Ποτέ δεν προσπάθησα να χωρέσω πουθενά. Αντίθετα, δεν ήθελα να χωρέσω ποτέ κάπου που θα έπρεπε να μικρύνω. Ούτε στην κοινωνία, ούτε σε σχέσεις, ούτε σε φιλίες. Και δεν συμβιβάζομαι ποτέ με λιγότερα...
Ποτέ δεν προσπάθησα να χωρέσω πουθενά. Αντίθετα, δεν ήθελα να χωρέσω ποτέ κάπου που θα έπρεπε να μικρύνω.
Ούτε στην κοινωνία, ούτε σε σχέσεις, ούτε σε φιλίες.
Και δεν συμβιβάζομαι ποτέ με λιγότερα από αυτά που αξίζω.
Γιατί όσα κέρδισα, τα κέρδισα με την αξία μου.
Με δυσκολίες, με απορρίψεις, με φτώχεια, με κλάμα στον έρωτα, με ατέλειωτες ώρες δουλειάς, σε μία κοινωνία που δεν σταματούσε να μου θυμίζει ότι δεν είμαι τίποτα άλλο παρά μια γυναίκα.
Υπάρχει ένα πράγμα που δεν διαπραγματεύομαι κι αυτή είναι η ελευθερία των επιλογών μου.
Η ελευθερία να αλλάζω γνώμη.
Η ελευθερία να φεύγω, η ελευθερία να δίνω ένα μάθημα σε αυτούς που με πλήγωσαν ή με αδίκησαν.
Η ζωή μου δεν μετριέται στα χαρτιά.
Μετριέται στα συναισθήματα.
Οι φυγές μου είναι δικαιολογημένες και αν σταματήσω να σε αγαπώ και να σε νοιάζομαι είναι κάτι που το κέρδισες με το σπαθί σου.
Δεν προσπάθησα ποτέ να χωρέσω σε ζωές άλλων.
Ούτε σε αγκαλιές που δεν άνοιγαν διάπλατα για μένα.
Θα σου δώσω την ψυχή μου, θα την πάρω πίσω όμως, όταν με θεωρήσεις δεδομένη.
Όταν σταματήσεις να με διεκδικείς.
Όταν προδίδεις την εμπιστοσύνη μου.
Όταν με αφήνεις μόνη τις στιγμές που σε χρειάζομαι.
Θα σε λυπάμαι, αλλά δε θα σε αγαπώ.
Και έχω το δικαίωμα να το νιώθω αυτό όπως το έχεις κι εσύ.
Η διαφορά είναι ότι εγώ δεν θα υποκριθώ.
Γιατί όταν υποκρίνεσαι δεν είσαι ελεύθερος.
Και την ελευθερία μου δεν την διαπραγματεύομαι.
Θα σου δώσω τα πάντα όταν τα αξίζεις.
Όταν θα θέλω να στα δώσω.
Η καλοσύνη μου δεν είναι ποτέ αδυναμία.
Κι αν με κάνεις δυστυχισμένη θα τα πάρω πίσω με τόκο. Γιατί μόνο έτσι απαλύνει ο δικός μου πόνος. Όταν υπάρχει δικαιοσύνη.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους