Πριν από λίγες μέρες άκουσα κάποιον σε ένα podcast να λέει με απόλυτη βεβαιότητα… «Δεν χρειάζεσαι ψυχολόγο αν έχεις έναν καλό φίλο». Και σκέφτηκα πως, αν ίσχυε κάτι τέτοιο, θα έπρεπε να κλείσουμε τα...

Πλήρες Κείμενο:

Πριν από λίγες μέρες άκουσα κάποιον σε ένα podcast να λέει με απόλυτη βεβαιότητα… «Δεν χρειάζεσαι ψυχολόγο αν έχεις έναν καλό φίλο». Και σκέφτηκα πως, αν ίσχυε κάτι τέτοιο, θα έπρεπε να κλείσουμε τα ψυχοθεραπευτικά μας γραφεία και να μεταφέρουμε τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας στα καφενεία.

Άλλωστε, εκεί υπάρχουν ήδη ειδικοί για την κατάθλιψη, το άγχος, τις σχέσεις, την πολιτική, το κυνήγι, το ψάρεμα , την οικονομία και φυσικά για το τι πρέπει να κάνει ο καθένας με τη ζωή του.

Ας σοβαρευτούμε όμως λίγο.

Ο καλός φίλος είναι ανεκτίμητος.

Μπορεί να σε ακούσει, να σε αγκαλιάσει, να σου κρατήσει το χέρι όταν καταρρέεις και να σου θυμίσει ποιος είσαι όταν εσύ το έχεις ξεχάσει.

Και ασφαλώς υπάρχουν άνθρωποι που, χάρη στις ουσιαστικές τους σχέσεις, αντιμετωπίζουν δύσκολες περιόδους χωρίς να χρειαστούν ποτέ ψυχοθεραπεία.

Υπάρχει, όμως, μια ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στο να σε αγαπά κάποιος και στο να μπορεί να σε βοηθήσει να κατανοήσεις τους ψυχικούς μηχανισμούς που σε κρατούν εγκλωβισμένο.

Ο φίλος σου γνωρίζει την ιστορία που του αφηγήθηκες.

Ο ψυχοθεραπευτής προσπαθεί να κατανοήσει μαζί σου και τον τρόπο με τον οποίο αφηγείσαι αυτή την ιστορία.

Τι αποφεύγεις, τι επαναλαμβάνεις, τι δικαιολογείς και ποια κομμάτια του εαυτού σου δυσκολεύεσαι ακόμη και εσύ να αντικρίσεις.

Ο φίλος σου, όταν του πεις ότι ο σύντροφός σου σε πλήγωσε, μπορεί να σου απαντήσει «παράτα τον μαλάκα, δεν σου αξίζει». Και ενδεχομένως να έχει απόλυτο δίκιο! Ο ψυχοθεραπευτής, όμως, θα ενδιαφερθεί και για κάτι άλλο.

Γιατί παραμένεις σε μια σχέση που σε πληγώνει; Τι φοβάσαι ότι θα χάσεις αν φύγεις; Μήπως έμαθες από παιδί ότι η αγάπη πρέπει να κερδίζεται μέσα από υπομονή, θυσίες και προσωπική εγκατάλειψη; Η φιλία προσφέρει συναισθηματική στήριξη.

Η ψυχοθεραπεία προσφέρει επιπλέον έναν οργανωμένο χώρο κατανόησης, επεξεργασίας και αλλαγής.

Ο φίλος σου συμμετέχει συναισθηματικά στη ζωή σου.

Μπορεί να θυμώσει, να σε προστατεύσει υπερβολικά ή να σου πει αυτό που θέλεις να ακούσεις.

Ο καλός ψυχοθεραπευτής, αντίθετα, χρειάζεται κάποιες φορές να σε βοηθήσει να αντιμετωπίσεις και αλήθειες που δυσκολεύεσαι να αποδεχτείς.

Όχι επειδή γνωρίζει καλύτερα από εσένα τη ζωή σου, αλλά επειδή διαθέτει την εκπαίδευση και τα εργαλεία για να διερευνήσετε μαζί όσα σε δυσκολεύουν.

Και ας ξεκαθαρίσουμε κάτι….Δεν είναι κάθε στενοχώρια ψυχική διαταραχή, ούτε κάθε χωρισμός χρειάζεται ψυχολόγο.

Αλλά ούτε και η αγάπη ενός φίλου αρκεί πάντοτε για την αντιμετώπιση ενός ψυχικού τραύματος, μιας σοβαρής κατάθλιψης ή βαθιά ριζωμένων δυσλειτουργικών μοτίβων.Προσωπικά, θα ανησυχούσα περισσότερο για έναν άνθρωπο που έχει μόνο τον ψυχοθεραπευτή του και κανέναν φίλο, παρά για κάποιον που έχει καλούς φίλους και δεν χρειάστηκε ποτέ ψυχοθεραπεία.

Γιατί ο σκοπός της ψυχοθεραπείας δεν είναι να αντικαταστήσει τις ανθρώπινες σχέσεις, αλλά να μας βοηθήσει να δημιουργήσουμε ουσιαστικότερες σχέσεις με τον εαυτό μας και τους άλλους.

Ο καλός φίλος μπορεί να σε στηρίξει όταν πέφτεις.

Ο καλός ψυχοθεραπευτής μπορεί να σε βοηθήσει να καταλάβεις γιατί βρίσκεσαι τόσο συχνά στο ίδιο σημείο.Και καμιά φορά χρειάζεσαι και τους δύο. ΥΓ. Πάντως, αν ο φίλος σας έχει καταλήξει να σας ακούει κάθε Τρίτη στις έξι, να αναλύει τα παιδικά σας τραύματα και να σας ρωτάει «και πώς σε έκανε να νιώσεις αυτό;», τουλάχιστον κεράστε τον μια ζαμπονοτυρόπιτα . Ο άνθρωπος κάνει υπερωρίες. Ευάγγελος Ορφανιδης κλινικός ψυχολόγος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους