σημαντικό ότι αναμένεται από όλα τα στελέχη να ακολουθούν και να εκφράζουν κοινή γραμμή.
Το φαινόμενο να παρουσιάζονται στελέχη που να δηλώνουν δημόσια τη στήριξή τους σε συγκεκριμένο υποψήφιο όπως συνέβη σε τηλεοπτικό πάνελ δεν συμβάλλει με κανένα τρόπο στην ενότητα.
Αντιθέτως επιτείνει τον διχασμό.
Το ίδιο ισχύει και για δηλώσεις που αφήνουν υπονοούμενα για μετεκλογική συνεργασία με ακροδεξιές αντιομοσπονδιακές δυνάμεις.
Ένα ζήτημα για το οποίο κατηγορείται ο ΔΗΣΥ είναι ότι συμπλέει με την κυβέρνηση σε πλείστα θέματα και ως εκ τούτου δεν δικαιολογεί την πολιτική του παρουσία.
Και όμως οι διαφορές τους είναι τεράστιες αφού όπως διατείνεται υποστηρίζει τις αρχές του πολιτικού ρεαλισμού.
Σε επίπεδο ρητορικής δεν έχουν διαφορές αφού σε αυτό ο ΠτΔ είναι άπιαστος αλλά στην πράξη ουσιαστικά δεν κάνει τίποτε.
Μπορεί να ασκηθεί σκληρή κριτική και να κάνει διακριτές τις θέσεις του στο Κυπριακό στο οποίο ο Πρόεδρος κρύβεται πίσω από το πρόσχημα της ‘τουρκικής αδιαλλαξίας’. Να κατονομαστεί πλήθος από μέτρα που μπορούσαν να παρθούν για να δοθεί το μήνυμα ότι θέλουμε και εννοούμε την επαναπροσέγγιση.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους