@7696928852433685763 Ο Γέρος Γέρακας Πρόταση της Άτυπης Επιτροπής Διάσωσης Εθνικού Πλούτου. Μου έχει αναφερθεί πολλές φορές η ύπαρξη ενός ιδιαίτερου σουβλατζίδικου στον Γέρακα, το οποίο συνδυάζει το old school με μια μεταμοντέρνα εκδοχή. Δεν σας κρύβω ότι δεν έδινα ιδιαίτερη σημασία. Όταν, όμως, οι φωνές πληθαίνουν και οι παροτρύνσεις γίνονται καθημερινές, ή τις καταπνίγεις στο αίμα ή πηγαίνεις να δεις την πραγματικότητα. Στον Γέρακα, λοιπόν, στη μέση του πουθενά, σε ένα μέρος της Αττικής όπου δεν έχει αναφερθεί ποτέ στα χρονικά της ιστορίας του εδέσματος κάποια αξιόλογη σουβλακοφωλιά, ένας μάγειρας και ένα τσούρμο από νιάτα πήγαν κρυφά στις συνοικίες της Β’ Πειραιά και μάλλον σήκωσαν ένα σουβλατζίδικό της. Δεν το ξήλωσαν μόνο· επειδή τα νιάτα είναι και ιερόσυλα, το σεβάστηκαν και του έδωσαν την εκδοχή που έπρεπε να έχει. Επειδή, βέβαια, είναι νιάτα, έπαιξαν και με συνδυασμούς για όποιον θέλει κάτι διαφορετικό. Επειδή ο Γέρος δεν είναι μόνο σουβλατζίδικο, αλλά και ψησταριά, θα πω ότι, εκτός από το ότι ξέρουν να φτιάχνουν σουβλάκι, ξέρουν και να ψήνουν σωστά κρέατα. Θα αναφέρω περισσότερα την Κυριακή στο Popaganda, αλλά δεν σας κρύβω ότι ακόμη θυμάμαι τη σεφταλιά του και την πινελιά του αθώου σκόρδου από πάνω, το υποδειγματικό ψήσιμο και κόψιμο της προβατίνας και, βέβαια, το σουβλάκι με το μπιφτέκι, το λουκάνικο και τη μελιτζανοσαλάτα. Η Λου πήρε για σαλάτα χόρτα· δεν ξέρω πώς της ήρθε, μέσα σε αυτή την πανδαισία, να θέλει να φάει κανείς και χόρτα. Ευτυχώς δεν το κατάλαβαν οι δελφίνοι της επιτροπής, αλλιώς θα μαστίγωναν το κορμί μου στο λιμάνι του Πειραιά για παραδειγματισμό. Ο Γέρος βάζει τα ανατολικά και βόρεια προάστια της Αττικής στο παιχνίδι, θα πω, και ελπίζω γρήγορα να καταλάβουν όσοι ανοίγουν μαγαζιά ότι το σουβλάκι δεν είναι αρπαχτή, αλλά θέλει αγάπη και μεράκι! Ρεμί // #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Γέρος Γέρακας Πρόταση της Άτυπης Επιτροπής Διάσωσης Εθνικού Πλούτου. Μου έχει αναφερθεί πολλές φορές η ύπαρξη ενός ιδιαίτερου σουβλατζίδικου στον Γέρακα, το οποίο συνδυάζει το old school με μια μεταμοντέρνα εκδοχή.

Δεν σας κρύβω ότι δεν έδινα ιδιαίτερη σημασία.

Όταν, όμως, οι φωνές πληθαίνουν και οι παροτρύνσεις γίνονται καθημερινές, ή τις καταπνίγεις στο αίμα ή πηγαίνεις να δεις την πραγματικότητα. Στον Γέρακα, λοιπόν, στη μέση του πουθενά, σε ένα μέρος της Αττικής όπου δεν έχει αναφερθεί ποτέ στα χρονικά της ιστορίας του εδέσματος κάποια αξιόλογη σουβλακοφωλιά, ένας μάγειρας και ένα τσούρμο από νιάτα πήγαν κρυφά στις συνοικίες της Β’ Πειραιά και μάλλον σήκωσαν ένα σουβλατζίδικό της.

Δεν το ξήλωσαν μόνο· επειδή τα νιάτα είναι και ιερόσυλα, το σεβάστηκαν και του έδωσαν την εκδοχή που έπρεπε να έχει.

Επειδή, βέβαια, είναι νιάτα, έπαιξαν και με συνδυασμούς για όποιον θέλει κάτι διαφορετικό.

Επειδή ο Γέρος δεν είναι μόνο σουβλατζίδικο, αλλά και ψησταριά, θα πω ότι, εκτός από το ότι ξέρουν να φτιάχνουν σουβλάκι, ξέρουν και να ψήνουν σωστά κρέατα.

Θα αναφέρω περισσότερα την Κυριακή στο Popaganda, αλλά δεν σας κρύβω ότι ακόμη θυμάμαι τη σεφταλιά του και την πινελιά του αθώου σκόρδου από πάνω, το υποδειγματικό ψήσιμο και κόψιμο της προβατίνας και, βέβαια, το σουβλάκι με το μπιφτέκι, το λουκάνικο και τη μελιτζανοσαλάτα. Η Λου πήρε για σαλάτα χόρτα· δεν ξέρω πώς της ήρθε, μέσα σε αυτή την πανδαισία, να θέλει να φάει κανείς και χόρτα.

Ευτυχώς δεν το κατάλαβαν οι δελφίνοι της επιτροπής, αλλιώς θα μαστίγωναν το κορμί μου στο λιμάνι του Πειραιά για παραδειγματισμό. Ο Γέρος βάζει τα ανατολικά και βόρεια προάστια της Αττικής στο παιχνίδι, θα πω, και ελπίζω γρήγορα να καταλάβουν όσοι ανοίγουν μαγαζιά ότι το σουβλάκι δεν είναι αρπαχτή, αλλά θέλει αγάπη και μεράκι! Ρεμί //

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους